13 november 2019 – Het verdraaiende OM

Gisteren sprak ik met iemand, hij vroeg me waarom ik zo boos ben.

Ik heb hem uitgelegd dat ik niet boos ben op het feit dat ik in de cel zit. Ik heb dit al eens eerder doorgemaakt en tot nu toe heb ik het overleefd. Ook deze beproeving zal ik overleven.

Keith Bakker Blog - Het verdraaiende OM

Nee, ik ben boos op het onrecht, op het feit dat justitie hard bewijs van mijn kant keihard negeert. Bewijs dat mijn onschuld glashard aantoont. Kijk, ik heb geen illusies over mijn domme en soms gestoorde beslissingen. Wat ging er door mijn hoofd door te denken en zelfs te geloven, dat het niet alleen oké was om verliefd te worden op de oppas van mijn kids, ik vond het zelfs een goed idee.

Moreel gezien verdien ik misschien een plekje in de hel maar wettelijk gezien hoor ik hiervoor niet in de gevangenis te zitten.

Maar ik ben niet alleen boos. Ik ben ook bang. Ik ben bang voor het feit dat ik de macht van het OM tegen mij heb. Tot nu toe hebben het OM en de politie er alles aan gedaan om de waarheid te manipuleren en zelfs om te draaien. Het is ronduit eng wat ze allemaal uit de kast halen om mij veroordeeld te krijgen. Maar enkel door de beschuldigingen hebben ze al gekregen wat ze willen.

Het gaat niet om de wet, het gaat om een persoonsgerichte lynchpartij met mij als doelwit.

Ik ga het toch weer even hebben over mijn rol binnen het gezin dat mij nu kapot probeert te maken. Deze familie en het OM, willen mij in een hulpverlenersrol plaatsen in de relatie tussen mij en mijn meerderjarige ex-vriendin. Door dit te doen, wordt gelijkwaardige seks iets heel anders. Namelijk: Gekwalificeerde verkrachting. Dat is natuurlijk totaal andere koek.

Voor de duidelijkheid, mijn relatie met haar begon in september 2017.

In mei 2017 ontstond voor haar de kans om met mij en een aantal anderen mee te gaan naar Saint Tropez. Ik vertrouwde haar ouders toen al niet en ik wilde mijn rol binnen het gezin duidelijk hebben. Mijn ex kreeg de mogelijkheid om wat geld te verdienen door een jongen te coachen en ik gunde haar deze kans.

Omdat ik heel duidelijk wilde maken wat mijn rol was, heb ik haar vader (AJ) gevraagd om, samen met mij een verklaring op te stellen waarin stond dat ik niet voor zijn dochter verantwoordelijk was. Ook wilde ik duidelijk hebben hoe hij mij zag.

Dit is de briefwisseling tussen mij en haar vader, over die trip naar Saint Tropez:

Mail van mij naar de vader van mijn ex.

Op 1 mei 2017 om 23:12 heeft Keith Bakker <xxxxxxx@gmail.com> het volgende geschreven:

AJ,

Dit moet goedgekeurd worden door jou en terug gestuurd worden naar mij vanavond of morgen ochtend.

 KB

May 1, 2017

Beste AJ,

Ik wil dat u deze e-mail aandachtig leest en mij e-mailt als u het eens bent met alle punten die ik duidelijk moet hebben voordat DJ naar St Tropez komt. Je moet een verklaring toevoegen dat je het zorgvuldig hebt gelezen en het volledig eens bent als de vader van DJ.

Als u het niet eens bent met een van deze punten, mag DJ niet naar Frankrijk komen op 2 mei 2017.

  1. 1. DJ is 17 jaar oud. Dit betekent dat ze minderjarig is (minderjarig). U als haar vader geeft DJ toestemming om samen met MV van 2 tot en met 7 mei 2017 samen met haar vader naar Frankrijk te reizen.
  2. 2. DJ verblijft samen met MV en Keith Bakker in een appartement. DJ krijgt een eigen slaapkamer. U gaat ermee akkoord om nooit met iemand te communiceren dat DJ in hetzelfde huis verbleef als Keith Bakker en MV.
  3. 3. DJ krijgt EU 200 + haar vluchtkosten en onkosten om een 13-jarige jongen te coachen op woensdag 3 mei, donderdag 4 mei, vrijdag 5 mei en zaterdag 6 mei. DJ wordt rechtstreeks door de ouders van de jongen betaald.
  4. 4. Keith Bakker is in geen geval hulpverlener, coach, therapeut of helper voor DJ en dat is hij ook nooit geweest. Keith is een vriend van de familie geweest en u AJ bent het er volledig mee eens dat Keith op geen enkele wijze verantwoordelijk is voor DJ. DJ is verantwoordelijk voor DJ.

  5. 5. Je geeft DJ als volwassene volledige toestemming om als volwassene te doen wat ze wil terwijl ze in Frankrijk is. Je respecteert de beslissingsbevoegdheid van DJ als volwassene.
  6. 6. U neemt de volledige verantwoordelijkheid voor de keuze om DJ te laten reizen. MJ, de moeder van DJ is het er niet mee eens dat DJ komt, maar jij neemt als haar vader de verantwoordelijkheid hiervoor. U bent het ermee eens dat MJ absoluut niets te zeggen heeft over DJ en haar keuze om naar Frankrijk te komen. Het is uw verantwoordelijkheid.
  7. 7. U gaat ermee akkoord om nooit met de pers of iemand anders te spreken over het feit dat Keith Bakker de coaching opdracht voor DJ heeft geregeld. Je mag dan communiceren dat DJ in Frankrijk is, maar de reden is om een jongen te coachen.

Als je het met dit alles eens bent, schrijf dat dan hier.

U gaat er ook mee akkoord dat een e-mail die u mij stuurt een wettelijke en bindende overeenkomst is.

Ik moet dit voor 09:00 uur op dinsdagochtend hebben, anders kan de reis niet doorgaan.

Bedankt,

Keith Bakker

Einde email.

AJ antwoordde een paar uur later met deze e-mail:

Mail van AJ naar mij.

AJ  XXXXXXXXXXX@gmail.com

Mon, 1 May 2017, 23:52

to me, DJ

 Hi Keith,

Ik heb het gelezen.

Hierbij mijn aanvullingen. Wil je die toevoegen.

De rest is akkoord voor mij!

  1. AJ is wettelijk verantwoordelijk voor DJ ten alle tijde. DJ pleegt in geval van twijfel overleg met AJ
  2. Ik vertrouw DJ in haar beslissingen en acties in Frankrijk, maar kan haar wettelijk geen carte blanc geven. Daarom, wanneer er zaken gebeuren of gedaan worden ism met DJ die buiten bovengenoemde afspraken vallen, zonder overleg met mij, behoud ik mij het recht om diegene verantwoordelijk te stellen voor dingen die gebeuren. Met andere woorden. Bij afwijkende zaken en acties kort overleg. Dan kan ik de verantwoording over haar houden. Dit gaat niet over haar normale dagelijkse dingen en bezigheden maar wanneer er andere dingen van haar gevraagd worden als in dit document opgesteld. Overleg met DJ in zo’n geval is voldoende.
  3. MJ heeft toestemming gegeven dat DJ naar SaintTropez gaat. AJ is fully responcible en afgesproken is dat communicatie over DJ van en naar MJ via AJ zal verlopen. (Het is wettelijk onmogelijk dat Ik alleen zeggenschap als ouder heb over DJ, maar boverstaand is MJ mee akkoord gegaan).

Ik zie het wel weer verschijnen!

Sleep well!

Groet AJ

Einde email.

Zoals je kunt zien, wordt er in punt vier heel duidelijk gezegd wat mijn rol was.

Keith Bakker is in geen geval hulpverlener, coach, therapeut of helper voor DJ en dat is hij ook nooit geweest. Keith is een vriend van de familie geweest en u AJ bent het er volledig mee eens dat Keith op geen enkele wijze verantwoordelijk is voor DJ. DJ is verantwoordelijk voor DJ.

De vader van mijn ex heeft dit gelezen, aangevuld en goedgekeurd!

Het kan niet duidelijker. Ik was geen hulpverlener voor hem, noch zijn dochter. Toen ik terugkwam naar Nederland op 1 oktober jongstleden, heb ik deze brief en andere stukken aan justitie voorgelegd als bewijs van mijn onschuld.

Later legt dezelfde man een valse verklaring af bij de politie. Ik mag niet citeren uit het politiedossier maar er wordt het volgende gezegd, bijna exact zoals het er staat:

“Hij (Keith) is binnengekomen als hulpverlener. Er was in het begin geen vriendschap, we vonden hem in eerste instantie zielig en zo. Hij deed zich voor dat de hele wereld tegen hem was omdat hij slachtoffer was. Hij heeft alle interventies gedaan bij mijn dochter op het gebied van hulpverlening en hij vroeg ook toestemming om haar te coachen”. (Bullshit, leugens, leugens en nog eens leugens!)

Dan vertelt hij het volgende: “Het werd steeds benadrukt dat wij hem geen hulpverlener konden noemen”.

Het kan toch niet duidelijker zijn dat de ouders van mijn ex keihard aan het liegen zijn?

Wat moet ik in godsnaam nog meer aantonen als bewijs? Iets wat nog sterker is dan het bewijs dat ik al heb voorgelegd.

Begrijpen jullie nu waarom ik zo boos en bang ben? Ik word volledig genaaid door mensen die mij willen uitmelken, en het geld niet teruggeven wat ik nog van ze krijg (meer dan 25000 euro en mijn Macbook, welke ze nu gebruikt voor de foto vakschool). Het erge is dat het hen nog lukt ook. En het publiek trapt hier met open ogen in.

Het zal alleen maar erger worden omdat het OM mij wil veroordelen voor gekwalificeerde verkrachting. (Seks met hulpverlener)

Het is een duister zaakje, er was geen sprake van verkrachting, ik was geen hulpverlener en de seks was geheel wederzijds. Dit is een regelrechte leugen die vanuit mijn ex komt, dit doet echt pijn. Ze weet wat dit voor mij kan betekenen, dus daarom beweert ze nu ook nog eens dat er seks is geweest voor haar achttiende. Dit is absoluut niet waar!

Ze heeft zelfs een verklaring opgesteld en naar mijn toenmalige advocaat gestuurd. Deze is te vinden op deze site en ook op Keithbakkerofficial.com.

Dit is die brief, in haar eigen woorden. Het kan echt niet duidelijker zijn.

 Date: On Fri, Aug 3, 2018 at 17:46

subject: Fwd: Persoonlijke mail aan (naam Advocaat)

Beste (naam Advocaat),

Naar aanleiding van de ingewikkelde situatie van de afgelopen tijd mail ik U. Ik ben DJ, XX-XX-1999 en ik wil graag een aantal zaken duidelijk maken naar u over mijn relatie tussen Keith Bakker en mij.

Omdat er nu meerdere mensen bij betrokken zijn, inclusief leden van de kerk in Amsterdam en mijn vader AJ en een jongen met wie ik een eenmalige verhouding heb gehad 2 weken geleden, wil ik een aantal punten duidelijk maken. Ik heb Keith Bakker voor het eerst ontmoet in februari 2016. Hij werd goede vrienden met mijn hele gezin inclusief mijzelf. 

Hij was op geen enkel moment hulpverlener of therapeut voor mij en mijn gezin.

Oorspronkelijk wilde mijn vader zaken met Keith Bakker doen, maar Keith wilde dat niet. Mijn ouders hadden veel problemen met elkaar en ik leed daaronder. Keith Bakker heeft mij aangeraden om goede professionele hulp te zoeken en hij heeft dit ook aangeraden aan mijn ouders ieder persoonlijk. Keith Bakker gaf meerdere malen aan dat hij in geen enkel opzicht hulpverlener wilde of kon zijn. Mijn ouders hebben in die tijd zelf besloten uit elkaar te gaan en te gaan scheiden.

In maart 2017 had Keith een leeg huis in Hilversum, omdat hij naar Amsterdam was verhuist. Mijn ouders, Keith en ik hebben besloten dat ik dat huis voor een tijd mocht wonen, omdat Keith een opzegtermijn had voor het huis in Hilversum en ik heel graag uit huis wilde.

In oktober 2017 was het contract verlopen in Hilversum waardoor ik eruit moest. Mijn moeder en ik hebben Keith gevraagd of ik in de logeerkamer mocht wonen in zijn nieuwe huis, op de Oudezijds Voorburgwal, omdat ik niet terug kon naar mijn moeder, omdat zij geen ruimte had in haar vakantiehuisje(waar zij toen der tijd woonde) en ik ook niet terug kon naar mijn vader omdat hij mijn kamer had verhuurd. Ik was toen 18 jaar oud.

Er is van februari 2016 tot november 2017 geen enkel sexueel/ fisiek contact geweest tussen Keith Bakker en mij. Wij waren goede gelijkwaardige vrienden en niets meer.

Om mijn huur aan hem te betalen voor mijn eigen kamer in zijn woning in Amsterdam, deed ik oppas werk tot aan heden, het huis netjes houden en andere administratieve dingen die ik kon doen voor zijn bedrijven. Ik zag het niet aankomen, maar ik werd verliefd op Keith en op een bepaald moment in november 2017 heb ik hem gevraagd om seks met mij te hebben. Dat hebben wij gedaan en wij zijn allebei zeer verliefd geworden op elkaar. Wij hadden van november 2017 tot heden een geheime, exclusieve relatie met elkaar.

Op 20 juli 2018 ben ik vreemd gegaan met een ex client van Keith. Hij heeft ons betrapt en hij vertelde mij dat hij mij nooit meer wilde zien. In mijn wanhoop heb ik een aantal mensen dicht bij mij verteld over mijn verhouding met Keith Bakker. Ik deed dit met geen kwade opzet.

Ik wil Keith niet beschadigen, pijn doen of zwart maken, omdat hij niets heeft gedaan dat ik niet wilde.

Er is nu een moeilijke situatie ontstaan omdat erover wordt gesproken, maar dat wilde ik niet en heb dit ook gezegd tegen de mensen die ik in vertrouwen nam.Ik maak mij zorgen over de acties die mijn vader en leden van de kerk misschien willen gaan ondernemen om Keith te beschadigen en ik wil dit niet. Ik heb momenteel geen contact meer met de leden van de kerk en mijn vader, omdat zij mijn grenzen niet accepteerde.

Met deze brief wil ik voor 1 keer en altijd getuigen dat Keith Bakker nooit mijn hulpverlener geweest is in welke vorm dan ook, dat er nooit iet seksueels of fysiek gebeurd is tussen ons tot ik in zijn huis woonde in november 2017 en voor ik 18 jaar oud was en er is nooit iets seksueel of fysieks gebeurd tegen mijn wil en waar ik niet zelf voor heb gevraagd.

Om onduidelijkheid te voorkomen wil ik graag volgende week langskomen bij u op kantoor om deze brief in jou bijzijn te tekenen.

met vriendelijke groet,

DJ

Einde brief.

Later heeft zij verklaard dat ze deze brief onder druk schreef. Keiharde leugens! Waarschijnlijk heeft haar vader of haar advocaat haar (onder druk) ingefluisterd om dit te verklaren. Ik laat het hier in ieder geval niet bij zitten.

Dit keiharde bewijs ligt bij het OM en de rechter maar het wordt compleet genegeerd!

Ik heb geen illusies, door dit allemaal op te schrijven en te posten op dit blog, betekent niet dat ik vervolgd zal worden, of dat ik word vrijgesproken. In tegendeel.

Door deze feiten op mijn blog te plaatsen zal er straks niemand zijn die kan zeggen: Ich habe es nicht gewusst, wanneer ik geëxecuteerd word.

Have a good day!

K.

8 november 2019 – Mijn recht om te bloggen

Hallo vrienden en vijanden,

Nog nooit eerder is voorgekomen dat iemand die in het Huis Van Bewaring (HVB) zit, een blog bijhoudt. Het feit dat ik dit doe, heeft voor de nodige opschudding gezorgd, maar ik zal hiermee door blijven gaan.

Mijn recht om te bloggen - Keith Bakker Blog

Het grootste verzet komt natuurlijk vanuit het OM en de politie. Tot nu toe hebben zij altijd de overhand gehad wanneer ze iemand opsluiten in het HVB. Wanneer men in het HVB zit, betekent dit dat ze direct monddood worden gemaakt door de huidige regels van het systeem.

Dit geeft de politie en het OM de kans om de publieke opinie te manipuleren en de media te gebruiken in hun jacht op veroordelingen. Volgens de huidige regels mag iemand die opgesloten zit geen contact hebben met de media. Mocht dit wel gebeuren, dan volgen er sancties zoals de isoleercel en andere beperkingen.

Naar mijn mening zou een onveroordeeld persoon dezelfde rechten moeten hebben als ieder ander mens. Helaas is dit niet zo en daarmee begint de juridische achterstand al direct.

Het HVB-systeem is niets minder dan een verlengstuk van het OM. Omdat er in zowat alle gevallen geen mogelijkheid is om iemand onder borgstelling vrij te laten, zoals wel het geval is in andere (verder) ontwikkelde landen, staat een onveroordeeld persoon al mijlenver achter. Borg moet kunnen vind ik! Jammer genoeg gebeurt dit niet.

Het feit dat elk telefoongesprek vanuit het HVB wordt afgeluisterd, inclusief gesprekken tussen advocaat en cliënt, maakt de strijd om onschuld te bewijzen haast onmogelijk. Het juridisch systeem belemmert zo de verdediging van gedetineerden.

Voordat ik terug naar Nederland kwam om deze zaak aan te vechten, heb ik advies gevraagd en goed bestudeerd wat mijn rechten als mens zijn, met betrekking tot bloggen.

Ik sta met dit blog volledig in mijn recht en het OM kan dit niet verbieden. Ze balen natuurlijk enorm en het liefst willen ze dat ik mijn blogs niet publiceer. Bloggen (door een onveroordeeld persoon) valt absoluut onder het recht van vrije meningsuiting, that’s it. Zolang we de rechten van de mens respecteren is geen enkele vorm van censuur vanuit het OM toelaatbaar.

Dit blog valt ook onder het recht van verdediging en het recht van ‘equality of arms’.

Zowel het OM, als de politie lekken vaak informatie naar de media. Ze publiceren details over zaken en gebruiken de media als verlengstuk van hun opsporingsmethodes. Zij willen maar al te graag de ‘geen-contact-met-de-media-regel’ tegen mij gebruiken. Ze komen er helaas achter dat bloggen niet valt onder contact met de media. Als de media het leest, so be it. Een persoonlijk blog is precies wat het is. Mijn persoonlijke mening.

Het gezegde: “Wie geschoren wordt moet stil zitten”, is pure onzin! Wie deze onzinnige uitspraak heeft bedacht, mag wat mij betreft eens een keer opgesloten zitten in een Justitieel systeem, welke al het voordeel aan het OM geeft.

Met het recht om te bloggen komen echter wel wat verantwoordelijkheden kijken. Eén van de taken van justitie, is het beschermen van mensen tegen kwaadwillige bloggers. Dit begrijp ik ook heel goed, want het kan natuurlijk ook als wapen worden ingezet.

Maar hoe kunnen we dit doen? Hoe beschermen we de rechten van de mensen die het blog lezen, en tegelijkertijd de rechten beschermen van de bloggers zelf?

Ik zal nu een aantal punten adresseren welke belangrijk zijn voor mij en mijn blog.

Ten eerste: Het belang van slachtoffers.

Het is de verantwoordelijkheid van politie en justitie om echte, bewezen slachtoffers te beschermen. Dit is iets wat ook in mijn ogen heel erg belangrijk is! Echte slachtoffers dienen beschermd te worden. In het huidige systeem is het zo dat iemand pas slachtoffer is wanneer er een veroordeling is en iemand als dader is aangewezen. (Heel belangrijk, want er wordt over mijn ex gesproken alsof zij een slachtoffer is). Iemand is pas dader wanneer dit wordt bewezen en zonder dader is er ook geen slachtoffer.

Het OM wilt dat ik stop met bloggen, om onder andere, slachtoffers te beschermen.
Naar mijn mening ben ik hier het slachtoffer. Ik ben slachtoffer van de valse aangiftes naar mijn adres. Dit maakt mij net zo erg slachtoffer als alle anderen. Als de politie er tijd voor maakt, ben ik maar wat graag bereid om hier aangifte van te doen. Blijkbaar zijn ze te druk.

Ik ga dan ook aangifte wegens aanranding doen tegen de moeder van mijn ex. Zij heeft op haar beurt ook aangifte tegen mij heeft gedaan. (Lees hier mijn aangifte) Dit zal betekenen dat wanneer dit wordt bewezen, ik zelf slachtoffer ben van haar. Mijn rechten beschermen, is ook een taak van justitie. Dus even voor de duidelijkheid: Tot er een veroordeling is, zijn er geen slachtoffers.

Er mag geblogd worden zonder censuur, tenzij dit een bedreiging of kwetsend is. Dit brengt me op het volgende onderwerp.

Ten tweede: Kwetsende teksten.

De vraag is, wie bepaalt wat kwetsend is? Ik word gekwetst, elke keer dat men mij een misbruiker noemt wat betreft mijn relatie met mijn ex. Dit is een verzinsel van haar en bijzonder kwetsend voor mij, omdat ik onschuldig ben van welke illegale activiteit dan ook! Ik geloof dat de hele vrijheid van meningsuiting is ontstaan omdat mensen gekwetst worden. Hier moet bescherming voor zijn, voor diegenen die dit binnen de regels doen.

Ooit was er een tijd dat wanneer iemand iets kwetsend zei over bijvoorbeeld het Naziregime, er een grote kans was dat hij/zij werd geëxecuteerd. Er zijn zelfs nog landen waar dit soort dingen nog steeds voorkomen! Nogmaals, er is geen slachtoffer tot er een veroordeling door de rechtbank is. Soms is het ook niet waar, maar door een veroordeling wordt dit waarheid gemaakt.

Er worden bepaalde dingen over mij gezegd in de media.
John van den Heuvel is hier het perfecte voorbeeld van. Een journalist die alle integriteit aan zijn laars lapt. Het is haast elke keer smaad en laster op het moment dat die man weer iets over mij te zeggen heeft. Ook in de tabloids en op social media worden dagelijks kwetsende teksten over mij geplaatst. Ga ik me daar druk over maken? Nee. Zeg maar wat je wilt, ik doe dit immers ook.

Mijn mening, waar ik vrijheid in heb, zal vaak mensen triggeren.

Om de één of andere reden maak ik veel mensen boos. Ik kan hier niets aan doen, ik ben wie ik ben. Wel doe ik mijn best om respectvol te communiceren en geen beledigende teksten te plaatsen.

Als ik toch iemand kwets, dan is dit natuurlijk niet mijn bedoeling. Ik nodig diegene dan ook uit om via mijn blog contact op te nemen en ik ben bereid om hiernaar te kijken. Indien nodig zal ik hier zelfs advies over inwinnen bij mijn advocaat. Het moet ten allen tijden binnen de kaders van de wet blijven.

In mijn volgende blog ga ik een heel belangrijk punt belichten, wat op dit moment speelt.

Ik verklap alvast dat dit te maken heeft met over wat ik openbaar mag publiceren. In een transparant rechtssysteem, zoals dit in Nederland hoort te zijn, zou ik het recht hebben om alle relevante documenten te publiceren, inclusief fragmenten uit het politiedossier. Eén ding is zeker. Het OM zal elk woord in het dossier tegen mij gaan gebruiken wanneer ze dit kunnen. Het is echter de vraag of ik dat ook openbaar zal mogen doen.

Verschillende media, inclusief John van den Heuvel, hebben de politiedossiers ingezien, nog voordat ik inzage heb gehad.

Hij heeft dit al ingezien omdat mijn ex en haar familie hem dit hebben laten zien. Het volgende blog zal zeker interessant worden.

Conclusie:

Ik heb het recht om zonder censuur alles te publiceren op mijn blog wat ik wil, om mijzelf te verdedigen. Het is mijn mening dat in een transparant rechtssysteem, dit ook betekent dat ik stukken uit een (politie)dossier mag publiceren. Uit eigen overwegingen heb ik besloten om toch geen namen te noemen van mijn ex en haar familie. Mijn privacy wordt echter nooit gerespecteerd. Ik heb hier lang geleden al mee leren leven.

Ik heb besloten om in mijn strijd te gaan bloggen, om mijn onschuld te bewijzen. Wel moet ik mij aan de Nederlandse wet houden, over wat ik wel en niet mag publiceren. Als er twijfels zijn, is het aan de rechter om een beslissing te nemen, dus niet het OM of anderen die mijn mening niet leuk vinden.

Have a great day!

K.

6 november 2019 – Mijn ex, het geld was op

Het is tijd om jullie eens te laten weten hoe het met me gaat.

De afspraak is dat ik niet over de gevangenis mag bloggen, dus om die reden doe ik dat ook niet. Wel mag ik bloggen over wat ik voel en wat er door me heen gaat.

Mijn ex - Keith Bakker Blog

Ready? Here it comes.

Ik ben woedend! ‘s nachts slaap ik nauwelijks en wanneer ik wakker ben voel ik bijna alleen maar woede. Ik ben cynisch geworden over het leven en ik merk dat ik om eerlijk te zijn, ook levensmoe ben. Vaak genoeg heb ik er geen zin meer in, maar ik heb kinderen, dat is dan ook de enige reden dat ik heb besloten om er geen einde aan te maken. En er is werk aan de winkel!

De boosheid is soms zo sterk en overweldigend dat ik mezelf vaak in moet houden om door deze gevoelens geen rare dingen te doen.

Waarom ik zo boos ben? Dat zal ik je vertellen. Ik zit hier in die gevangenis terwijl ik volledig onschuldig ben. Ik heb van alles overleefd in mijn leven, en ook dit zal ik overleven. Maar man, oh man, wat ben ik dit keer dom geweest!

Ik wist precies wat ik deed toen ik ervoor koos om een relatie aan te gaan met de oppas van mijn kinderen. Zij was achttien en ik was toen zesenvijftig. Toch geloofde ik echt in mijn stomme hoofd, dat dit for real was en dat zij de ware was. Na alle ellende in de afgelopen tien jaar, was zij iemand die ik geloofde en vertrouwde. Ik wist wat voor risico ik nam door een relatie met haar aan te gaan, maar toch deed ik het.

Als het uit was gekomen in de media dat ze een jaar lang bij me woonde en een seksuele relatie met mij had, was er een ware shitstorm over me heen gekomen. Hier was ik me bewust van en kijk eens wat er nu gebeurt.

Ik geloofde in een illusie. De vijand kwam niet van buitenaf, zij was de vijand.

Ze heeft ontzettend veel geld van me gekregen en geleend (hier heb ik bankafschriften van en bewijs van die leningen) en ik was die eikel die maar bleef betalen omdat ik haar vertrouwde. Ik vertelde haar alles over mijn ervaringen omtrent de gebeurtenissen in 2012 en hoe dit voor mij voelde. Ik vertrouwde haar volledig en stelde me volledig open. Toen zag ik nog niet in dat deze vrouw mij enkel als geldautomaat zag. En nu gebruikt ze ook nog eens alles tegen mij.

Ik was zo ontzettend dom, wat ging er door dat gekke hoofd van mij heen? Ik dacht dat ze echt van mij hield, dit vertelde ze mij ook. Uiteindelijk heeft ze me behandeld als een hond. Het was helemaal geen liefde. Ze gebruikte mij om weg te komen uit haar dorp, weg van haar ouders. Ze gebruikte me om een mooi leven te hebben in Amsterdam. Elke maand hetzelfde liedje, ze had weer geld nodig. Ik gaf dit haar, of ze leende het van me, keer op keer.

Ik heb haar als een ware prinses behandeld en wat kreeg ik ervoor terug?
Niet mijn geld in ieder geval. Een valse aangifte en vele gebroken vriendschappen vanwege mijn eigen leugens over onze relatie tegenover de buitenwereld. Door al deze ellende heb ik zelfs geen contact meer met mijn kinderen.

En ze gaat gewoon door met het aangaan van geheime relaties met oudere mannen. Mannen die haar kunnen voorzien van genoeg geld en mogelijkheden.

Ik moest wel even slikken toen ik bewijs zag van haar en haar nieuwe vlam. Ook deze man is veel ouder, hij is in de veertig! Bovendien is hij eigenaar van drie restaurants, hij rijdt graag in Porsches en houdt van redheads, blondjes en lingerie. Mijn ex voldoet prima aan al deze eisen. Natuurlijk heeft hij ook genoeg geld om haar te onderhouden. Oh ja, ze houden beiden van Corona’s! Perfect couple.

Net als in mijn situatie, ging ze voor hem werken. Zij maakt foto’s voor zijn restaurants en houdt zijn social media bij. Voor mij deed ze ongeveer hetzelfde, ze werkte ook als mijn webdesigner. Ze doet het ook wel goed, het is haar leven dus als ze dit wil, hou ik haar niet tegen. Het geeft echter wel goed weer, wie mijn ex werkelijk is en wie hier de grote idioot in het hele verhaal is. Die idioot, dat was ik!

Mijn ex is zoals ze zeggen, een gold-digger. Ze is er nog verdomd goed in ook, ze komt er goed mee weg. Ze komt weg met de duizenden euro’s die ik haar heb gegeven, mijn laptop en juwelen. Haar werkwijze is me nu wel duidelijk. Eerst kaalplukken, dan aangifte doen en vervolgens op naar de volgende idioot die in haar zielige verhaaltjes weet te trappen.

Door slachtoffertje te spelen heeft ze gekregen wat ze altijd al wilde. Ze krijgt nu alle aandacht.

In haar jeugd kreeg ze nooit de aandacht waar ze zo naar verlangde. Ze was altijd het stille onopvallende meisje en haar wens was dan ook altijd al om populair te zijn. Door zichzelf nu in de slachtofferrol te plaatsen heeft ze de aandacht van alles en iedereen en al helemaal van haar gestoorde familie.

Ze heeft gedaan wat elke doorgewinterde snitch doet wanneer deze gepakt wordt. Zichzelf indekken en het vingertje wijzen naar de medeverdachte. Het ergste is dat het haar nog lukt ook. Ik zit vast en zij loopt vrij rond om haar volgende slag te slaan. Chapeau, ze is een betere boef dan ik!

Laten we het ook even hebben over echte slachtoffers.

Zij maakt nu slachtoffers van vrouwen die werkelijk slachtoffer zijn van seksueel misbruik, door valse aangifte te doen van deze dingen. Zelf ben ik geen slachtoffer, ik ben slechts een idioot die verblind was door liefde. Zij is ook geen slachtoffer, ook zij is een idioot.

Ik vecht in dit geval door tot mijn dood om mijn onschuld te bewijzen.

Heb ik hier zin in? Nee. Vind ik het leuk? Nee. Of het me gaat lukken? Dat weet ik ook niet. Ik heb de schijn tegen en mijn vijand is sluw. Dit wordt oorlog! Eén ding is zeker, ik zal geen zelfmoord plegen GVD! Er is werk aan de winkel!

Hoe ik me nu werkelijk voel? Mijn hart is gebroken, ik hoop dat mijn ex tevreden is met zichzelf. Ik voel me bovenal heel erg alleen.

K.

2 november 2019 – Hulpverlener?

Hallo vrienden en vijanden,

In mijn voorgaande blogs heb ik het er al vaak over gehad; mijn rol tot mijn ex en haar familie. Een familie waarmee ik bevriend was. Uiteindelijk hebben zij valse aangiftes gedaan om mij kapot te maken.

Het OM probeert te bewijzen dat ik een hulpverlenersrol had. Mijn seksuele relatie met mijn ex zou volgens hen dan ook vanuit die positie zijn ontstaan. Dit is een regelrechte leugen van mijn ex en haar familie.

Ik zit nu in een hele moeilijke positie, tien jaar lang heb ik vele mensen geholpen met hun verslaving in mijn kliniek. Ook door middel van mijn televisieprogramma’s, mede hierdoor werd ik bekend als verslavingsgoeroe. Ik ben dan ook trots op diegenen die vandaag de dag nog in leven zijn door mijn niet- medische, no nonsense, choise based coaching methode.

Jammer genoeg raakte ik in 2010 betrokken in een seksschandaal, welke zeker een basis had van waarheid.

Ik heb inderdaad fouten gemaakt waarvoor ik ben veroordeeld. Helaas ben ik ook veroordeeld op basis van onwaarheden, ik heb dit toen ter tijd laten rusten. Ik kon mijn onschuld simpelweg niet bewijzen en ik moest het maar accepteren. Ik kreeg een celstraf van vijf jaar opgelegd en daarbovenop een beroepsverbod van tien jaar. Mijn beroep mocht ik dus niet meer uitoefenen.

Om eerlijk te zijn waren die vijf jaar gevangenisstraf nog wel te doen. Er was een startdatum en een einddatum waardoor ik tenminste wist waar ik aan toe was. Ik kwam vrij in oktober 2013, en de rest van mijn straf was afgelopen in april 2016. Toen begonnen de problemen wat betreft de hulpverlening.

Ik heb veel mannen in de gevangenis geholpen met hun verslaving.

Er lopen er nu drie rond die tot de dag van vandaag clean en nuchter zijn na hun detentietijd met mij. Hier ben ik dan ook trots op. Was ik toen een hulpverlener? Zeker niet, ik was een herstellend verslaafde die vastzat en anderen hielp om zichzelf ook te helpen. Mede door het helpen van die mannen in mijn detentieperiode bleef ook ik clean en nuchter. Ik ben nu inmiddels éénentwintig jaar clean van drugs en alcohol, mede door het helpen van anderen, wilskracht en God.

Toen ik vrijkwam was ik een wrak.

Ik had veel meegemaakt en ik was door psychiaters gediagnosticeerd met PTSS en zware depressie. Ik ga hier verder niet te veel op in, maar het komt erop neer dat het zeker niet goed met me ging. Na mijn vrijlating ging ik in Hilversum wonen, waar ik ook naar de AA ging. Ook ging ik andere mannen sponsoren en ik genoot ervan dit te doen. Als sponsor help je iemand eigenlijk alleen maar om nuchter te worden en te blijven. Natuurlijk had ik het zwaar. Maar het hielp mij enorm om andere mannen te helpen nuchter te blijven.

In februari 2016 ontmoette ik een gezin bij een kerk in Amsterdam.

Ik was een eenzame en gebroken man toen ik daar binnen liep. Of het toeval, of het lot was, dat weet ik niet. Het gezin had een dochter met een verborgen eetstoornis namelijk, anorexia. Wanneer je het verhaal leest dat ik hier eerder heb geplaatst over mijn relatie met het gezin en later ook hun dochter, vind ik dat ik het wel goed omschreven heb. Het was ontzettend dom van me om überhaupt contact te hebben met deze mensen. Maar wat gebeurd is, is gebeurd.

Na mijn vrijlating merkte ik al snel dat er iets vreemds gebeurde wanneer ik onder de mensen was.

Het gebeurde maar al te vaak, wanneer ik ergens was, dat mensen naar me toe kwamen om met me te praten over hun verslaving, problemen of alles wat daar mee te maken had. Werkelijk overal waar ik kwam, inclusief de kerk, kwamen mensen naar me toe om te praten. Hier heb ik het met de reclassering over gehad en ook uitvoerig besproken.

Het was een dilemma, men zag mij nog steeds als coach en dat mocht ik dus niet meer zijn.

Maar coaching is geen beroep, het is een lifestyle. Het is wie ik ben en niet wat ik doe. Nu wordt het lastig. Het was ook wel vreemd, ik was een veroordeelde zedendelinquent, maar dat maakte niemand wat uit. Ze wilden alleen advies. Zolang ik heel duidelijk maakte dat ik geen hulpverlener was kon ik dit advies geven, zonder dat ik de door justitie opgelegde beperking in gevaar bracht. Dit was voor mij de enige manier waarop ik duidelijkheid kon creëren tussen mij en anderen.

De macht van televisie speelt hier ook een rol in.

Ik was bekend op televisie als coach, dit is ook waarom men mij als coach bleef aanspreken, zelfs na mijn detentie.

De moeder van mijn ex (MJ) kende mij nog van televisie en vond dat erg interessant. Ik daarentegen, was daar juist heel erg paranoïde over. Ik wilde wel vrienden zijn met de familie, maar het moest wel duidelijk zijn dat ik voor hen geen hulpverlener zou zijn. Natuurlijk kon ik als vriend advies geven, maar dat was dan ook alles.

Het is inmiddels 2019 en ik zit onterecht in de gevangenis. Dit omdat ik ben beschuldigd voor seksueel misbruik in de rol van hulpverlener.

WTF? Het OM wil hoe dan ook een fantasieverhaal werkelijkheid maken door te beweren dat ik hulpverlener was in mijn seksuele relatie met de dochter van de familie.

Ja, het is waar dat ik een (seksuele)relatie had met haar toen ze achttien en negentien was.

Het is echter niet waar dat ik haar hulpverlener zou zijn. Ik heb haar wel het advies gegeven dat ze moest kappen met die bullshit over haar eten en voor een beter leven moest gaan. Ook heb ik haar aangemoedigd om goede professionele hulp te zoeken voor haar issues. Dit heeft ze ook gedaan.

Ik heb niets met haar problemen te maken, ik was dan ook geen hulpverlener. Dit gold ook voor andere mensen. Elke keer heb ik ze duidelijk gemaakt dat ik geen hulpverlener was. Ook was ik niet meer de goeroe waarvan men wilde dat ik die was.

Ik was een eenzame, gebroken man.

Dit heb ik ook duidelijk gemaakt naar het gezin dat zich nu tegen mij keert. Ik was geheel duidelijk naar ze toe, en heb ze vaak genoeg gezegd dat ik geen hulpverlener was.

Omdat ik nu vastzit en het OM tegen mij is, doen ze er alles aan om mij in een hulpverlenersrol te duwen. Wat het allemaal nog moeilijker en erger maakt, is dat het gezin precies weet hoe ze mij moeten neerhalen. Liegen!

Ze weten veel over me. Ook de redenen waarom ik in 2012 zo hard ben aangepakt door justitie. Het ging toen en ook nu om een machtsrelatie.

Ik moet wel toegeven dat er in 2012 een grijs gebied is ontstaan tussen mij en een aantal vrouwen.

Je zou een argument kunnen hebben dat een relatie met een ex-cliënt, toch wel een machtscomponent kan hebben.

In dit geval echter, had ik een wederzijdse seksuele relatie met een jonge vrouw. Dit is niets meer dan een morele kwestie. Ik was nooit haar hulpverlener of die van het gezin. Ik heb niets illegaals gedaan en toch zit ik in de gevangenis. Waarom ik in de gevangenis zit? Omdat ze liegen!

Maar wie gaat Keith Bakker nou geloven?

Zelfs ik begon aan mijzelf te twijfelen. Was ik wel duidelijk genoeg geweest over het feit dat ik geen hulpverlener was? Of was ik niet duidelijk over de reden dat ik in 2012 veroordeeld ben? Het ging mij niet eens zo zeer over wat hun gedachten hierover waren, want daar heb ik geen controle over. Als ze mij als hulpverlener zagen dan moet het wel aan hun hebben gelegen. Het was in ieder geval niet omdat ik niet naar hun gecommuniceerd heb over wie ik was of wat ik deed.

Ik moest zelfs de politiedossiers induiken om voor mezelf duidelijk te krijgen of ik wel duidelijk genoeg ben geweest. Ik heb de dossiers nauwkeurig bestudeerd en vond genoeg voorbeelden van hoe duidelijk het wel niet was.

Hier zijn enkele voorbeelden, duidelijker dan ik al was kon ik niet zijn.

Neem nu het volgende fragment uit een verhoor met mijn ex:

Start fragment verhoor ex.

Politie: En waren het altijd dan die sessies met je ouders erbij?
Ex: Nee, soms was het gewoon dat hij bleef eten en dan besloot hij eigenlijk wanneer het gebeurde zeg maar. Dan ging hij gewoon dingen vragen zeg maar en op een gegeven moment zag je een soort van groepsgesprek.
Politie: Ja, hoelang duurde zo’n bezoek dan bijvoorbeeld?
Ex: Ja hij kwam dan rond 17.00 uur ofzo en dan ging hij ’s avonds rond 22.00 uur/23.00 uur weer weg, dan ging hij naar huis.
Politie: ’s middags om vijf uur?
Ex: Ja.
Politie: En dan wisselde het elkaar zo’n beetje af toen?
Ex: Ja.
Politie: Een beetje socializen en dan was het opeens weer een sessie of zoiets?
Ex: Ja… ja.
Politie: Ging dat zo?
Ex: Ja.
Politie: En kon je daar het onderscheid duidelijk maken zoals je zegt?
Ex: Nee.
Politie: Van oh nu begint… ik heb nu weer een sessie ofzo?
Ex: Nee, nee, dat is heel gek het was gewoon ehm…
Politie: Maar vond je dat toen ook gek of vond je het toen normaal?
Ex: Ehm ja, natuurlijk vond ik dat gek omdat ik nog nooit zo iemand had ontmoet, ik bedoel, het is niet normaal ofzo. En soms kon het ook gewoon bij de Starbucks zijn ofzo, dan gingen we naar Amsterdam en zaten we daar dan met mijn moeder en dan was er ook zoiets. Dus eigenlijk was hij daar wel continu over bezig. Of dan ging hij over Whatsapp vragen hoe het ging en dan had hij daar weer wat over te zeggen. Of dan zei hij ook van “ik kom langs want we moeten hierover praten” of dat soort dingen.
Politie: Ja, ja, over wat voor dingen heb je het dan? Heb je het dan over coachen? Heb je het dan over behandelen? Waar heb je het dan over?
Ex: Ja ik denk meer ehm, ja het lijkt wel erg op coachen ja, dus dat ja.
Politie: Ja je snapt ook waarom ik dat vraag he?
Ex: Ja.
Politie: Ik bedoel, ik lees ook ergens dat Keith nadrukkelijk heeft gezegd dat hij geen behandelaar genoemd wil worden.
Ex: Geen hulp… geen hulpverlener…
Politie: Of hulpverlener? Hulpverlener was het?
Ex: Ja, daar was ie heel erg…
Politie: En waarom wilde hij dat niet?
Ex: Ehm, ja, toen begreep ik dat niet echt, omdat hij elke keer zei aan het begin “ik ben geen hulpverlener, ik ben gewoon een vriend die jullie wilt helpen”.
Politie: Ja oké.
Ex: Maar hij zei wel, omdat hij dit niet mocht doen. Hij zei dat hij het.. vanwege zijn straf geen hulpverleningswerk mocht doen ofzo, vooral niet met vrouwen.
Politie: Nee, dat heeft hij gezegd?
Ex: Dat heeft hij gezegd ja.
Politie: Oké, nou laten we het dan coaching noemen. Hoeveel coaching gesprekken heeft hij met jou gevoerd voordat je hulp zocht bij een psychiater of psycholoog?
Ex: Ja heel veel, echt, dat is niet ehm… ja.
Politie: Het was dus niet alleen bij je thuis, maar het was later ook op andere locaties natuurlijk.
Ex: Ja, het was… ja, ik kan het ook moeilijk onderscheiden, als hij gewoon normaal langs kwam en dan opeens zo’n sessie, ja, dat is gewoon… dat ligt er gewoon heel erg dichtbij, want hij is eigenlijk altijd in die rol zeg maar. Dat hij altijd ehm…

Einde fragment verhoor ex.

Nu volgt er een fragment met de moeder van mijn ex:

Start fragment verhoor moeder.

Politie: Wat kunt u vertellen over het werk dat Keith deed?
Moeder: In de tijd dat wij elkaar ontmoetten had hij geen werk. Ik wist natuurlijk wel wat hij gedaan had in de hulpverlening en hij vertelde ook heel open dat hij de komende tien jaar niet werkzaam mocht zijn in de hulpverlening. Hij heeft wel tig keer tegen ons gezegd dat hij onze dochter wilde helpen, niet als hulpverlener maar als vriend van R. en als persoonlijke vriend van ons. Dat heeft hij keer op keer benadrukt.
Politie: Waarom benadrukte hij dat zo?
Moeder: Omdat hij wist… en daar was hij ook heel open in naar ons, dat zijn straf was dat hij dit de komende tien jaar niet mocht doen. Als hulpverlener werken. Daarom zei hij ook dat hij dit niet als hulpverlener deed.
Politie: Hoe lang was hij vrij in die periode?
Moeder: Hij vertelde dat hij net van zijn enkelband af was.

Einde fragment verhoor moeder.

Zo, hier heb je een aantal voorbeelden, in hun eigen woorden, over het feit dat ik altijd duidelijk maakte aan mensen over wat mijn rol wel of niet was. Ook dat ik geen hulpverlener wilde of mocht zijn. Later is er toestemming gegeven door de reclassering dat ik mijn beroep als coach weer mocht uitoefenen. Daar ben ik ook voor betaald.

Volgens mij is het verschil tussen vriendschap en (professionele)hulpverlening een financiële transactie. Dit is nooit gebeurt bij mij en dit gezin.

Duidelijker kon ik niet zijn. Nu word ik verdacht van misbruik en het feit dat ik hulpverlener zou zijn. Het is echt te gestoord voor woorden! De politie en OM willen dit fabeltje doordrukken door de realiteit te negeren.

Ik was geen hulpverlener voor deze mensen, ik wilde geen hulpverlener zijn voor deze mensen en ik deed dat ook niet. Ik wilde alleen maar vriendschap. Hoe kon ik het nog duidelijker maken? Ik heb het zo vaak aangegeven!

Misschien moet ik de woorden: ‘Ik ben geen hulpverlener’ maar op mijn voorhoofd tatoeëren? 

Jezus christus, wat een onzin!

 

K.

13 oktober 2019 – The Background

The background.

(als vervolg op mijn voorgaande blog)

Ergens in 2011 zat ik in mijn cel van de Penitentiaire Inrichting (PI) in Almere, omringd door stapels papier. Deze stapels waren de politiedossiers die ze in elkaar hadden gezet om hun zaak tegen mij te bewijzen. Let op wat ik zeg, het ging om hun zaak.

Keith Bakker Blog - The Background

Ik had een tegenstander die zo machtig was dat ik geen enkele kans had om mijzelf te verdedigen. De tegenstanders waren het Ministerie van Justitie en de politie. Wanneer het ministerie je wilt hebben dan zullen ze je ook krijgen. Ze hadden niet eens een veroordeling nodig, de beschuldigingen alleen waren al genoeg om mij te ruïneren. En daar ging het om.

Het ging hier niet meer om rechtspraak en hard bewijs, het ging om de verhalen van een aantal jonge vrouwen die hele nare redenen hadden om mij kapot te maken. Die bewuste dag in mijn cel van de PI, heb ik besloten om de handdoek in de ring te gooien. Ik ben toen naar mijn advocaat Lucy. gegaan en heb haar verteld dat ik de strijd wilde opgeven. De realiteit kwam op dat moment bij me binnen, ik moest hangen, de strijd was over.

Ik moest doen wat het beste was voor mijn kinderen.

Het enige wat ik hoefde te doen was justitie geven wat ze wilden; bekentenissen, zelfs wanneer deze niet de waarheid waren.

Mijn advocaat vertelde me dat er geen enkele kans zou zijn dat ik zou worden veroordeeld voor verkrachting. Ze was hier zo van overtuigd, dat ze van haar tafel opstond om dit te benadrukken. Ze zei me dat ik hooguit achttien maanden zou krijgen voor ontucht. Omdat ik al dertien maanden in het Huis van Bewaring in voorarrest had gezeten, zou dit betekenen dat ik al twee-derde van mijn straf had uitgezeten. Dit zou dan ook betekenen dat ik per onmiddellijke ingang vrij zou worden gelaten, zonder veroordeling.

Ik wilde gewoon dat het allemaal zou stoppen, ik kon niet meer, ik was gebroken door deze nachtmerrie en ik wilde alleen nog maar naar huis.

Een aantal weken ervoor ging ik met mijn advocaat naar de rechter-commissaris en deed iets waar ik tot de dag van vandaag spijt van heb. Ik was laf. Ik heb dingen verteld en ook bekend die niet waar waren. Ik deed dit omdat het mijn weloverwogen keuze was dit te gaan doen. Ik wilde winnen door te verliezen. ‘You must surrender to win’.

De media en de rechtbank wilden vlees en dat is precies wat ik ze gaf, voer voor de wolven, mijn eigen vlees.

De rechter maakte duidelijk dat verkrachting van toepassing was vanwege het grote leeftijdsverschil en de machtsrelatie die ik had met de slachtoffers. Na overleg met een goede vriend die ook heel close was met de moeder van mijn kinderen, heb ik besloten om niet in hoger beroep te gaan omdat dit beter zou zijn voor haar en de kinderen.

Ik koos om niet in hoger beroep te gaan puur en alleen voor het welzijn van mijn kinderen. Ik kreeg een gevangenisstraf van vijf jaar opgelegd, plus een beroepsverbod van tien jaar.

Mijn straf heb ik uitgezeten en de rest is geschiedenis.

But then, back in 2016, I met a girl.

Toen ik uit de gevangenis kwam leed ik aan complexe PTSS, een depressie en daarbovenop had ik ook nog eens een veroordeling voor zedendelicten.

Ik ontmoette dat jaar een familie die mij wilde gebruiken voor alles wat ik ze eventueel zou kunnen geven; Seks voor de moeder, zakendoen met de vader en de dochter (D.J) wilde maar al te graag het huis uit en een prinsessenleven leiden. Ik was voor hen de gouden ticket om dit alles te krijgen.

Na een (bijna) wilde trio met de misbruikende moeder en dochter samen, ben ik een aantal maanden later met de toen achttienjarige dochter (D.J) in bed beland. Zij heeft me expliciet gevraagd om seks met mij te hebben.  Wat volgde was een geheime liefdesrelatie welke een jaar lang heeft standgehouden. Deze relatie is iets wat we allebei erg graag wilden.

In de zomer van 2018 is zij meerdere malen naar bed geweest met een jongen die ik ook ken. Ik heb ze betrapt en vertelde haar dat ik haar nooit meer wilde zien. Na twee weken had ik haar vergeven en we besloten om weer samen verder te gaan. Dit keer niet geheim, maar publiekelijk. Haar vader vertrouwde ik al helemaal niet omdat hij al eens had gedreigd om met dit verhaal naar John van den Heuvel te stappen.

Hierop heb ik D.J gevraagd om het hele verhaal over onze relatie op papier te zetten, een soort verklaring in haar eigen woorden, en dit te mailen naar een advocaat die ik kende. Just in case.

Dit is die verklaring in haar eigen woorden:

Sent from ProtonMail Mobile

———- Forwarded message ———-

From: XXXXXXXXXX< XXXXXXXXX@protonmail.com>

           Date: On Fri, Aug 3, 2018 at 17:46

           Subject: Fwd: Persoonlijke mail aan (Naam advocaat)

    

           Beste (Naam advocaat),

           

Naar aanleiding van de ingewikkelde situatie van de afgelopen tijd mail ik U. Ik ben D.J, XX-XX-1999 en ik wil graag een aantal zaken duidelijk maken naar u over mijn relatie tussen Keith Bakker en mij.

Omdat er nu meerdere mensen bij betrokken zijn, inclusief leden van de kerk ‘X’ in Amsterdam en mijn vader A.J  en een jongen met wie ik een eenmalige verhouding heb gehad 2 weken geleden, wil ik een aantal punten duidelijk maken.

Ik heb Keith Bakker voor het eerst ontmoet in februari 2016. Hij werd goede vrienden met mijn hele gezin inclusief mijzelf. Hij was op geen enkel moment hulpverlener of therapeut voor mij en mijn gezin. Oorspronkelijk wilde mijn vader zaken met Keith Bakker doen, maar Keith wilde dat niet. Mijn ouders hadden veel problemen met elkaar en ik leed daaronder. Keith Bakker heeft mij aangeraden om goede professionele hulp te zoeken en hij heeft dit ook aangeraden aan mijn ouders ieder persoonlijk. Keith Bakker gaf meerdere malen aan dat hij in geen enkel opzicht hulpverlener wilde of kon zijn. Mijn ouders hebben in die tijd zelf besloten uit elkaar te gaan en te gaan scheiden. In maart 2017 had Keith een leeg huis in Hilversum, omdat hij naar Amsterdam was verhuist. Mijn ouders, Keith en ik hebben besloten dat ik dat huis voor een tijd mocht wonen, omdat Keith een opzegtermijn had voor het huis in Hilversum en ik heel graag uit huis wilde.

In oktober 2017 was het contract verlopen in Hilversum waardoor ik eruit moest. Mijn moeder en ik hebben Keith gevraagd of ik in de logeerkamer mocht wonen in zijn nieuwe huis, op de Oudezijds Voorburgwal, omdat ik niet terug kon naar mijn moeder, omdat zij geen ruimte had in haar vakantiehuisje(waar zij toen der tijd woonde) en ik ook niet terug kon naar mijn vader omdat hij mijn kamer had verhuurd. Ik was toen 18 jaar oud.

 Er is van februari 2016 tot november 2017 geen enkel sexueel/ fisiek contact geweest tussen Keith Bakker en mij. Wij waren goede gelijkwaardige vrienden en niets meer.

Om mijn huur aan hem te betalen voor mijn eigen kamer in zijn woning in Amsterdam, deed ik oppas werk tot aan heden, het huis netjes houden en andere administratieve dingen die ik kon doen voor zijn bedrijven. Ik zag het niet aankomen, maar ik werd verliefd op Keith en op een bepaald moment in november 2017 heb ik hem gevraagd om seks met mij te hebben. Dat hebben wij gedaan en wij zijn allebei zeer verliefd geworden op elkaar. Wij hadden van november 2017 tot heden een geheime, exclusieve relatie met elkaar. Op 20 juli 2018 ben ik vreemd gegaan met een ex client van Keith. Hij heeft ons betrapt en hij vertelde mij dat hij mij nooit meer wilde zien. In mijn wanhoop heb ik een aantal mensen dicht bij mij verteld over mijn verhouding met Keith Bakker. Ik deed dit met geen kwade opzet. Ik wil Keith niet beschadigen, pijn doen of zwart maken, omdat hij niets heeft gedaan dat ik niet wilde.

Er is nu een moeilijke situatie ontstaan omdat erover wordt gesproken, maar dat wilde ik niet en heb dit ook gezegd tegen de mensen die ik in vertrouwen nam.

Ik maak mij zorgen over de acties die mijn vader en leden van de kerk misschien willen gaan ondernemen om Keith te beschadigen en ik wil dit niet.

Ik heb momenteel geen contact meer met de leden van de kerk en mijn vader, omdat zij mijn grenzen niet accepteerde.

Met deze brief wil ik voor 1 keer en altijd getuigen dat Keith Bakker nooit mijn hulpverlener geweest is in welke vorm dan ook, dat er nooit iet seksueels of fysiek gebeurd is tussen ons tot ik in zijn huis woonde in november 2017 en voor ik 18 jaar oud was en er is nooit iets seksueel of fysieks gebeurd tegen mijn wil en waar ik niet zelf voor heb gevraagd.

Om onduidelijkheid te voorkomen wil ik graag volgende week langskomen bij u op kantoor om deze brief in jou bijzijn te tekenen.

           

 met vriendelijke groet,

 XXXX XXXXXXX

 06-XXXXXXXXX

 Sent with ProtonMail Secure Email.

EINDE bericht.

 

Twee maanden later besloten we om samen te gaan reizen.

Weg uit Nederland, weg van mijn verleden, samen op avontuur. Bang voor de reactie van haar ouders/vader, wilde ze dit niet aan hen vertellen, met als gevolg dat onze relatie en onze plannen weer geheim zouden zijn.

Ik vertelde haar dat ze haar vader zou moeten gaan vertellen over onze plannen. Op twee september is ze vertrokken, waarna ik haar nooit meer heb gezien. Twee dagen later deed ze aangifte, onder druk van haar vader.

Haar vader verklaarde het volgende:

“Ik heb haar die middag verteld dat er geen weg meer terug was en dat we diezelfde dag nog naar de politie zouden gaan. Als zij het niet zou doen, dan zou ik het doen. Na die week, weg uit dat huis en de hele rollercoaster bedankte ze mij dat ik dat gedaan heb en dat ze dit zelf nooit gekund zou hebben”.

Er is echter niets dat ze kon verklaren over mij dat illegaal was, ze had zelfs die verklaring aan mijn advocaat gemaild over hoe het verhaal werkelijk in elkaar stak.

Dit begon nu wel heel erg op het verhaal in 2010 te lijken.

Weer had ik hele domme keuzes gemaakt, ik werd verliefd op een meerderjarige vrouw waar ik absoluut geen hulpverleningsrelatie mee had. Het was eerder andersom, zij hielp mij met mijn worstelingen.

Maar deze meid is slim. Natuurlijk wilde ze nooit toegeven dat ze volledig bewust heeft gekozen voor een (geheime) relatie met een man van zesenvijftig. Om geen gezichtsverlies te lijden en hier goed uit te kunnen komen, moest ze natuurlijk verzinnen dat ik iets gedaan zou hebben wat illegaal was. Zo niet, dan zou de politie niets kunnen doen, juist dat was zo belangrijk voor haar familie. Ze zou dit alles alleen kunnen bereiken door zich voor te doen als slachtoffer.

Op 1 oktober 2019 ben ik in hechtenis genomen.

Wat er nu gaat gebeuren is buitengewoon eng. Als het aan haar en haar familie ligt, wordt ik veroordeeld voor seksueel misbruik. Om het nog erger te maken proberen ze mij in een hulpverlenerspositie te duwen. D.J weet precies hoe men (Ministerie van Justitie) mij in het verleden een verkrachter heeft gemaakt, omdat ze een jaar lang met mij heeft samengewoond en dus alles van mij en die geschiedenis af weet.

Een relatie met een achttienjarige en iemand van mijn leeftijd mag moreel verwerpelijk zijn, maar dit is niet waar het hen om gaat. Er moet in hun ogen iets illegaals gebeurd zijn waardoor ze mij aan de hoogste boom zouden kunnen opknopen.

Het enige wat D.J nog kon doen was (tegen haar eerdere verklaring in) vertellen dat er seks is geweest in de tijd dat ze nog minderjarig was en nog erger, dat ik haar hulpverlener zou zijn!

Beiden zijn niet waar, maar wie gaat die Bakker toch geloven? Die veroordeelde zedendelinquent.

Wie gelooft men eerder? Een ogenschijnlijk onschuldig jonge vrouw, of mij? Ik zit hier nu serieus in de problemen.

Na het lezen van de aangifte tegen mij en hiermee ook de getuigenverklaringen, zie ik hoe moeilijk het zal zijn om mijzelf te verdedigen. Het zal alleen maar lastiger zijn omdat ik in 2012 al ben veroordeeld voor soortgelijke feiten.

Wie zal mij geloven wanneer ik zeg dat het niet waar is wat mijn ex-vriendin in haar proces verbaal beweert?

Ik ben mij volledig bewust van de macht die mijn tegenstanders over mij hebben. Met dit in gedachte zal ik deze zaak waarschijnlijk toch niet winnen. Ik heb domweg alles tegen me.

Ik ben me bewust dat dit de strijd van mijn leven gaat worden. Ik heb niet alleen mijn verleden, maar ook het #metoo tijdperk, plus het woord van een ogenschijnlijk onschuldig meisje tegen me. Ze heeft mij volledig bespeeld en gebruikt in een voor mij zeer moeilijke en donkere periode. Toen ze alles uit dit spel heeft gehaald wat ze maar kon, ging ze verder door iemand anders in te palmen.

Amusant om te weten is dat ze nu een relatie heeft met een restauranteigenaar uit Nieuw-Vennep.

Hij heeft meerdere restaurants, is boven de veertig jaar en ook hun relatie is geheim. Ze blijft maar doorgaan met het inpalmen van oudere mannen. O ja, deze man is ook nog eens haar werkgever, machtsrelatie misschien?

Vrouwen die mannen gebruiken en vervolgens kapot maken, moeten gestopt worden. In 2011 heb ik de handdoek al in de ring gegooid voordat ik ook maar voor de rechter kwam. Ik deed dit voor mijn kinderen, maar ook omdat er een echt slachtoffer te betreuren viel.

Dit keer doe ik dat niet!

Zelfs als ik me verdedig zal ik waarschijnlijk toch wel hangen.

Daarom heb ik besloten om  niet naar de rechtbank te gaan om voor mijn vrijheid te smeken of om te gaan vechten. De rechters en vele andere mensen hebben hun oordeel toch al klaar, ze nemen het woord van de aangeefster klakkeloos over en mijn lot is hiermee al bezegeld. Een onbevooroordeeld proces is niet meer mogelijk.

Wat men vergeet is dat bij een beschuldiging de verdachte, in dit geval ik dus, onschuldig is tot het tegendeel wordt bewezen.

But let’s do a reality-check. In veel gevallen, inclusief die van mij, is het andersom. Al helemaal met zedenzaken. Wanneer een man beschuldigd wordt is deze schuldig, tot het moment dat hij kan bewijzen dat dit niet zo is.

Ik zal mijn onschuld moeten gaan bewijzen en dit zal heel moeilijk worden. Het is mijn woord, tegen dat van een (geloofwaardige?) aangeefster.

Door niet naar de rechtbank te gaan maak ik ook een belangrijk statement.

Ik ben in 2012 mede veroordeeld voor misdaden die ik niet heb begaan, let op het woord MEDE’, voor het woord ‘veroordeeld’. Dit was naar mijn mening een grove dwaling van de rechtspraak en nu moet ik naar diezelfde rechtbank om te pleiten voor mijn vrijlating.

Ik heb totaal geen vertrouwen in de rechtbank. Alleen al het feit dat ik (nog steeds) opgesloten zit. Ondanks alle bewijzen die ik heb welke mijn onschuld kunnen vaststellen, (Keithbakkerofficial.com) zit ik hier nog steeds.

Het gevecht dat ik nu aanga, draag ik op aan alle mannen die onterecht vastzitten omdat een vrouw hen valselijk heeft beschuldigd van een zedendelict.

It’s time to fight back because our lives depend on it!

K.

13 oktober 2019 – Rechtbank

Rechtbank

Maandag 14 oktober word ik verwacht bij de rechtbank in Amsterdam. Ik zal daar moeten smeken om vrij te komen uit de cel waarin ik sinds 1 oktober zit.

Rechtbank - Keith Bakker Blog

Het is belachelijk dat ik opgesloten zit omdat ik weet hoe het ware verhaal in elkaar steekt. Helaas heb ik alle schijn tegen en dat maakt het lastig. Ik heb besloten dat ik niet naar de rechtbank zal gaan om mijn eer te verdedigen of omdat er een kans is dat ik vrijgelaten zal worden. Nee, dit is al besloten door de machten groter dan mijzelf.

Een week geleden kreeg ik het dossier te zien van de aanklacht(en) tegen mij.

Toen ik dit las, werd mij duidelijk dat mijn ex-vriendin en haar familie veel leugens hebben verteld, met als doel om mij te vernietigen. Als wat mijn ex heeft verteld allemaal waar is, dan hoor ik wel degelijk in de cel te zitten.

Mijn ex-vriendin en haar familie hebben mij afgeschilderd als een man die haar in bed heeft gekregen, door een soort machtsverhouding te creëren tussen haar en mij.

Mijn ex-vriendin weet exact hoe ze dit moet doen, omdat ze alles weet over mijn eerdere veroordelingen van seksueel misbruik in een therapeutische relatie. Ik heb haar toen ter tijd alles verteld wat ze nodig heeft om dit nu tegen mij te gaan gebruiken. En nu wast zij haar handen in onschuld. Het is schandalig!

Deze zaak echter, gaat niet om seks.

Ik heb al toegegeven dat ik een wederzijdse seksuele relatie had met haar, dat is geen geheim. We hebben beiden een jaar lang iedereen voorgelogen over dat er niets was tussen ons en ze genoot ervan dat we er mee weg kwamen. Toen het allemaal naar buiten kwam probeerde ze zichzelf te redden om gezichtsverlies tegen te gaan en begon toen het slachtoffer te spelen. Om dit te bereiken hoefde ze maar één ding te doen: Liegen!

De realiteit is echter, dat zij boven de achttien was en dat ik op geen enkele wijze een hulpverleningsrelatie met haar had. Om mij achter de tralies te krijgen moet ze beweren dat dit wel zo was.

Deze zaak gaat niet om seks. Deze zaak gaat over een machtsrelatie die men wilt creëren tussen mij en deze dame.

Wanneer ze dit voor elkaar krijgen, hang ik.

In het #metoo tijdperk gaan veel van dit soort beschuldigingen om macht.

Macht is in feite de basis van het grootste deel van dit soort beschuldigingen. Dezer dagen komen veel mensen (meestal vrouwen) uit de kast, om de wereld te vertellen over de vreselijke dingen die ze hebben meegemaakt toen de Grote Boze Wolf kwam met zijn valse voorwendselen.

Je ziet bijna nooit dat een man naar voren stapt om te vertellen dat een vrouw dit heeft gedaan. De samenleving gaat er (helaas) nog steeds vanuit dat de vrouw het zwakkere geslacht is. Deze stelling is absoluut niet waar!

De vrouw heeft de ware macht in deze wereld, dat is gewoon zo. Wanneer een bloedmooie jonge vrouw een man benaderd en hem vraagt om seks (zoals dit bij mij gebeurd is), zullen er maar weinig mannen sterk genoeg zijn om hier niet op in te gaan. Dit zijn mannen zoals ik, waarbij instinct en biologie het overneemt van het verstand.

Veel van ons mannen, riskeren alles voor dat ene moment van genot na het proeven van de verboden vrucht.

Dit is natuurlijk totale waanzin! Het feit dat ik een jaar lang een geheime relatie had met de oppas van mijn kinderen is ook totale waanzin! Ik geef het toe, het was gestoord. Maar ik neem wel de volledige verantwoordelijkheid op me dat ik hiervoor gekozen heb.

Ik kan mijn beslissingen helaas niet terugdraaien, shit happens.

Moreel gezien mag je er je mening over hebben maar seks met een vrouw boven de achttien is geen misdaad. Ik zit hiervoor wel in de gevangenis.

Het zal dan wel iets anders moeten zijn dan seks, het gaat om macht. Wanneer er een machtsrelatie gecreëerd wordt, veranderd een wederzijdse relatie in een misdaad. Mijn ex heeft gelogen over het feit dat er seks was tussen ons vóór haar achttiende. Dit is niet gebeurd, er is ook geen grijs gebied op dat vlak. Helemaal niets, nada, no way!

Maar in mijn geval is er meer, veel meer

Ik word ook afgerekend op mijn verleden, ik word weer veroordeeld voor aantijgingen waarvoor ik in 2012 al bestraft ben.

Nu we het toch over het verleden hebben, in dit aansluitende blog ga ik hier verder op in.

K.

7 oktober 2019

Er zijn veel mensen die denken dat de gevangenis een soort hotel is. Ik heb nieuws voor deze mensen; Geen enkele gevangenis ter wereld is een hotel, zo ook niet die in Nederland.

Een gevangenis is gewoon geen hotel. In de gevangenis draait het om overleven, sterk zijn en moed hebben. Ik heb alle drie.

Als je het toelaat, kan de gevangenis iemand opbreken. De eenzaamheid van het gevang zal snel het ware karakter naar boven halen van diegene die opgesloten zit. En juist dit karakter zal uitwijzen of de gevangene het zal halen of niet.

Ik zit al zes dagen achter slot en grendel en het gaat goed met me.

Ik ben sterk en mijn geest wil vechten tegen het onrecht wat mij is aangedaan, deze situatie zal mij niet breken. Ik zit in de gevangenis en de beschuldigingen naar mij zijn niet waar. Het is juist deze onschuld die het extra moeilijk maakt om in de cel te zitten. Het feit dat ik onschuldig ben is het pijnlijkst van allemaal.

Mijn hele leven lang was ik een soort outlaw, die dagelijks heeft geprobeerd om het goede te doen en goed te zijn voor andere mensen. Ik heb in het verleden wel vaker opgesloten gezeten, maar meestal had ik toen ook wel iets gedaan wat niet door de beugel kon, maar het maakte het gevangenisleven draagbaar omdat dit allemaal ‘part of the game’ was.

Onschuldig opgesloten zitten is een totaal andere situatie.


Ditmaal ben ik onterecht beschuldigd door een vrouw waarvan ik hield. Nu ik haar verklaringen lees, blijkt steeds weer dat zij nooit van mij gehouden heeft, ik was slechts een dwaas die haar alles gaf en aan het einde van rit bleek dat zij me al die tijd gebruikt heeft. Dit doet mij meer pijn, dan de hardste klap die je kan krijgen van de sterkste man. Ik kan best wat fysieke pijn aan, maar deze pijn gaat door hart en ziel. But I will survive!

Dom was ik, toen ze me vertelde dat ze van mij hield.

Ik was nooit geliefd, ik werd keihard gebruikt door haar en haar gezin. En nu moet ik mij verdedigen als een leeuw omdat zij en haar familie hebben besloten om mij te beschuldigen van iets wat ik niet heb gedaan met als doel om mij te vernietigen.
But she knows…

D.J zal moeten leven met wat ze mij nu aandoet, dat ze mij kapot probeert te maken. De dag dat ik me bij God moet verantwoorden zal ik hem kunnen aankijken met een glimlach. Zij en ik waren ‘partners in crime’, wij waren zoals ze vaak zei, als Amy en Blake of Bonnie en Clyde. Het waren D.J en ik tegen de rest van de wereld.

Keith Bakker Blog - Gevangenis - Bonnie en Clyde

Maar aan het eind van het verhaal was ze geen Amy Winehouse of Bonnie Parker, D.J bleek een verward meisje die mij slechts voor een poosje nodig had. En net als bij zoveel partners in crime verknalde ze dit door vreemd te gaan en iedereen te vertellen over onze geheime relatie, om zichzelf in te dekken voor de keuzes die ze zelf heeft gemaakt.

Loyaliteit is een illusie, iedereen heeft een prijs voor jouw hoofd, nog minder dan die paar zilverstukken die Judas kreeg voor zijn verraad.

But this is life, de gevangenis doet mij geen pijn, het is vernederend en lastig maar ik overleef het wel. Maar de leugens en het verraad van een vrouw die ik misschien wel voor het eerst in mijn leven heb toegelaten, snijdt door mijn hart als een scherp mes.

Ik zal de gevangenis overleven en het proces overleven. I will survive. Eén ding is zeker, ik zal nooit meer een iemand toelaten in de zachte plek in mijn hart, dichtbij de verborgen fantasien die ik had over de ware liefde. Of dat mensen te vertrouwen zijn, dat is over en voorbij.

Like the Eagles sing in their great song Desperado; Your prison is walking trough this world all alone.

Uiteindelijk zitten we allemaal in een gevangenis, maar die van mij heeft tralies. Misschien is het hierbinnen toch wel veiliger dan daar.

It is what it is.

K.