27 november 2019 – Intimidatie

Intimidatie - Keith Bakker Official Blog

Ik zit in oorlog. Het is oké, mijn hele leven is een oorlog geweest en vreemd genoeg kan ik hier wel tegen.

Intimidatie - Keith Bakker Official Blog

Als ik moet strijden heb ik het gevoel dat ik leef en ik hou eigenlijk ook niet van verliezen. Maar ik kan mijn verliezen ook aan wanneer ik fout zit. Oorlog is oorlog, maar de vijanden veranderen.

De harde realiteit is dat deze wereld een harde en vijandige plek kan zijn. Uiteindelijk zijn we allemaal alleen en mensen zullen, als het puntje bij het paaltje komt, altijd voor zichzelf kiezen. Dit is misschien nog wel de grootste les van mijn leven.

Als er dan oorlog is, is het wel belangrijk om te weten wie de vijand is. Zolang ik niet weet wie mijn tegenstander is, kan ik niet aanvallen of verdedigen. En wat doe je, als jouw vijand het Openbaar Ministerie is? Een macht veel groter dan ikzelf? Dit is een typisch David versus Goliath verhaal, het OM en de politie willen mij kapot hebben. Dit is mij volkomen duidelijk. Wat het nog erger maakt, is dat mijn vijanden alle macht en middelen hebben om dit voor elkaar te krijgen.

Wat het erg eng maakt, is het feit dat het OM de volledige vrijheid heeft om te doen en laten wat ze willen. Er bestaat geen instantie die toezicht houdt op het doen en laten van het OM en de politie.

Ik zit inmiddels zeven weken vast.

De officier van justitie in mijn zaak, gaf in oktober aan dat ze meer tijd nodig heeft om onderzoek te doen en getuigen te horen. Volgens mij is er de afgelopen zeven weken nog niemand verhoord. Ze probeert me te treiteren, door me vast te houden. Ik vind dit ronduit kinderachtig van ze.

De valse aangifte tegen mij is gedaan op 6 september 2018, dit is veertien (!) maanden geleden. Ze heeft alle tijd gehad om bewijs te verzamelen en getuigen te horen. Nu willen ze nog meer tijd! Ik zal een voorspelling doen: Bij de volgende pro-forma zitting zullen ze nog meer tijd vragen om de spoken te vinden!

Het probleem is dat ze geen bewijs hebben en ook geen zaak. Er is geen bewijs omdat er simpelweg geen strafbaar feit is gepleegd, ze zoeken naar een spook. Ze zijn wanhopig en ze zullen nooit toegeven dat ze geen zaak hebben.

Het OM heeft hoog ingezet door mij uit Indonesië te halen en in een cel te plaatsen. Ze willen mij hoe dan ook vervolgen zonder bewijs. Daarbovenop gebruiken ze allerlei achterbakse tactieken om dit voor elkaar te krijgen.

Dit blog gaat over een ongelooflijk serieus onderwerp, dit blog gaat over intimidatie van getuigen door politie en het OM!

Dat is namelijk wat het OM en de zedenpolitie hebben gedaan. Ik heb via meerde kanalen vernomen dat de personen die gehoord zijn als getuige tegen mij, zeer heftig zijn aangepakt. Zo erg zelfs, dat ze zelf het gevoel kregen verdacht te zijn van een misdrijf.

De politie heeft zoveel druk op ze gezet om belastende informatie in te winnen (welke er niet is omdat er niets strafbaars is), dat sommigen van hen na alle intimidatie alleen nog maar konden huilen na afloop van het verhoor!

Ik las een stuk in het dossier dat mij werkelijk verbaasde. Voor mij is het duidelijk dat dit echt een geval is van intimidatie door politie.

Een ex coaching cliënt van mij is verhoord, bij hem heeft de geüniformeerde politie letterlijk zijn deur opengebroken en zijn huis betreden. Dit kwam omdat hij niet voor ze opendeed toen ze voor zijn deur stonden.

Misschien kwam dit omdat hij geen getuigenis wilde afleggen omdat hij wist dat degene die aangifte heeft gedaan niet spoorde? Of was hij wellicht bang voor een eventueel strafbaar feit dat hij misschien gepleegd zou hebben? We zullen het waarschijnlijk nooit te weten komen.

Wat nu volgt, is een inleidend stuk uit het politiedossier. Ik zal dit letterlijk citeren omdat dit over de verhoormethoden en tactieken van de zedenpolitie gaat. Dit doe ik om aan te tonen dat de politie de getuigen in mijn zaak verhoorden op een manier die hardhandig en intimiderend was.

Ook duurden sommige verhoren meer dan acht (!) uur.

Hier volgt een deel van een verhoor van de mentaal labiele ex-cliënt die onder enorme druk was gezet. De Amsterdamse recherche is voor hem helemaal naar de regio Arnhem gereisd.

Goedemiddag Achmed, wij zijn L. en S. en werken beiden bij het team zeden van Amsterdam. Jouw naam is in een onderzoek genoemd en derhalve willen wij jou graag horen als getuige. Tijdens het telefoongesprek met mij (S), vertelde je dat je wel wist waar het over ging, namelijk DJ. Je gaf aan zeker mee te willen werken. We hadden eerder vandaag de afspraak staan, maar je was er niet en reageerde ook niet op telefoontjes en berichten en dergelijke. Ook DJ heeft jou gecontact en zelfs jouw vader, op verzoek van DJ.

Bij een bezoek aan jouw woning werd er geen gehoor gegeven aan kloppen en schreeuwen op en door jouw raam. We hebben de uniformdienst jouw woning laten binnengaan en troffen jou daar gelukkig slapend aan. We maakten ons zorgen, dus vandaar deze manier van doen.

“Wij maakten ons zorgen?” Kom op man… Benoem het beestje zoals het is, namelijk, pure intimidatie!

Hier lezen we dus dat deze jongen geen zin had in een verhoor en hij hoefde dit ook niet eens te doen. Dit is pure intimidatie. Een persoon is nooit verplicht om een getuigenis af te leggen, tenzij opgeroepen door de rechter.

Als deze jongen zijn telefoon niet opneemt of niet reageert op appjes en bonken en schreeuwen, dan wil dat naar mijn mening zeggen dat hij duidelijk geen zin heeft in een verhoor. Hij en ik zijn echt geen vrienden, en de politie wist dit ook, maar hij wilde gewoon niet verhoord worden. Natuurlijk wilden ze zijn verhaal maar al te graag horen omdat hij een seksuele relatie had met mijn ex die aangifte heeft gedaan.

De politie belde, appte, bonkte tegen de deur en schreeuwden door zijn raam. Vervolgens trapten ze zijn deur in met het bullshit-verhaal dat ze zich zorgen maakten. Dit is pure intimidatie, zo behandel je toch geen getuigen?

De getuigen in deze zaak zijn dusdanig geïntimideerd dat ze zich naar eigen zeggen, misdadigers voelden.

Het probleem voor mij is: Wie kan ik hierover bellen om een klacht in te dienen? Dit soort bullshit-tactieken maken mijn kansen om mijn onschuld te bewijzen alleen maar moeilijker. Als ik een getuige op deze manier zou benaderen of behandelen, dan zou ik meteen hard worden aangepakt.

Het OM en de politie schuwen intimidatie niet om een veroordeling te krijgen. Vieze spelletjes!

Walgelijk!

K.

24 november 2019 – De keiharde leugens

De keiharde leugens - Keith Bakker Blog

In het uitgebreide verhaal over de familie J, beschrijf ik het startschot van de seksuele relatie met mijn toen achttienjarige (ex)vriendin.

De keiharde leugens- Keith Bakker Blog

Het gaat over een trio met mijn ex (DJ) en haar moeder (MJ), waar ik veel spijt van heb. Ik heb dit tot in detail beschreven en alles wat daar staat, is de waarheid.

Eén van de belangrijkste spelers in deze zaak, is de moeder van mijn ex. Dit is dezelfde vrouw die in een trio is beland met mij (een toen zesenvijftig jaar oude man) en haar eigen dochter van achttien. Het kon niet zieker zijn.

Lees alsjeblieft eerst het verhaal over die avond, je zult versteld staan! Het is te vinden op Keithbakkerofficial.com en staat beschreven in hoofdstuk 11 . Dit is jammer genoeg veel te veel tekst om in dit blog te kunnen verwerken.

Zo daar heb je het, ik ben er niet trots op.

Voor deze avond had ik haar dochter, later mijn vriendin waar ik mee samenwoonde, niet gezien als ‘vrouw’. ze was mijn maatje en de oppas van mijn kinderen, meer niet. Er was tot dat moment totaal geen seksuele energie tussen ons. Tot het moment van het trio. Pas toen was het hek van de dam.

Om zoiets te beweren zonder bewijs was link voor mij. Ik was hier bij, het is gebeurd en ik wil transparant zijn, net zoals die lieve mensen van het Openbaar Ministerie 😉.

Toen ik het proces-verbaal van MJ las, de moeder van mijn ex, zag ik maar weer eens hoe hard deze vrouw aan het liegen is.

In het proces-verbaal wordt het volgende gezegd:

De politie vraagt aan de moeder van mijn ex, in hoeverre er sprake is geweest van seksueel contact tussen haar en mij. Zij ontkent glashard dat er ook maar iets gebeurd is tussen ons. Hierop geeft de politie aan dat ze van mijn ex hebben vernomen dat wij wel degelijk met zijn drieën in bed hebben gelegen. Uiteindelijk is mijn ex het bed uit gegaan omdat haar moeder met mij aan het flikflooien was. Zelfs de vader van mijn ex zou volgens de politie, gezegd hebben op de hoogte te zijn geweest dat wij het bed hebben gedeeld. Over de intieme details wordt in dit verhoor nog niet gesproken. Zelfs nadat de politie aangaf hiervan op de hoogte te zijn, vertelt ze alsnog, dat er geen sprake is geweest van aanrakingen of flikflooien.

Dit stuk van haar proces-verbaal is belangrijk.

Wat ze hier vertelt is een grote leugen. Als het waar is wat ze zegt, dan zouden alle seksuele handelingen tussen mij, inclusief de aanranding waar ik aangifte over doe (klik hier voor de aangifte), onwaar moeten zijn. Hoe betrouwbaar is zij?

Gelukkig is de haat tussen haar en haar ex (de vader van mijn ex-vriendin) zo groot, dat hij het hier twee keer over heeft gehad tijdens politieverhoren over zijn aangiftes. Hij geeft hierin duidelijk aan dat het trio een feit is en dat zijn dochter hier getuige van was.

Hier volgt een stuk uit een getuigenis van de vader (AJ):

Hij vertelt hierin dat hij wel degelijk van zijn dochter (mijn ex) heeft vernomen dat wij met z’n drieën het bed hebben gedeeld. Ik zou mijn ex en haar moeder hebben gezegd dat het de droom van zowat elke man is, om met een moeder en dochter het bed te delen. Ook hij zegt dat mijn ex uiteindelijk het bed heeft verlaten en dat ik met haar moeder ben achtergebleven. (Hij ontkracht hiermee dus het verhaal van MJ, zoals ze hierboven beschrijft).

Vervolgens vraagt de politie of hij nog aanvullingen heeft.

Hij vertelt onder andere dat hij het bovenstaande van zijn eigen dochter heeft gehoord. Hij zou het hele gebeuren zelfs hebben besproken met haar moeder. Hiermee bevestigd ook hij dat er wel degelijk een trio-situatie is geweest tussen mij, DJ en MJ.
Er is dus wel degelijk iets voorgevallen en dit is zelfs uitvoerig besproken. MJ liegt hier dus over, terwijl de politie haar hierover nadrukkelijk heeft ondervraagd. Ze wast haar handen in onschuld terwijl zij haar dochter het bed in heeft geleid met haar en mij. Ik neem volle verantwoordelijkheid voor mijn rol hierin.

Ja het is gebeurd, ja het was een slechte keuze en ja, ik heb er spijt van.

Ik vecht nu voor mijn leven omdat ik nu door deze mensen word beschuldigd. Ik heb nooit beweerd dat ik een engel ben en ik heb grove fouten gemaakt. Ook heb ik lessen geleerd, ik ben wie ik ben.

De politie, het OM, mijn ex en haar familie zijn mijn vijanden. Wel moet ik toegeven dat ik begrijp waarom haar vader zo boos is op mij. Ik heb tenslotte in bed gelegen met zijn vrouw en met zijn dochter. Ik zou hier ook wel iemand om willen vermoorden. Zijn vrouw echter, heeft volop meegedaan en nu liegt ze hier over.

Het zijn de woorden van deze vrouw die beweert dat ik hulpverlener was in de relatie met haar en haar gezin. Het is deze vrouw die liegt tegen de politie en het is deze vrouw die mij heeft aangerand terwijl ik sliep.

Er zijn mensen die zullen beweren dat alleen al het feit dat zij, samen met mij en haar achttienjarige dochter in één bed heeft gelegen, seksueel misbruik zal zijn. Maar het misbruik zou van haar kant zijn. Welke moeder brengt haar dochter nou in zo’n positie? Bovendien liegt ze hier ook nog eens over. Is dit dan een betrouwbare vrouw?

Ik denk dat het nu tijd is dat ze van plek ruilt met mij. The whole story stinks and it will only get worse.

Nog één keer voor de duidelijkheid: Ik heb geen seks gehad met mijn ex voordat ze achttien was. Het gebeurde pas na deze trio. Ook was ik geen hulpverlener en het is mij wel duidelijk dat ik word beschuldigd door leugenaars.

With God as my witness.

K.

24 november 2019 – Nog iets over hulpverlening

Nog iets over hulpverlening - Keith Bakker Official Blog

In mijn blog van gisteren heb ik iets niet vermeld, wat toch wel belangrijk is. Ik doe dit nu, voordat ik dit vergeet.

Nog iets over hulpverlening - Keith Bakker Official Blog

Ik heb het al vaak gehad over het hulpverlenersaspect met betrekking tot mijn relatie met mijn ex en haar ouders. Gisteren schreef ik dat ik haar wel had geholpen, maar als vriend van de familie en niet als professioneel hulpverlener.

In de verklaring van DJ, (mijn ex) staat een fragment dat erg belangrijk is.

(Het liefst zou ik direct uit het dossier willen citeren, maar ik onderzoek nu eerst nog wat wettelijk gezien wel of niet kan).

De politie vraagt haar of ze mij als vriend of als hulpverlener zag. Mijn ex verklaarde hierop dat ze mij zowel als vriend als hulpverlener zag. Ook meldde ze dat ik dat heel vaak aangaf, zowel naar haar toe, als aan haar ouders. Ook vertelde ze dat zij en haar ouders dit zelfs op schrift hebben staan in onder andere e-mails.

Ik heb tegen mijn ex gezegd dat de GGZ niet goed zou zijn omdat ze Anorexia beschouwen als een ziekte en niet als een keuze. Ik vind dat het een keuze is om wel of niet te eten.

In deze verklaring wordt door haar heel duidelijk gezegd dat ik vaak aangaf dat ik geen hulpverlener was. Mede zodat men mij achteraf niet zou kunnen beschuldigen voor dingen die niet waar zijn. Nog veel belangrijker voor mij in dit fragment, is het woord ‘keuze’ wat zij gebruikt in haar verklaring.

Mijn beroepsverbod is in mijn vonnis in 2012, verwoord in duidelijke taal.

Ik mag mijn beroep niet uitoefenen in de medische of maatschappelijke zorg.  

Toen ik dit in 2012 voor de eerste keer las, kon ik het totaal niet begrijpen. Ik heb in de eerste plaats niet eens papieren om überhaupt zorg te mogen verlenen. Bovendien moesten mensen die ik coachte in het verleden, contracten ondertekenen voor mijn kliniek Smith and Jones, waarin stond dat wij geen medische zorg verleenden.

Nog nooit in mijn leven ben ik zorgverlener geweest! In dit vonnis van de rechtbank stond dat ik dat niet meer mocht doen.

Ik wilde nooit ‘gedrag’, inclusief dat van mij, goedpraten door middel van de ziektetheorie. Ik ben een motivatie-coach en wilde mensen helpen door ze hun eigen innerlijke kracht te laten vinden en die toe te passen. Hiermee heb ik ontzettend veel mensen geholpen in mijn kliniek en mijn tv-programma’s. Zelf ben ik éénentwintig jaar geleden gestopt met gebruiken omdat ik daarvoor heb gekozen. Niet omdat ik dacht dat ik een ziekte had. Ik vond ook niet dat het goed was om het een ziekte te noemen en daar was ik dan ook heel streng in. Dat was al helemaal zo met Anorexia, ik geloofde er totaal niet in en hier zal ik later nog over schrijven.

Persoonlijk zie ik Anorexia puur als een uit de hand gelopen hongerstaking.

Vrouwen met Anorexia kunnen best eten, ze doen dit echter niet omdat ze controle willen hebben over een situatie die in hun ogen oncontroleerbaar is geworden. Het is mijn mening dat veel van deze mensen helemaal niet ziek zijn.

Het is dus helemaal duidelijk dat ik mijn beroepsverbod niet heb overtreden omdat ik heel duidelijk heb gemaakt dat:

  1. Ik mijn beroep niet heb uitgeoefend door met haar te praten.
  2. Dat ik überhaupt geen hulpverlener ben, of ooit ben geweest.

Tot slot, dit hele verhaal is gestoord!

Ik heb veel mensen geholpen met verslaving of andere zaken, door juist geen stempel of diagnose te geven. Ik mocht dit niet en ik deed het ook niet.

Ook heb ik nooit in de zorg gewerkt. Ik heb een bloedhekel aan psychiaters en ander zorgpersoneel die tegen mensen zeggen dat ze ziek zijn, in plaats van ze een flinke schop onder de kont te geven!

This is all such f*king bullshit!

K.

23 november 2019 – Moest ik haar laten sterven?

Hallo vrienden en vijanden,

Het is de afgelopen tijd stil geweest op mijn blog, maar dit betekent niet dat ik er mee stop. Integendeel, dit blijft de plek waar ik mijn mening kan uiten en ik zal dit dan ook blijven doen.

Moest ik haar laten sterven? - Keith Bakker Blog

Ik had wat tijd nodig voor mezelf en daarbovenop werd het ook rustig in de media. Vandaar de radiostilte van mijn kant.

De afgelopen maanden zijn nogal hectisch geweest en zaten vol van stressvolle momenten. Het klinkt misschien gek, maar er is geen betere plek om tot jezelf te komen dan in een gevangeniscel. Mensen betalen vaak veel geld voor kloosters en retreats, maar ik heb de mazzel dat justitie dit voor mij regelt. Tof van ze!

Ik zou graag over mijn tijd in de gevangenis schrijven maar ik heb afgesproken dat ik niet over de dagelijkse handel en wandel van de gevangenis zal bloggen. Wel kan ik zeggen dat ik goed en fair word behandeld en daar ben ik dankbaar voor.

Er zijn wel wat gezondheids-issues waar ik mee zit. Zo ben ik het afgelopen jaar meer dan twintig kilo afgevallen en ik voel me vaak niet zo goed. Het zou door de stress kunnen komen, maar het is geen geheim dat ik ook een aantal chronische kwalen heb. Mentaal ben ik sterk en daar gaat het om! We zullen wel zien wat er met mijn lichaam zal gebeuren. Zolang ik blijf lachen is het oké, zelfs in de kist.

Het moeilijkste stuk van deze hele nachtmerrie is misschien iets anders dan wat je zult verwachten.

Hier op het blog heb ik het vaak over andere mensen en instanties. Maar maak je vooral geen zorgen, ik ben constant bezig met mijn aandeel in dit verhaal, geloof me, daar ben ik me zeker van bewust!

Er is een televisieprogramma, genaamd ‘Aircrash Investigation’. In dit programma wordt onderzocht wat er allemaal aan de crash voorafging en wat er allemaal is fout gegaan. Als ik dit proces bij mezelf uitvoer, terugkijkend op het hele verhaal, moet ik helemaal terug naar het begin. Waar is het misgegaan? Wat heb ik fout gedaan? Wat had ik anders moeten doen? Dit soort vragen stel ik mezelf elke dag.

Inmiddels weet ik het antwoord en het is niet bepaald leuk te noemen.

Ik zit in de gevangenis omdat ik valselijk beschuldigd word van seks met mijn ex voor haar achttiende. Zij beweert dat dit vóór haar achttiende was en dat ik bovendien haar hulpverlener was. Van seks voor haar achttiende was totaal geen sprake, ik heb ook bewijs om dit te ondersteunen maar dit komt misschien later nog wel.

Er is geen grijs gebied, het is geen Bill Clinton verhaal. Ik heb voor het eerst seksueel contact met mijn ex gehad in een trio-situatie met haar moeder. Mijn ex was toen al achttien. Was dit moreel verwerpelijk? Voor velen wel, was het Illegaal? Zeker niet. Er was geen strafbaar feit op seksueel gebied, maar het hulpverlenersstuk is wat ingewikkelder. Hier heb ik de afgelopen weken ook veel naar gekeken.

Misschien graaf ik nu mijn eigen graf door te zeggen dat ik haar wel degelijk heb geholpen, maar dit was zeker niet als professioneel hulpverlener. Maar maakt het in dit geval iets uit?

Ik heb mijn ex ontmoet in februari 2016. Zij had op dat moment een verborgen eetstoornis, Anorexia. Mijn eerste woorden tegen haar waren dan ook letterlijk: Hoe gaat het met je eten? (Dit valt ook te lezen in mijn verklaring op Keithbakkerofficial.com, hoofdstuk 5).

Het was een duivels dilemma voor me. Haar helpen en het risico lopen om gestraft te worden of niet. Ik wist inmiddels hoe ik haar in één gesprek kon ‘genezen’ van anorexia. In het verleden heb ik dit al met velen gedaan en ik had hier de sleutel voor. Maar moest ik dit wel doen? Of moest ik haar laten sterven?

Tegelijkertijd heb ik in het verleden ook al grote fouten gemaakt met jonge vrouwen die precies zoals haar waren. Ik kan je niet vertellen of het toeval, God of de duivel was, wat voor deze levens veranderende ontmoeting tussen ons heeft gezorgd. Ik was al eens veroordeeld voor misbruik van enkele van dit soort meiden. Toen heb ik mijn verantwoordelijkheid genomen en ik heb mijn straf uitgezeten, ook omdat ik kapitein was van dat schip.

Een deel van mijn straf was een verbod om te werken als professioneel hulpverlener.

Ik mocht al helemáál niet werken met vrouwen die Anorexia hebben zoals DJ, de vrouw die mij nu beschuldigd dezelfde misdaad. Ik was wel een idioot. Het is misgegaan op het moment dat ik besloot om met haar te praten over een oplossing voor haar eetstoornis. Toch heb ik dit gedaan en na één gesprek was ze helemaal klaar met haar eetstoornis. Ze eet weer normaal, tot op de dag van vandaag. Wat had ik anders moeten doen?

Moest ik haar laten sterven?
Of niet?

Hoe dan ook, de waarheid is dat ik haar leven heb gered. Niet als professional, maar uit vriendschap of bezorgdheid en zonder duivel uitdrijvingen. Een paar jaar later zijn we in een geheime relatie beland en dit heeft weer geleid naar de cel waarin ik nu zit.

Wat ik misschien wel had moeten doen, was hard wegrennen op het moment dat ze mij vertelde dat ze Anorexia had.

Ik had weg moeten blijven van dit hele gestoorde gezin! Eigenlijk had ik haar gewoon moeten laten sterven en de Anorexia haar gang moeten laten gaan. Ik had moeten kiezen voor mezelf.

Vandaag de dag zit ik enorm in de shit omdat ik contact had met deze jonge vrouw en haar gestoorde ouders.

Maar ik had wel een keuze. Ik heb gekozen om met deze jonge vrouw in gesprek te gaan, ondanks mijn ervaringen met vrouwen met Anorexia in het verleden. De rechter zal moeten beslissen of ik mijn beroepsverbod heb overtreden door dit te doen. Eén ding is zeker, ik deed dit als vriend van de familie en op geen enkele manier professioneel. Dit gegeven is wel een belangrijke factor in deze zaak, maar ja…

Er is ook wel een wonder gebeurd. Deze vrouw liep jarenlang rond met een verborgen eetstoornis, lag de hele dag op bed, ging niet meer naar school en kon uiteindelijk nauwelijks meer lopen voordat ik haar ontmoette. Na een enkel gesprek met mij is ze weer gaan eten. Vandaag de dag heeft ze werk, ze gaat naar de foto vakschool en ze doet het goed. Ondanks het feit dat ze zich zo tegen mij heeft gekeerd, gun ik het haar.

Het moeilijkste wat ik nu moet doen is mezelf verdedigen tegen een vrouw, voor wie ik voor heel even alles op het spel heb gezet.

Ik hield ontiegelijk veel van haar en ik moet dit nu opzij zetten. Het is niet makkelijk en ik huil er soms over in de nachten. Maar gedaan is gedaan. Ik zal mezelf moeten verdedigen omdat ze gelogen heeft dat we seksueel contact hadden voor haar achttiende. Ze kan goed liegen, dat moet ook wel wanneer je jarenlang je eetstoornis weet te verbergen voor iedereen om je heen. En daarbovenop ook nog eens een geheime relatie onderhouden met mij. Mijn probleem is dat ik nu in de ring sta tegenover een witte haai.

Ik heb weinig hoop dat het recht zal zegevieren in deze zaak.

Enkel het feit dat ik zo lang vastzit zegt al genoeg. Mijn ex kan ongelooflijk goed liegen en ze geloven haar ook nog. Toch kan ik niet boos op haar zijn. Ik heb gekozen om haar leven te redden, daar waar niemand anders dit kon. Zij doet nu gewoon wat elke anorexic doet. Ze maken de mensen kapot die van hen houden. Ze moeten dit doen, het zit in hun natuur.

Misschien was het beter geweest als ik haar toch maar had laten sterven in haar kleine kamertje.

God only knows,

of niet?

K.

25 november 2019 – Cripple Fight

Er is een geweldige aflevering van South Park, die wel een beetje lijkt op de situatie waarin ik nu verkeer. De jongens bedenken in deze aflevering een nieuwe sport. Ze gooien gehandicapten in een boksring en laten ze het dan uitvechten. Ze noemen dit ‘Cripple Fight’. Check hiervoor deze link, het is echt grappig!

Cripple Fight - Keith Bakker Blog

Ik ben door het OM gevraagd om deel te nemen aan psychiatrisch onderzoek, als onderdeel van hun strategie. Ze hopen natuurlijk dat zal blijken dat ik één of andere rare aandoening heb, die verklaart waarom ik een relatie met een jongere vrouw aan zou gaan. (Die ook nog eens last had van een eetstoornis)

In 2011 ben ik begonnen aan een behandeling bij ‘de Waag’, door forensisch psychologen en psychiaters. Ik heb deelgenomen aan allerlei onderzoeken, om te kijken of er sprake zou zijn van stoornissen. Ze hebben van alles getest. Hieruit bleek dat er sprake was van complexe PTSS, depressie en ADHD. En ik maak vaak ongelooflijk domme keuzes. Ik heb dan ook medicijnen tegen depressie en ik heb de afgelopen jaren behandelingen gehad voor mijn PTSS. In 2015 was ik uitbehandeld bij de Waag.

Laten we kijken naar de ‘cripples’ die met mij in de ring staan.

Mijn ex liep al jaren rond met een eetstoornis en kampte ook met depressie toen ik haar ontmoette. Twee jaar later was ik ook een idioot door een relatie met haar aan te gaan. Eén ding is duidelijk, we waren beiden gek.

De moeder van mijn ex (MJ), welke nu ook betrokken is bij de zaak, had en heeft ook veel psychische klachten.

Haar ex-man AJ, zegt zelfs in zijn proces verbaal dat zij last heeft van angststoornissen. Hij zegt over haar dat zij vanwege haar stoornissen niet zoveel zaken regelde en dat meestal aan hem overliet. Hij hielp haar waar mogelijk en probeerde altijd te zorgen dat ze zich goed voelde. De kinderen wisten niets van deze problemen, want dat moest hij geheimhouden van haar.

Wacht even…

Hij zegt dus in dit verhoor dat mama’s psychische klachten jarenlang verborgen zijn gehouden tegenover de rest van het gezin. Hmm…

De moeder van mijn ex had in die tijd ook een vreemde dwangstoornis. Ze dacht dat ze kanker had en checkte haar borsten tussen de dertig en vijftig keer per dag. Ook vroeg zij haar man, de vader van mijn ex, de hele tijd of ook hij haar borsten wilde controleren. Bovendien heeft zij in het verleden haar dominee beschuldigd van verkrachting. Hierover vertel ik ook in mijn verklaring, welke is te vinden op Keitbakkerofficial.com en daarnaast wordt hier ook over gesproken in een artikel van Misdaadjournalist.nl. Het leven van die dominee is hierdoor volledig geruïneerd. Nog een ‘cripple’ in de boksring!

De volgende in de ring is AJ, de vader van mijn ex. Zoals je al hebt kunnen lezen is ook hij betrokken in deze zaak.

Hij was een fanatieke christen, die geloofde dat de duivel achter al het kwaad zat. Ze hadden bijvoorbeeld gebedsavonden thuis, waarin duiveluitdrijvingen werden uitgevoerd. Soms, wanneer hij terugkwam van werk, liep hij naar de kamer van zijn dochter die daar lag te sterven aan haar eetstoornis. Hij deed niets anders om haar te helpen dan een soort van amateur-duiveluitdrijving op zo’n moment. Hij zit nu zwaar aan de xtc, kweekt wiet en gaat naar techno feesten. Ook al helemaal gek!

Toen ik het gezin ontmoette, had de broer van mijn ex een vriendin die zich voordeed als een verlamd persoon die niet meer kon lopen.

Ze moesten haar de trap op dragen en ze kon acteren alsof ze één of andere filmster uit Hollywood was. Haar verlamming is op wonderbaarlijke wijze verdwenen, nadat er op een avond voor haar gebeden werd. Ook helemaal gestoord!

Als ik terugdenk aan die tijd, moet ik denken aan de Cripple Fight aflevering van South Park.

Er waren in die tijd vijf mensen betrokken in een totaal gestoorde situatie welke wij vriendschap noemden. Tot op de dag van vandaag zijn het al deze mensen, inclusief mijzelf, die in conflict zijn over wat waarheid is en wat niet. Dit wordt publiekelijk uitgevochten.

Het lijkt allemaal wel erg veel op die ‘cripple fight’ aflevering van South Park, maar helaas is dit geen cartoon. Ik zit onschuldig in de gevangenis op aanvraag van deze mensen.

Zou het misschien een idee zijn dat ook zij worden opgeroepen voor een psychisch onderzoek? Ik denk het niet…

K.

17 november 2019 – Overval

Keith Bakker Blog - Overval

Hallo vrienden en vijanden,

Stel je eens voor: Je wordt door de politie opgepakt voor een overval, je bent onschuldig, je wordt voorgeleid en vervolgens voor negentig dagen opgesloten. Het excuus van het OM om je langer vast te houden, is dat ze meer tijd nodig hebben om mensen te verhoren.

Keith Bakker Blog - Overval

Eén ding is echter zeker, er is daadwerkelijk een overval gepleegd. Er is beeldmateriaal, er zijn getuigen, er ligt iemand op de grond met een schotwond en er is geld buitgemaakt. De vluchtauto is uitgebrand teruggevonden en er is een bivakmuts aangetroffen met DNA-sporen. Het is duidelijk, er is een grove misdaad gepleegd. Wat echter niet duidelijk is, is of jij degene was die de misdaad gepleegd heeft. Een lokale journalist komt erachter dat je bent aangehouden en het verhaal komt in de lokale krant te staan. Op de voorpagina staat een grote foto van jou, met een zwarte balk over je ogen.

Na negentig dagen moet je wederom voorkomen, en weer hebben ze meer tijd nodig om onderzoek te doen.

De rechter besluit om je voorarrest met nog eens negentig dagen te verlengen. Door dit alles, verlies je je baan, je wordt uit de kerk gezet en je kinderen willen niet meer met je praten. Iedereen verdenkt jou ervan dat je een overvaller bent. Iedereen in jouw woonplaats heeft het erover en de kranten staan er vol van. Natuurlijk wordt jouw (vermeende) betrokkenheid bij de overval uitgebreid besproken.

Je bent onschuldig, hoe kan je dit bewijzen? Je leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Dit klinkt als een vreselijk scenario, maar het gebeurt maar al te vaak. Er zitten veel mensen onschuldig in het Huis van Bewaring, omdat het OM heeft bepaald dat ze schuldig zijn. Dit is precies wat er nu ook bij mij gebeurt.

Maar wat mij overkomt is eigenlijk nog veel erger. Ik zit nu vast omdat een gevaarlijke jonge vrouw, valse dingen beweert over mij. Ze beweert dat ik seks met haar gehad zou hebben voor haar achttiende. Dit is totale onzin, het is simpelweg niet gebeurd. Het OM probeert mij te veroordelen voor een misdaad die niet heeft plaatsgevonden, dit is op zichzelf al een misdaad. There was no crime!

Ik word door justitie vastgehouden (ontvoering/vrijheidsberoving) en beschuldigd, (smaad en laster) voor misdaden die nooit en te nimmer hebben plaatsgevonden.

Naast goede zaken, brengt het #meToo tijdperk ook gevaren met zich mee.

Echt misbruik moet wel degelijk bestraft worden, zonder twijfel. Maar hoe toon je in een zedenzaak aan wat er wel of niet gebeurd is? Het maakt eigenlijk niet veel uit, het gaat mensen die iemand vals beschuldigen niet om rechtvaardigheid. Vaak gaat het simpelweg om aandacht of andere duistere motieven. Een valse beschuldiging is al meer dan genoeg om iemands leven totaal te verwoesten. Mijn wrokkige ex-vriendin en haar familie hebben hun doel al bereikt. Ik ben een makkelijk doelwit, mijn leven is voorbij en zij hebben hun doel volbracht.

Wat er in mijn voorbeeld met de overval gebeurde, zou normaal gesproken niet moeten kunnen gebeuren. Als er geen overval was, kan ook niemand daarvoor vervolgd worden.

In zedenzaken is het niet eens nodig dat er een ‘overval’ gepleegd is. Ik zit vast voor een misdaad die nooit heeft plaatsgevonden. Probeer het maar te zien als een soort spookmisdaad.

Dit is alleen maar mogelijk bij zedenzaken. Het woord van één persoon is al genoeg om een ander achter de tralies te krijgen. Er hoeft op dat moment nog geen enkel bewijs te zijn dat er daadwerkelijk iets voorgevallen zou zijn.

Mij gaan ze niet breken, ik was erbij en ik weet precies wat er gebeurd is tussen haar en mij. Ik moet maar vertrouwen hebben in de rechter. Het OM en de politie zijn in mijn ogen de grootste boeven. Zij hebben in deze wereld de werkelijke macht. En er is niemand die controle heeft over hen.

Heel eng dit allemaal…

K.

13 november 2019 – Het verdraaiende OM

Keith Bakker Blog - Mededeling

Gisteren sprak ik met iemand, hij vroeg me waarom ik zo boos ben.

Ik heb hem uitgelegd dat ik niet boos ben op het feit dat ik in de cel zit. Ik heb dit al eens eerder doorgemaakt en tot nu toe heb ik het overleefd. Ook deze beproeving zal ik overleven.

Keith Bakker Blog - Het verdraaiende OM

Nee, ik ben boos op het onrecht, op het feit dat justitie hard bewijs van mijn kant keihard negeert. Bewijs dat mijn onschuld glashard aantoont. Kijk, ik heb geen illusies over mijn domme en soms gestoorde beslissingen. Wat ging er door mijn hoofd door te denken en zelfs te geloven, dat het niet alleen oké was om verliefd te worden op de oppas van mijn kids, ik vond het zelfs een goed idee.

Moreel gezien verdien ik misschien een plekje in de hel maar wettelijk gezien hoor ik hiervoor niet in de gevangenis te zitten.

Maar ik ben niet alleen boos. Ik ben ook bang. Ik ben bang voor het feit dat ik de macht van het OM tegen mij heb. Tot nu toe hebben het OM en de politie er alles aan gedaan om de waarheid te manipuleren en zelfs om te draaien. Het is ronduit eng wat ze allemaal uit de kast halen om mij veroordeeld te krijgen. Maar enkel door de beschuldigingen hebben ze al gekregen wat ze willen.

Het gaat niet om de wet, het gaat om een persoonsgerichte lynchpartij met mij als doelwit.

Ik ga het toch weer even hebben over mijn rol binnen het gezin dat mij nu kapot probeert te maken. Deze familie en het OM, willen mij in een hulpverlenersrol plaatsen in de relatie tussen mij en mijn meerderjarige ex-vriendin. Door dit te doen, wordt gelijkwaardige seks iets heel anders. Namelijk: Gekwalificeerde verkrachting. Dat is natuurlijk totaal andere koek.

Voor de duidelijkheid, mijn relatie met haar begon in september 2017.

In mei 2017 ontstond voor haar de kans om met mij en een aantal anderen mee te gaan naar Saint Tropez. Ik vertrouwde haar ouders toen al niet en ik wilde mijn rol binnen het gezin duidelijk hebben. Mijn ex kreeg de mogelijkheid om wat geld te verdienen door een jongen te coachen en ik gunde haar deze kans.

Omdat ik heel duidelijk wilde maken wat mijn rol was, heb ik haar vader (AJ) gevraagd om, samen met mij een verklaring op te stellen waarin stond dat ik niet voor zijn dochter verantwoordelijk was. Ook wilde ik duidelijk hebben hoe hij mij zag.

Dit is de briefwisseling tussen mij en haar vader, over die trip naar Saint Tropez:

Mail van mij naar de vader van mijn ex.

Op 1 mei 2017 om 23:12 heeft Keith Bakker <xxxxxxx@gmail.com> het volgende geschreven:

AJ,

Dit moet goedgekeurd worden door jou en terug gestuurd worden naar mij vanavond of morgen ochtend.

 KB

May 1, 2017

Beste AJ,

Ik wil dat u deze e-mail aandachtig leest en mij e-mailt als u het eens bent met alle punten die ik duidelijk moet hebben voordat DJ naar St Tropez komt. Je moet een verklaring toevoegen dat je het zorgvuldig hebt gelezen en het volledig eens bent als de vader van DJ.

Als u het niet eens bent met een van deze punten, mag DJ niet naar Frankrijk komen op 2 mei 2017.

  1. 1. DJ is 17 jaar oud. Dit betekent dat ze minderjarig is (minderjarig). U als haar vader geeft DJ toestemming om samen met MV van 2 tot en met 7 mei 2017 samen met haar vader naar Frankrijk te reizen.
  2. 2. DJ verblijft samen met MV en Keith Bakker in een appartement. DJ krijgt een eigen slaapkamer. U gaat ermee akkoord om nooit met iemand te communiceren dat DJ in hetzelfde huis verbleef als Keith Bakker en MV.
  3. 3. DJ krijgt EU 200 + haar vluchtkosten en onkosten om een 13-jarige jongen te coachen op woensdag 3 mei, donderdag 4 mei, vrijdag 5 mei en zaterdag 6 mei. DJ wordt rechtstreeks door de ouders van de jongen betaald.
  4. 4. Keith Bakker is in geen geval hulpverlener, coach, therapeut of helper voor DJ en dat is hij ook nooit geweest. Keith is een vriend van de familie geweest en u AJ bent het er volledig mee eens dat Keith op geen enkele wijze verantwoordelijk is voor DJ. DJ is verantwoordelijk voor DJ.

  5. 5. Je geeft DJ als volwassene volledige toestemming om als volwassene te doen wat ze wil terwijl ze in Frankrijk is. Je respecteert de beslissingsbevoegdheid van DJ als volwassene.
  6. 6. U neemt de volledige verantwoordelijkheid voor de keuze om DJ te laten reizen. MJ, de moeder van DJ is het er niet mee eens dat DJ komt, maar jij neemt als haar vader de verantwoordelijkheid hiervoor. U bent het ermee eens dat MJ absoluut niets te zeggen heeft over DJ en haar keuze om naar Frankrijk te komen. Het is uw verantwoordelijkheid.
  7. 7. U gaat ermee akkoord om nooit met de pers of iemand anders te spreken over het feit dat Keith Bakker de coaching opdracht voor DJ heeft geregeld. Je mag dan communiceren dat DJ in Frankrijk is, maar de reden is om een jongen te coachen.

Als je het met dit alles eens bent, schrijf dat dan hier.

U gaat er ook mee akkoord dat een e-mail die u mij stuurt een wettelijke en bindende overeenkomst is.

Ik moet dit voor 09:00 uur op dinsdagochtend hebben, anders kan de reis niet doorgaan.

Bedankt,

Keith Bakker

Einde email.

AJ antwoordde een paar uur later met deze e-mail:

Mail van AJ naar mij.

AJ  XXXXXXXXXXX@gmail.com

Mon, 1 May 2017, 23:52

to me, DJ

 Hi Keith,

Ik heb het gelezen.

Hierbij mijn aanvullingen. Wil je die toevoegen.

De rest is akkoord voor mij!

  1. AJ is wettelijk verantwoordelijk voor DJ ten alle tijde. DJ pleegt in geval van twijfel overleg met AJ
  2. Ik vertrouw DJ in haar beslissingen en acties in Frankrijk, maar kan haar wettelijk geen carte blanc geven. Daarom, wanneer er zaken gebeuren of gedaan worden ism met DJ die buiten bovengenoemde afspraken vallen, zonder overleg met mij, behoud ik mij het recht om diegene verantwoordelijk te stellen voor dingen die gebeuren. Met andere woorden. Bij afwijkende zaken en acties kort overleg. Dan kan ik de verantwoording over haar houden. Dit gaat niet over haar normale dagelijkse dingen en bezigheden maar wanneer er andere dingen van haar gevraagd worden als in dit document opgesteld. Overleg met DJ in zo’n geval is voldoende.
  3. MJ heeft toestemming gegeven dat DJ naar SaintTropez gaat. AJ is fully responcible en afgesproken is dat communicatie over DJ van en naar MJ via AJ zal verlopen. (Het is wettelijk onmogelijk dat Ik alleen zeggenschap als ouder heb over DJ, maar boverstaand is MJ mee akkoord gegaan).

Ik zie het wel weer verschijnen!

Sleep well!

Groet AJ

Einde email.

Zoals je kunt zien, wordt er in punt vier heel duidelijk gezegd wat mijn rol was.

Keith Bakker is in geen geval hulpverlener, coach, therapeut of helper voor DJ en dat is hij ook nooit geweest. Keith is een vriend van de familie geweest en u AJ bent het er volledig mee eens dat Keith op geen enkele wijze verantwoordelijk is voor DJ. DJ is verantwoordelijk voor DJ.

De vader van mijn ex heeft dit gelezen, aangevuld en goedgekeurd!

Het kan niet duidelijker. Ik was geen hulpverlener voor hem, noch zijn dochter. Toen ik terugkwam naar Nederland op 1 oktober jongstleden, heb ik deze brief en andere stukken aan justitie voorgelegd als bewijs van mijn onschuld.

Later legt dezelfde man een valse verklaring af bij de politie. Ik mag niet citeren uit het politiedossier maar er wordt het volgende gezegd, bijna exact zoals het er staat:

“Hij (Keith) is binnengekomen als hulpverlener. Er was in het begin geen vriendschap, we vonden hem in eerste instantie zielig en zo. Hij deed zich voor dat de hele wereld tegen hem was omdat hij slachtoffer was. Hij heeft alle interventies gedaan bij mijn dochter op het gebied van hulpverlening en hij vroeg ook toestemming om haar te coachen”. (Bullshit, leugens, leugens en nog eens leugens!)

Dan vertelt hij het volgende: “Het werd steeds benadrukt dat wij hem geen hulpverlener konden noemen”.

Het kan toch niet duidelijker zijn dat de ouders van mijn ex keihard aan het liegen zijn?

Wat moet ik in godsnaam nog meer aantonen als bewijs? Iets wat nog sterker is dan het bewijs dat ik al heb voorgelegd.

Begrijpen jullie nu waarom ik zo boos en bang ben? Ik word volledig genaaid door mensen die mij willen uitmelken, en het geld niet teruggeven wat ik nog van ze krijg (meer dan 25000 euro en mijn Macbook, welke ze nu gebruikt voor de foto vakschool). Het erge is dat het hen nog lukt ook. En het publiek trapt hier met open ogen in.

Het zal alleen maar erger worden omdat het OM mij wil veroordelen voor gekwalificeerde verkrachting. (Seks met hulpverlener)

Het is een duister zaakje, er was geen sprake van verkrachting, ik was geen hulpverlener en de seks was geheel wederzijds. Dit is een regelrechte leugen die vanuit mijn ex komt, dit doet echt pijn. Ze weet wat dit voor mij kan betekenen, dus daarom beweert ze nu ook nog eens dat er seks is geweest voor haar achttiende. Dit is absoluut niet waar!

Ze heeft zelfs een verklaring opgesteld en naar mijn toenmalige advocaat gestuurd. Deze is te vinden op deze site en ook op Keithbakkerofficial.com.

Dit is die brief, in haar eigen woorden. Het kan echt niet duidelijker zijn.

 Date: On Fri, Aug 3, 2018 at 17:46

subject: Fwd: Persoonlijke mail aan (naam Advocaat)

Beste (naam Advocaat),

Naar aanleiding van de ingewikkelde situatie van de afgelopen tijd mail ik U. Ik ben DJ, XX-XX-1999 en ik wil graag een aantal zaken duidelijk maken naar u over mijn relatie tussen Keith Bakker en mij.

Omdat er nu meerdere mensen bij betrokken zijn, inclusief leden van de kerk in Amsterdam en mijn vader AJ en een jongen met wie ik een eenmalige verhouding heb gehad 2 weken geleden, wil ik een aantal punten duidelijk maken. Ik heb Keith Bakker voor het eerst ontmoet in februari 2016. Hij werd goede vrienden met mijn hele gezin inclusief mijzelf. 

Hij was op geen enkel moment hulpverlener of therapeut voor mij en mijn gezin.

Oorspronkelijk wilde mijn vader zaken met Keith Bakker doen, maar Keith wilde dat niet. Mijn ouders hadden veel problemen met elkaar en ik leed daaronder. Keith Bakker heeft mij aangeraden om goede professionele hulp te zoeken en hij heeft dit ook aangeraden aan mijn ouders ieder persoonlijk. Keith Bakker gaf meerdere malen aan dat hij in geen enkel opzicht hulpverlener wilde of kon zijn. Mijn ouders hebben in die tijd zelf besloten uit elkaar te gaan en te gaan scheiden.

In maart 2017 had Keith een leeg huis in Hilversum, omdat hij naar Amsterdam was verhuist. Mijn ouders, Keith en ik hebben besloten dat ik dat huis voor een tijd mocht wonen, omdat Keith een opzegtermijn had voor het huis in Hilversum en ik heel graag uit huis wilde.

In oktober 2017 was het contract verlopen in Hilversum waardoor ik eruit moest. Mijn moeder en ik hebben Keith gevraagd of ik in de logeerkamer mocht wonen in zijn nieuwe huis, op de Oudezijds Voorburgwal, omdat ik niet terug kon naar mijn moeder, omdat zij geen ruimte had in haar vakantiehuisje(waar zij toen der tijd woonde) en ik ook niet terug kon naar mijn vader omdat hij mijn kamer had verhuurd. Ik was toen 18 jaar oud.

Er is van februari 2016 tot november 2017 geen enkel sexueel/ fisiek contact geweest tussen Keith Bakker en mij. Wij waren goede gelijkwaardige vrienden en niets meer.

Om mijn huur aan hem te betalen voor mijn eigen kamer in zijn woning in Amsterdam, deed ik oppas werk tot aan heden, het huis netjes houden en andere administratieve dingen die ik kon doen voor zijn bedrijven. Ik zag het niet aankomen, maar ik werd verliefd op Keith en op een bepaald moment in november 2017 heb ik hem gevraagd om seks met mij te hebben. Dat hebben wij gedaan en wij zijn allebei zeer verliefd geworden op elkaar. Wij hadden van november 2017 tot heden een geheime, exclusieve relatie met elkaar.

Op 20 juli 2018 ben ik vreemd gegaan met een ex client van Keith. Hij heeft ons betrapt en hij vertelde mij dat hij mij nooit meer wilde zien. In mijn wanhoop heb ik een aantal mensen dicht bij mij verteld over mijn verhouding met Keith Bakker. Ik deed dit met geen kwade opzet.

Ik wil Keith niet beschadigen, pijn doen of zwart maken, omdat hij niets heeft gedaan dat ik niet wilde.

Er is nu een moeilijke situatie ontstaan omdat erover wordt gesproken, maar dat wilde ik niet en heb dit ook gezegd tegen de mensen die ik in vertrouwen nam.Ik maak mij zorgen over de acties die mijn vader en leden van de kerk misschien willen gaan ondernemen om Keith te beschadigen en ik wil dit niet. Ik heb momenteel geen contact meer met de leden van de kerk en mijn vader, omdat zij mijn grenzen niet accepteerde.

Met deze brief wil ik voor 1 keer en altijd getuigen dat Keith Bakker nooit mijn hulpverlener geweest is in welke vorm dan ook, dat er nooit iet seksueels of fysiek gebeurd is tussen ons tot ik in zijn huis woonde in november 2017 en voor ik 18 jaar oud was en er is nooit iets seksueel of fysieks gebeurd tegen mijn wil en waar ik niet zelf voor heb gevraagd.

Om onduidelijkheid te voorkomen wil ik graag volgende week langskomen bij u op kantoor om deze brief in jou bijzijn te tekenen.

met vriendelijke groet,

DJ

Einde brief.

Later heeft zij verklaard dat ze deze brief onder druk schreef. Keiharde leugens! Waarschijnlijk heeft haar vader of haar advocaat haar (onder druk) ingefluisterd om dit te verklaren. Ik laat het hier in ieder geval niet bij zitten.

Dit keiharde bewijs ligt bij het OM en de rechter maar het wordt compleet genegeerd!

Ik heb geen illusies, door dit allemaal op te schrijven en te posten op dit blog, betekent niet dat ik vervolgd zal worden, of dat ik word vrijgesproken. In tegendeel.

Door deze feiten op mijn blog te plaatsen zal er straks niemand zijn die kan zeggen: Ich habe es nicht gewusst, wanneer ik geëxecuteerd word.

Have a good day!

K.

8 november 2019 – Mijn recht om te bloggen

Mijn recht om te bloggen - Keith Bakker Blog

Hallo vrienden en vijanden,

Nog nooit eerder is voorgekomen dat iemand die in het Huis Van Bewaring (HVB) zit, een blog bijhoudt. Het feit dat ik dit doe, heeft voor de nodige opschudding gezorgd, maar ik zal hiermee door blijven gaan.

Mijn recht om te bloggen - Keith Bakker Blog

Het grootste verzet komt natuurlijk vanuit het OM en de politie. Tot nu toe hebben zij altijd de overhand gehad wanneer ze iemand opsluiten in het HVB. Wanneer men in het HVB zit, betekent dit dat ze direct monddood worden gemaakt door de huidige regels van het systeem.

Dit geeft de politie en het OM de kans om de publieke opinie te manipuleren en de media te gebruiken in hun jacht op veroordelingen. Volgens de huidige regels mag iemand die opgesloten zit geen contact hebben met de media. Mocht dit wel gebeuren, dan volgen er sancties zoals de isoleercel en andere beperkingen.

Naar mijn mening zou een onveroordeeld persoon dezelfde rechten moeten hebben als ieder ander mens. Helaas is dit niet zo en daarmee begint de juridische achterstand al direct.

Het HVB-systeem is niets minder dan een verlengstuk van het OM. Omdat er in zowat alle gevallen geen mogelijkheid is om iemand onder borgstelling vrij te laten, zoals wel het geval is in andere (verder) ontwikkelde landen, staat een onveroordeeld persoon al mijlenver achter. Borg moet kunnen vind ik! Jammer genoeg gebeurt dit niet.

Het feit dat elk telefoongesprek vanuit het HVB wordt afgeluisterd, inclusief gesprekken tussen advocaat en cliënt, maakt de strijd om onschuld te bewijzen haast onmogelijk. Het juridisch systeem belemmert zo de verdediging van gedetineerden.

Voordat ik terug naar Nederland kwam om deze zaak aan te vechten, heb ik advies gevraagd en goed bestudeerd wat mijn rechten als mens zijn, met betrekking tot bloggen.

Ik sta met dit blog volledig in mijn recht en het OM kan dit niet verbieden. Ze balen natuurlijk enorm en het liefst willen ze dat ik mijn blogs niet publiceer. Bloggen (door een onveroordeeld persoon) valt absoluut onder het recht van vrije meningsuiting, that’s it. Zolang we de rechten van de mens respecteren is geen enkele vorm van censuur vanuit het OM toelaatbaar.

Dit blog valt ook onder het recht van verdediging en het recht van ‘equality of arms’.

Zowel het OM, als de politie lekken vaak informatie naar de media. Ze publiceren details over zaken en gebruiken de media als verlengstuk van hun opsporingsmethodes. Zij willen maar al te graag de ‘geen-contact-met-de-media-regel’ tegen mij gebruiken. Ze komen er helaas achter dat bloggen niet valt onder contact met de media. Als de media het leest, so be it. Een persoonlijk blog is precies wat het is. Mijn persoonlijke mening.

Het gezegde: “Wie geschoren wordt moet stil zitten”, is pure onzin! Wie deze onzinnige uitspraak heeft bedacht, mag wat mij betreft eens een keer opgesloten zitten in een Justitieel systeem, welke al het voordeel aan het OM geeft.

Met het recht om te bloggen komen echter wel wat verantwoordelijkheden kijken. Eén van de taken van justitie, is het beschermen van mensen tegen kwaadwillige bloggers. Dit begrijp ik ook heel goed, want het kan natuurlijk ook als wapen worden ingezet.

Maar hoe kunnen we dit doen? Hoe beschermen we de rechten van de mensen die het blog lezen, en tegelijkertijd de rechten beschermen van de bloggers zelf?

Ik zal nu een aantal punten adresseren welke belangrijk zijn voor mij en mijn blog.

Ten eerste: Het belang van slachtoffers.

Het is de verantwoordelijkheid van politie en justitie om echte, bewezen slachtoffers te beschermen. Dit is iets wat ook in mijn ogen heel erg belangrijk is! Echte slachtoffers dienen beschermd te worden. In het huidige systeem is het zo dat iemand pas slachtoffer is wanneer er een veroordeling is en iemand als dader is aangewezen. (Heel belangrijk, want er wordt over mijn ex gesproken alsof zij een slachtoffer is). Iemand is pas dader wanneer dit wordt bewezen en zonder dader is er ook geen slachtoffer.

Het OM wilt dat ik stop met bloggen, om onder andere, slachtoffers te beschermen.
Naar mijn mening ben ik hier het slachtoffer. Ik ben slachtoffer van de valse aangiftes naar mijn adres. Dit maakt mij net zo erg slachtoffer als alle anderen. Als de politie er tijd voor maakt, ben ik maar wat graag bereid om hier aangifte van te doen. Blijkbaar zijn ze te druk.

Ik ga dan ook aangifte wegens aanranding doen tegen de moeder van mijn ex. Zij heeft op haar beurt ook aangifte tegen mij heeft gedaan. (Lees hier mijn aangifte) Dit zal betekenen dat wanneer dit wordt bewezen, ik zelf slachtoffer ben van haar. Mijn rechten beschermen, is ook een taak van justitie. Dus even voor de duidelijkheid: Tot er een veroordeling is, zijn er geen slachtoffers.

Er mag geblogd worden zonder censuur, tenzij dit een bedreiging of kwetsend is. Dit brengt me op het volgende onderwerp.

Ten tweede: Kwetsende teksten.

De vraag is, wie bepaalt wat kwetsend is? Ik word gekwetst, elke keer dat men mij een misbruiker noemt wat betreft mijn relatie met mijn ex. Dit is een verzinsel van haar en bijzonder kwetsend voor mij, omdat ik onschuldig ben van welke illegale activiteit dan ook! Ik geloof dat de hele vrijheid van meningsuiting is ontstaan omdat mensen gekwetst worden. Hier moet bescherming voor zijn, voor diegenen die dit binnen de regels doen.

Ooit was er een tijd dat wanneer iemand iets kwetsend zei over bijvoorbeeld het Naziregime, er een grote kans was dat hij/zij werd geëxecuteerd. Er zijn zelfs nog landen waar dit soort dingen nog steeds voorkomen! Nogmaals, er is geen slachtoffer tot er een veroordeling door de rechtbank is. Soms is het ook niet waar, maar door een veroordeling wordt dit waarheid gemaakt.

Er worden bepaalde dingen over mij gezegd in de media.
John van den Heuvel is hier het perfecte voorbeeld van. Een journalist die alle integriteit aan zijn laars lapt. Het is haast elke keer smaad en laster op het moment dat die man weer iets over mij te zeggen heeft. Ook in de tabloids en op social media worden dagelijks kwetsende teksten over mij geplaatst. Ga ik me daar druk over maken? Nee. Zeg maar wat je wilt, ik doe dit immers ook.

Mijn mening, waar ik vrijheid in heb, zal vaak mensen triggeren.

Om de één of andere reden maak ik veel mensen boos. Ik kan hier niets aan doen, ik ben wie ik ben. Wel doe ik mijn best om respectvol te communiceren en geen beledigende teksten te plaatsen.

Als ik toch iemand kwets, dan is dit natuurlijk niet mijn bedoeling. Ik nodig diegene dan ook uit om via mijn blog contact op te nemen en ik ben bereid om hiernaar te kijken. Indien nodig zal ik hier zelfs advies over inwinnen bij mijn advocaat. Het moet ten allen tijden binnen de kaders van de wet blijven.

In mijn volgende blog ga ik een heel belangrijk punt belichten, wat op dit moment speelt.

Ik verklap alvast dat dit te maken heeft met over wat ik openbaar mag publiceren. In een transparant rechtssysteem, zoals dit in Nederland hoort te zijn, zou ik het recht hebben om alle relevante documenten te publiceren, inclusief fragmenten uit het politiedossier. Eén ding is zeker. Het OM zal elk woord in het dossier tegen mij gaan gebruiken wanneer ze dit kunnen. Het is echter de vraag of ik dat ook openbaar zal mogen doen.

Verschillende media, inclusief John van den Heuvel, hebben de politiedossiers ingezien, nog voordat ik inzage heb gehad.

Hij heeft dit al ingezien omdat mijn ex en haar familie hem dit hebben laten zien. Het volgende blog zal zeker interessant worden.

Conclusie:

Ik heb het recht om zonder censuur alles te publiceren op mijn blog wat ik wil, om mijzelf te verdedigen. Het is mijn mening dat in een transparant rechtssysteem, dit ook betekent dat ik stukken uit een (politie)dossier mag publiceren. Uit eigen overwegingen heb ik besloten om toch geen namen te noemen van mijn ex en haar familie. Mijn privacy wordt echter nooit gerespecteerd. Ik heb hier lang geleden al mee leren leven.

Ik heb besloten om in mijn strijd te gaan bloggen, om mijn onschuld te bewijzen. Wel moet ik mij aan de Nederlandse wet houden, over wat ik wel en niet mag publiceren. Als er twijfels zijn, is het aan de rechter om een beslissing te nemen, dus niet het OM of anderen die mijn mening niet leuk vinden.

Have a great day!

K.

7 november 2019 – Bij voorbaat veroordeeld

Vuil spel - Keith Bakker Blog

Een aantal dagen geleden kreeg ik het volgende artikel opgestuurd van een vriend. Hij noemt het artikel: Bij voorbaat veroordeeld.

Ik kan alleen maar zeggen: Wat een waarheid!

Volgens mij wordt het tijd dat het eindelijk eens benoemd wordt. Ik word bij voorbaat veroordeeld. En John van den Heuvel is niet de enige die aan dit spelletje meedoet. Hier komt het artikel:

Bij voorbaat veroordeeld - Keith Bakker Blog

Bij voorbaat veroordeeld, mede mogelijk gemaakt door John van den Heuvel.

Op de avond van vrijdag 27 september 2019 werd bekend gemaakt dat Keith Bakker opnieuw wordt verdacht van een zedendelict.

Let op, VERDACHT, dus niet VEROORDEELD. Vrijwel direct na bekendmaking van dit nieuws verscheen op zaterdag 28 september 2019, als een horzel, om de woorden uit zijn eigen artikel te gebruiken, John van den Heuvel op. Hij had waarschijnlijk al een artikel op de plank klaarliggen, voor het geval Keith ooit weer eens in opspraak zou raken, gezien de snelheid waarmee dit artikel is gepubliceerd. (Ik refereer hier naar het artikel: Stopt Keith Bakker dan nooit? De Telegraaf 28 sept. 2019)

Op moment van schrijven van het bewuste artikel, was er echter nog weinig bekend over de aantijgingen. Het zou op dat moment gaan om het overtreden van zijn beroepsverbod, en wellicht een zedendelict. De exacte aantijgingen zouden pas bekend worden gemaakt op dinsdag 1 oktober.

Laat me je eraan herinneren dat iedere verdachte in Nederland, dus ook Keith Bakker, onschuldig is tot het tegendeel wordt bewezen.

Deze regel geldt natuurlijk niet voor John van den Heuvel, de Telegraaf en de rest van het Nederlandse publiek. Die hebben hun oordeel (opvallend snel) klaar.

John van den Heuvel was er natuurlijk als de kippen bij om weer eens lekker oude wonden open te halen, door een bezoekje te brengen aan de slachtoffers uit 2012 en hun familie. Dan durft hij nog te beweren dat Bakker degene is die oude wonden open haalt? Beetje hypocriet als je het mij vraagt.

In het bewuste artikel wordt al direct met termen gesmeten als “het nieuwe slachtoffer” en “stopt deze man dan nooit”? En tot slot zegt een ouder van een oud-slachtoffer het volgende: “Wij hebben mededogen met het nieuwe slachtoffer”. Pardon, welk slachtoffer? Waar is het bewijs?

Tot zover onschuld tot het tegendeel bewezen is, bedankt John!

Wie zegt dat er überhaupt een slachtoffer is in deze zaak? Moet dat niet eerst juridisch worden bewezen? En wie zegt dat Bakker daadwerkelijk grenzen heeft overschreden en zijn beroepsverbod heeft overtreden? Naar mijn weten moeten dit soort zaken eerst worden bewezen en zal een rechter hier een oordeel over moeten vellen. Hiervoor zal bekeken worden of de zogenaamde aanwijzingen en verdenkingen op waarheid zijn bewust en of er zonder gerede twijfel, dus overtuigend kan worden bewezen dat de aantijgingen daadwerkelijk kloppen.

Niets van het bovenstaande is tot op heden bewezen.

Mijn enige conclusie is dan ook al vrij snel dat Keith Bakker totaal geen kans meer heeft op een onbevooroordeeld proces, met dank aan media-geile John van den Heuvel en cohorten.

John wilt echter maar wat graag dat Keith Bakker zal hangen, nog voordat een rechter uitspraak heeft kunnen doen. Hij schroomt daarmee niet om nog eens lekker te gaan wroeten in de pijn van de slachtoffers uit 2012. (Erger nog, hij sleept ze hierin mee door hen te betrekken in het betreffende artikel).

John van den Heuvel levert hoogstpersoonlijk de grootste bijdrage aan het bij voorbaat veroordelen van de verdachte, dus niet veroordeelde, Keith Bakker. Ook op RTL Boulevard en in de Telegraaf heeft John zijn mening al snel klaar en erg bescheiden met het ventileren hiervan is hij al helemaal niet.

Een echte journalist hoort natuurlijk objectief te zijn en uit te gaan van feiten in plaats van geruchten.

Zijn echte taak zou dan ook moeten zijn om geruchten te staven, of ontkrachten en niet zoals hij in de zaak van Keith Bakker doet, het aanwakkeren van geruchten en het vormen van meningen over hem. Het enige waar hij tot nu toe in geslaagd is, is dat hij heel Nederland meesleurt in zijn veroordelende gedachtegoed over Keith Bakker en het voorlezen van een papiertje waarop staat dat er sterke aanwijzingen zijn dat Keith Bakker zijn beroepsverbod heeft overtreden en dat de aangeefster, dus (nog) niet het slachtoffer, beweert dat zij seks heeft gehad met Bakker toen zij nog minderjarig was of dat zij dit eigenlijk niet wilde.

Volgens sensatiejournalist John is dit gerucht bij voorbaat al bewezen en daarmee dus ook de waarheid.

Bakker heeft nog niet eens de kans gekregen om het tegendeel te bewijzen. Wat John heeft, is waarheid, punt.

Ik vraag me af wat die van den Heuvel in zijn jaren bij de politie en als onderzoeksjournalist nu eigenlijk heeft opgestoken. Blijkbaar heeft hij net zoveel hersencellen in zijn hoofd als haren op zijn hoofd.

Het is zo vreselijk jammer dat door deze sensatiejournalist het hele recht op een onbevooroordeeld proces al bij voorbaat teniet is gedaan.

Wie o wie klaagt John van den Heuvel aan voor het doelbewust belemmeren van de rechtsgang?

Tot slot nog even dit. In Johns artikel vraagt iemand zich af waarom deze man (Keith Bakker) überhaupt een podium krijgt.

Daar heb ik geen antwoord op, maar ik kan wel zeggen dat de Telegraaf en John van den Heuvel de grootste podia voor Bakker zijn. Bedankt John!

2 november 2019 – Hulpverlener?

Hallo vrienden en vijanden,

In mijn voorgaande blogs heb ik het er al vaak over gehad; mijn rol tot mijn ex en haar familie. Een familie waarmee ik bevriend was. Uiteindelijk hebben zij valse aangiftes gedaan om mij kapot te maken.

Keith Bakker Blog - Hulpverlener

Het OM probeert te bewijzen dat ik een hulpverlenersrol had. Mijn seksuele relatie met mijn ex zou volgens hen dan ook vanuit die positie zijn ontstaan. Dit is een regelrechte leugen van mijn ex en haar familie.

Ik zit nu in een hele moeilijke positie, tien jaar lang heb ik vele mensen geholpen met hun verslaving in mijn kliniek. Ook door middel van mijn televisieprogramma’s. Mede hierdoor werd ik bekend als verslavingsgoeroe. Ik ben dan ook trots op diegenen die vandaag de dag nog in leven zijn door mijn niet- medische, no nonsense, choise based coaching methode.

Jammer genoeg raakte ik in 2010 betrokken in een seksschandaal, welke zeker een basis had van waarheid.

Ik heb inderdaad fouten gemaakt waarvoor ik ben veroordeeld. Helaas ben ik ook veroordeeld op basis van onwaarheden, ik heb dit toen ter tijd laten rusten. Ik kon mijn onschuld simpelweg niet bewijzen en ik moest het maar accepteren. Ik kreeg een celstraf van vijf jaar opgelegd en daarbovenop een beroepsverbod van tien jaar. Mijn beroep mocht ik dus niet meer uitoefenen.

Om eerlijk te zijn waren die vijf jaar gevangenisstraf nog wel te doen. Er was een startdatum en een einddatum waardoor ik tenminste wist waar ik aan toe was. Ik kwam vrij in oktober 2013, en de rest van mijn straf was afgelopen in april 2016. Toen begonnen de problemen wat betreft de hulpverlening.

Ik heb veel mannen in de gevangenis geholpen met hun verslaving.

Er lopen er nu drie rond die tot de dag van vandaag clean en nuchter zijn na hun detentietijd met mij. Hier ben ik dan ook trots op. Was ik toen een hulpverlener? Zeker niet, ik was een herstellend verslaafde die vastzat en anderen hielp om zichzelf ook te helpen. Mede door het helpen van die mannen in mijn detentieperiode bleef ook ik clean en nuchter. Ik ben nu inmiddels éénentwintig jaar clean van drugs en alcohol, mede door het helpen van anderen, wilskracht en God.

Toen ik vrijkwam was ik een wrak.

Ik had veel meegemaakt en ik was door psychiaters gediagnosticeerd met PTSS en zware depressie. Ik ga hier verder niet te veel op in, maar het komt erop neer dat het zeker niet goed met me ging. Na mijn vrijlating ging ik in Hilversum wonen, waar ik ook naar de AA ging. Ook ging ik andere mannen sponsoren en ik genoot ervan dit te doen. Als sponsor help je iemand eigenlijk alleen maar om nuchter te worden en te blijven. Natuurlijk had ik het zwaar. Maar het hielp mij enorm om andere mannen te helpen nuchter te blijven.

In februari 2016 ontmoette ik een gezin bij een kerk in Amsterdam.

Ik was een eenzame en gebroken man toen ik daar naar binnen liep. Of het toeval, of het lot was, dat weet ik niet. Het gezin had een dochter met een verborgen eetstoornis, namelijk anorexia. Wanneer je het verhaal leest dat ik hier eerder heb geplaatst over mijn relatie met het gezin en later ook hun dochter, vind ik dat ik het wel goed omschreven heb. Het was ontzettend dom van me om überhaupt contact te hebben met deze mensen. Maar wat gebeurd is, is gebeurd.

Na mijn vrijlating merkte ik al snel dat er iets vreemds gebeurde wanneer ik onder de mensen was.

Het gebeurde maar al te vaak, wanneer ik ergens was, dat mensen naar me toe kwamen om met me te praten over hun verslaving, problemen of alles wat daar mee te maken had. Werkelijk overal waar ik kwam, inclusief de kerk, kwamen mensen naar me toe om te praten. Hier heb ik het met de reclassering over gehad en ook uitvoerig besproken.

Het was een dilemma, men zag mij nog steeds als coach en dat mocht ik dus niet meer zijn.

Maar coaching is geen beroep, het is een lifestyle. Het is wie ik ben en niet wat ik doe. Nu wordt het lastig. Het was ook wel vreemd, ik was een veroordeelde zedendelinquent, maar dat maakte niemand wat uit. Ze wilden alleen advies. Zolang ik heel duidelijk maakte dat ik geen hulpverlener was kon ik dit advies geven, zonder dat ik de door justitie opgelegde beperking in gevaar bracht. Dit was voor mij de enige manier waarop ik duidelijkheid kon creëren tussen mij en anderen.

De macht van televisie speelt hier ook een rol in.

Ik was bekend op televisie als coach, dit is ook waarom men mij als coach bleef aanspreken, zelfs na mijn detentie.

De moeder van mijn ex (MJ) kende mij nog van televisie en vond dat erg interessant. Ik daarentegen, was daar juist heel erg paranoïde over. Ik wilde wel vrienden zijn met de familie, maar het moest wel duidelijk zijn dat ik voor hen geen hulpverlener zou zijn. Natuurlijk kon ik als vriend advies geven, maar dat was dan ook alles.

Het is inmiddels 2019 en ik zit onterecht in de gevangenis. Dit omdat ik ben beschuldigd voor seksueel misbruik in de rol van hulpverlener.

WTF? Het OM wil hoe dan ook een fantasieverhaal werkelijkheid maken door te beweren dat ik hulpverlener was in mijn seksuele relatie met de dochter van de familie.

Ja, het is waar dat ik een (seksuele)relatie had met haar toen ze achttien en negentien was.

Het is echter niet waar dat ik haar hulpverlener zou zijn. Ik heb haar wel het advies gegeven dat ze moest kappen met die bullshit over haar eten en voor een beter leven moest gaan. Ook heb ik haar aangemoedigd om goede professionele hulp te zoeken voor haar issues. Dit heeft ze ook gedaan.

Ik heb niets met haar problemen te maken, ik was dan ook geen hulpverlener. Dit gold ook voor andere mensen. Elke keer heb ik ze duidelijk gemaakt dat ik geen hulpverlener was. Ook was ik niet meer de goeroe waarvan men wilde dat ik die was.

Ik was een eenzame, gebroken man.

Dit heb ik ook duidelijk gemaakt naar het gezin dat zich nu tegen mij keert. Ik was geheel duidelijk naar ze toe, en heb ze vaak genoeg gezegd dat ik geen hulpverlener was.

Omdat ik nu vastzit en het OM tegen mij is, doen ze er alles aan om mij in een hulpverlenersrol te duwen. Wat het allemaal nog moeilijker en erger maakt, is dat het gezin precies weet hoe ze mij moeten neerhalen. Liegen!

Ze weten veel over me. Ook de redenen waarom ik in 2012 zo hard ben aangepakt door justitie. Het ging toen en ook nu om een machtsrelatie.

Ik moet wel toegeven dat er in 2012 een grijs gebied is ontstaan tussen mij en een aantal vrouwen.

Je zou een argument kunnen hebben dat een relatie met een ex-cliënt, toch wel een machtscomponent kan hebben.

In dit geval echter, had ik een wederzijdse seksuele relatie met een jonge vrouw. Dit is niets meer dan een morele kwestie. Ik was nooit haar hulpverlener of die van het gezin. Ik heb niets illegaals gedaan en toch zit ik in de gevangenis. Waarom ik in de gevangenis zit? Omdat ze liegen!

Maar wie gaat Keith Bakker nou geloven?

Zelfs ik begon aan mijzelf te twijfelen. Was ik wel duidelijk genoeg geweest over het feit dat ik geen hulpverlener was? Of was ik niet duidelijk over de reden dat ik in 2012 veroordeeld ben? Het ging mij niet eens zo zeer over wat hun gedachten hierover waren, want daar heb ik geen controle over. Als ze mij als hulpverlener zagen dan moet het wel aan hun hebben gelegen. Het was in ieder geval niet omdat ik niet naar hun gecommuniceerd heb over wie ik was of wat ik deed.

Ik moest zelfs de politiedossiers induiken om voor mezelf duidelijk te krijgen of ik wel duidelijk genoeg ben geweest. De dossiers heb ik nauwkeurig bestudeerd en ik vond genoeg voorbeelden van hoe duidelijk het wel niet was.

Ik zal enkele voorbeelden geven. Het kon niet duidelijker zijn. Graag had ik dit willen laten zien doormiddel van fragmenten uit de politieverhoren, maar volgens mijn advocaten kan dit in dit stadium van het onderzoek, mijn verdediging in de weg zitten.

Als het aan mij lag, dan had ik de fragmenten wel degelijk gepubliceerd.

In één van de verhoren met de moeder van mijn ex, wordt haar gevraagd wat voor werk ik deed. Haar antwoord is dat ik in de periode dat wij elkaar ontmoetten, geen werk had. Ook vertelt ze dat ik wel tig keer heb gezegd dat ik geen hulpverlener (meer) was en dit ook niet wilde zijn. Dat ik best wilde helpen, maar gewoon als vriend van de familie en niet als hun hulpverlener. Dit heb ik keer op keer benadrukt naar haar eigen zeggen.

In een ander verhoor, met mijn ex, wordt duidelijk gezegd dat ik geen hulpverlener ben. Sterker nog, dat ik mijn ex aanspoorde om professionele hulp te zoeken voor haar issues. De politie vraagt of ik haar behandelaar of hulpverlener was, waarop ze duidelijk zegt van niet. Hierop suggereerde de politie om het coaching te noemen, waarop mijn ex zei dat dit inderdaad een betere omschrijving is.

Dit waren een aantal voorbeelden over het feit dat ik altijd duidelijk maakte aan mensen wat mijn rol wel of niet was. Ook dat ik geen hulpverlener wilde of mocht zijn. Later is er toestemming gegeven door de reclassering dat ik mijn beroep als coach weer mocht uitoefenen. Daar ben ik ook voor betaald.

Duidelijker kon ik toch niet zijn? Nu word ik verdacht van misbruik en het feit dat ik hulpverlener zou zijn. Het is echt te gestoord voor woorden! De politie en het OM willen dit fabeltje doordrukken door de realiteit te negeren.

Volgens mij is het verschil tussen vriendschap en (professionele) hulpverlening een financiële transactie. Dit is nooit gebeurt tussen mij en dit gezin.

Ik was geen hulpverlener voor deze mensen, ik wilde geen hulpverlener zijn voor deze mensen en ik deed dat ook niet. Ik wilde alleen maar vriendschap. Hoe kon ik het duidelijker maken? Ik heb het zo vaak aangegeven!

Misschien moet ik de woorden: Ik ben geen hulpverlener maar op mijn voorhoofd tatoeëren? Jezus christus, wat een onzin!

 

K.