7 juni 2020 – Brief aan de rechtbank

bbrief aan de rechtbank - Keith Bakker Official Blog

De volgende brief is afgelopen week door mijn advocaat Patrick van der Meij verstuurd naar de rechtbank in Amsterdam. Gelukkig heeft hij meer vertrouwen in de integriteit van dit proces dan ik heb. Ik verwacht er weinig van, maar ik hoop er tegelijk het beste van.

brief aan de rechtbank - Keith Bakker Official Blog

Amsterdam,  5 juni  2020

Edelachtbare vrouwe,

Vandaag,  woensdag 3 juni  2020,  zou  uw rechtbank  naar verwachting vonnis hebben gewezen  in  de strafzaak van onze  cliënt, de  heer  Bakker,  in  de strafzaak  met  parketnummer  13/65019219.  Uiteraard  hoeven wij  de  zaak als  zodanig  niet  bij  u in  herinnering te brengen,  nu  de  inhoudelijke behandeling nog  maar  kort geleden  heeft  plaatsgevonden  en bovendien  naar wij  aannemen  in deze tijden  niet al te veel andere  zittingen  in  de  tussentijd  hebben  plaatsgevonden.

De eerlijkheid  gebiedt ons te zeggen  dat  de verdediging  zich tot  op  de  dag van vandaag  niet  kan verenigen    met  de  beslissing die  uw  rechtbank heeft genomen om  het  late verzoek van  de  officier van  justitie toe te  kennen  en  cliënt alsnog  naar   het  Pieter  Baan  Centrum ter  observatie te  brengen.

Daarmee wordt deze zaak  maandenlang voor  ons uitgeschoven  voor slechts een  heel  beperkt  maar tijdrovend  en  kostbaar onderzoek,  dat  bovendien  grotendeels reeds  is  verricht. U kunt  zich wellicht voorstellen  dat cliënt stellig meent dat uw  rechtbank  in dezen vooringenomen  is  geweest,  althans dat dit  achteraf is gebleken.  We zullen  dit om  een veelheid  van redenen  niet  (alsnog) vertalen in een wrakingsverzoek, omdat  wij  als  advocaat terdege  beseffen  dat wraking geen verkapte beroepsmogelijkheid  inhoudt tegen onwelgevallige beslissingen.  Dat  maakt de beslissing van  uw rechtbank  echter nog niet begrijpelijk voor  ons,  ook  al  heeft u  de  handelswijze van  de  officier van justitie  terecht  ‘hoogst ongelukkig’ genoemd.

Aangezien wij  hebben  geleerd  de zaken die  ons dwarszitten  te  benoemen  en  wij  bovendien  de verdediging graag  pragmatisch  insteken,  melden  wij  ons  opnieuw  bij  uw  rechtbank  met wellicht  stof tot  nadenken  en  een  aanvullend verzoek.  Daarvoor is het van  belang om de  gang van zaken  met betrekking tot  het  late verzoek van  de  officier van justitie  ter  zitting  nog eens te  schetsen  en  dat af te  zetten tegen  wat  nog  dient te gebeuren  in  deze zaak alvorens  we  daadwerkelijk aan  een inhoudelijke  behandeling toekomen.

De  officier van  justitie  heeft  zich op  18 oktober  2019  met een vordering ex art.  196 Sv gewend  tot de  rechter-commissaris voor  een  multidisciplinair onderzoek  naar de geestesvermogens van  cliënt. Op  28 oktober 2019  heeft de griffier van  de  rechter-commissaris  laten weten  dat  het geplande verhoor  in het kader van de  vordering  op  29 oktober 2019  geen doorgang  kon vinden, omdat de rechter-commissaris  de  officier van justitie  om  een  nadere toelichting  had  verzocht.  Die toelichting

is gekomen en  bestond  erin  dat de officier van justitie van  mevrouw  [….],  psychiater van  het  NIFP, had vernomen  dat cliënt niet  zou  willen   meewerken  aan  dergelijk  onderzoek. Voor uw begrip, mevrouw […]  heeft slechts kort  contact  met cliënt gehad  op de  dag van  diens voorgeleiding aan  de rechtercommissaris in welk  gesprek cliënt een eventuele medewerking heeft afgehouden  voor dat moment.  Dat kunnen wij  met  zoveel stelligheid zeggen,  omdat mevrouw  […]  raadsman Van der Meij heeft  gebeld  en  tijdens  dat telefoongesprek een soort drieweg overleg heeft  plaatsgevonden.  Ook op  dat  moment al   is geen  harde ontzegging van de  medewerking door cliënt geweest.

Op 18  november 2019  is mr Van der Meij met  cliënt  aanwezig geweest in  het  kabinet van  rechter-commissaris. Voor dit  overleg geldt wat ons  betreft dat de toelichting van  de  officier van justitie  nog altijd zeer beperkt was  (Bakker is eerder veroordeeld  en  Bakker wil  niet  meewerken),  maar in  het kabinet  heeft  een  goed en  indringend  gesprek plaatsgevonden waarna  de  rechter-commissaris een beslissing op de  vordering heeft  aangehouden  met  het oog op de toegezegde medewerking door cliënt  aan  het onderzoek.  In  het  proces-verbaal, dat  u ongetwijfeld  in  het dossier heeft aangetroffen, staat opgenomen:

De  rechtercommissaris deelt mee dat op  dit moment de  vordering niet behandeld zal worden  aangezien  verdachte heeft aangegeven dat hij bereid is te spreken  met een psycholoog  en psychiater,  De behandeling van  de vordering zal worden aangehouden. De rechtercommissaris vraagt de officier van Justitie eerst onderzoek naar verdachte  te laten doen door een psycholoog en psychiater – het liefst van De Waag – en anders van  het NIFP of een soortgelijke instantie. 

Het verdere verloop  is  ons  bekend,  nu  cliënt  heeft  meegewerkt aan  een rapportage  en wij  ook  allen beschikken  over die rapportage. De afronding van  het  rapport  dateert van  25 februari  (psycholoog), respectievelijk  27 februari  2020 (psychiater).  Dat  betekent  dat we krap twee weken voor de oorspronkelijk geplande inhoudelijke  behandeling van 10  maart 2020 de informatie  hebben gekregen  die de officier van justitie wenste.

De  aanvullende vragen  van  de officier van justitie  aan  de  deskundigen zijn  aangekondigd  op  de zitting van  10 maart  2020 en  pas  ingediend  op 2 april  2020.  De  beantwoordingen van  deze vragen zijn  eerst op  de laatste  zitting gegeven  in geval  van  de  psycholoog en  daags voor de zitting schriftelijk  door de psychiater. Wat de verdediging  betreft kan  het  niet  anders  dan  dat  de  officier van  justitie  met  betrekking tot  het referentenonderzoek (milieuonderzoek) al bij  het indienen van haar vragen  voornemens was uiteindelijk  aanhouding te verzoeken  voor een  gedwongen  opname  in het  Pieter Baan  Centrum  met  het oog op  dat onderzoek,  wetende wat de rapporteurs daarover in februari  daarover  hadden geschreven  en  wetende  wat die zouden  beantwoorden.  Het feit  dat  zij  dit verzoek voornemens was te doen  aan  het einde van  de  inhoudelijke behandeling op  20 mei  2020  is wat de verdediging  betreft  niet  ‘hoogst  ongelukkig’,  maar is sollen met  de verdachte en een  ieder die  had  verwacht op die  zittingsdag  de  inhoudelijke behandeling  af te  ronden.

In  dat verband  is  relevant dat  bij  de  rechter-commissaris  niet  is gesproken over een referentenonderzoek  maar slechts over onderzoek  door een  psycholoog en  een  psychiater.  In  de gesprekken  met  cliënt door de  psycholoog en  psychiater  is  slechts één  keer gevraagd  naar het referentenonderzoek, waardoor cliënt  is overvallen  en  waarvan  hij  het  (juridische)  belang  op  dat moment niet heeft  kunnen  doorgronden  of  heeft  kunnen  bespreken  met zijn raadsman. Client  heeft de  psycholoog en  de psychiater overigens ook  laten weten  waarom  hij  in  eerste instantie afwijzend stond tegenover dergelijk contact met zijn referenten: velen waren al  intensief  bevraagd door de politie en  hij wilde  hen niet onnodig  belasten. Juist vanuit de gedachte  dat hij aanvankelijk afwijzend stond tegen  het onderzoek door beiden  maar wel  degelijk  heeft  meegewerkt,  had  het wat  de verdediging  betreft overigens zonder meer in de rede gelegen  hierover de  koppen  bij  elkaar te  steken  mede met  het oog op voortvarende afdoening van  de  zaak.

In  het  rapport van  de  psychiater wordt gewag gemaakt van  het  nut van  referentenonderzoek dat overigens niet was  opgedragen.  De  psychiater meent dat  een dergelijk onderzoek zijn  bevindingen had  kunnen  ijken  (p. 10)  en  hij  geeft  aan  dat  het eerdere referentenonderzoek  door De Waag  hem wel  bekend  is  en  onderling is gedeeld   (p. 14).  De psychiater geeft  in overweging alsnog een ambulant (!) forensisch  milieuonderzoek te doen,  wat alleen  zin  heeft  als  betrokkene en  zijn netwerk  hieraan willen  meewerken.  Dit  laatste is  niet verder onderzocht.

Hetzelfde geldt voor  het rapport van  de  psycholoog.  Ook  hier wordt  referentenonderzoek  kort  met cliënt  besproken  en  aanvankelijk afgewezen,  met de  interessante  toevoeging dat cliënt aan            het einde van  het  onderzoekstraject  heeft opgemerkt te  willen overwegen of mogelijk een  referent zou kunnen worden  benaderd (p. 7).  De achtergrond  achter  het  afhouden  van  referentenonderzoek is gelegen  in  het feit  dat cliënt anderen  niet wil  belasten,  en  dat  hij  niet teveel  vertrouwen  in de handen van anderen wenst te  leggen  (p.  15).  Uiteindelijk wordt overwogen aanvullend  (!) milieuonderzoek te  laten  plaatsvinden  (p. 28).

Kort en goed:  cliënt is slechts  beperkt  en terloops  bevraagd  over een  eventueel  milieuonderzoek,  is daarbij  niet  gewezen  op  mogelijke  consequenties van  het  niet  meewerken,  is  niet geïnformeerd  hoe dat  onderzoek er uit  zou  moeten  zien  en is   keihard  afgerekend  door de officier van  justitie op  zijn aanvankelijke weigering zonder dat er een  uitdrukkelijke opdracht lag voor dat  milieuonderzoek. Cliënt is  ook keihard afgerekend  door uw rechtbank op zijn  aanvankelijke weigering en zijn begrijpelijke twijfels en  weerstand  bij  een  dergelijk onderzoek,  die onzes  inziens alleszins te begrijpen zijn  mede vanuit de gedachte dat een  dergelijk onderzoek  aanvankelijk niet  in  het vat zat.  Belangrijker  nog, en daarin is de verdediging ernstig teleurgesteld  door de  officier van justitie: de aanhouding van 20 mei  2020  had  voorkomen  kunnen worden  als er maar enige vorm  van overleg zou  zijn geweest  over  dat  milieuonderzoek.  Mede in  het licht van  de  hoeveelheid  e-mails die  over  en weer zijn  gestuurd  ter voorbereiding  op  de  (inhoudelijke)  behandeling van  de  zaak  op 8 januari 2020,  10 maart  2020  en  20    mei  2020, meent de  verdediging  die verwachting te  mogen  hebben (gehad).

Dat  brengt ons tot  het volgende.  Het enige wat  rest is een  forensisch  milieuonderzoek.  Het onderzoek als  zodanig kan ambulant.  Sterker  nog:  op  de website  van het  NIFP prijkt de  mededeling dat een  opname  in  het Pieter Baan  Centrum  in de 12 weken durende voorbereidingstijd zal worden voorafgegaan door een forensisch milieuonderzoek. *1.           Nogmaals:  de  officier van justitie  zegt  na contact  met  het  Pieter Baan  Centrum  dat  dit  niet zou  kunnen, maar het is juist  de  instelling die als standaard  werkwijze hanteert wat de verdediging  uw rechtbank  heeft voorgesteld  en  waarvoor cliënt  wel  is te motiveren.  De wachttijd voor de opname  in  het  Pieter Baan Centrum  is bovendien naar verluidt  niet  12  weken,  maar in verband  met Corona-perikelen momenteel  zes maanden.

Dat  betekent dat alleen voor een  gesuggereerd aanvullend  milieuonderzoek  de strafzaak van  cliënt minimaal  negen  maanden stil  komt te  liggen.

*1 https://www.nifp.nl/pieter-baan-centrum/voorafgaand-aan-de-opname/index.aspx

De rechtbank heeft wat  de verdediging  betreft,  gegijzeld door een  laat en  misplaatst verzoek van de officier van justitie die  bovendien  niets heeft gezegd over dergelijke wachttijden, een  beslissing genomen  die voor iedere  andere  betrokkene  in deze zaak zwaar valt.       Een  beslissing die vooral  niet logisch  is,  die nauwelijks valt uit te leggen.  Onder die omstandigheden  kunnen  wij  cliënt  niet ontzeggen  dat  hij weinig vertrouwen  heeft  in de rechtbank en  in  de  eerbiediging van  zijn  recht op een  eerlijk  proces.

Vandaag zou zoals gezegd  naar onze  verwachting  het vonnis worden  uitgesproken, waarbij  de verdediging  in  elk geval  met  kracht van  argumenten en  op  basis  van  het dossier zou   hebben betoogd  dat cliënt  behoort te worden  vrijgesproken  van  het  overgrote deel  van  de tenlastegelegde strafbare feiten,  maar  in elk geval ten  aanzien van de ernstige  feiten  op die tenlastelegging.  Bij  de huidige stand van zaken  zal cliënt onder erbarmelijke  omstandigheden  in voorlopige  hechtenis blijven  in afwachting van onderzoek dat grotendeels al  is uitgevoerd, omdat  uw  rechtbank  het  niet heeft aangedurfd  een  ambulant  milieuonderzoek te  bevelen  dat  binnen een veel  korter tijdsbestek kan worden  afgerond.  Cliënt  neemt dat uw  rechtbank kwalijk  en ook  dat  kunnen wij hem  niet ontzeggen.

De verdediging verzoekt uw rechtbank een  moment voor  behandeling van deze aanvullende onderzoekswens van de verdediging in te  plannen, waarbij  de onderzoekswens erin  bestaat dat uw rechtbank tussentijds  een  ambulant forensisch  milieuonderzoek gelast.  De verdediging  licht haar verzoek graag  nader toe op een  hopelijk op zeer korte termn  in te  plannen  zitting.

Hoogachtend,

En met vriendelijke  groet,

P.P.J.  van  der Meij en S.M.  Hof

7 juni 2020 – Welke eetstoornis?

Ze kreeg wat ze wilde- Keith Bakker Official Blog

In dit blog wil ik iets adresseren wat het OM en diverse media hebben beweerd wat volledig onwaar is. Het bewijs hiervan staat in het dossier.

Welke eetstoornis - Keith Bakker Official Blog

Het volgende is mijn weerwoord en mening hierover.

Er wordt namelijk beweerd dat de aangeefster een eetstoornis zou hebben in de periode dat ik haar ontmoette en dat ze daarvoor (al dan niet bij mij) in behandeling zou zijn.

Neem bijvoorbeeld het artikel van het Noordhollands Dagblad op 20 mei:

“Het meisje had een eetstoornis en werd daarvoor door Bakker behandeld.”

Of het artikel van de Telegraaf op 20 mei:

“Het meisje had een eetstoornis. Ze was onder behandeling bij een andere therapeut, maar Bakker sprak ook vrijwel dagelijks met haar. Ze beschouwde hem als haar behandelaar. “

En zo zijn er nog genoeg andere media die beweren dat ze (al dan niet bij mij) onder behandeling was voor een eetstoornis. Ook al op het moment dat ik haar ontmoette. Leugens!

Deze vrouw had helemaal geen eetstoornis en al helemaal geen anorexia.

Kijk maar eens hoe ze er nu uitziet, alles behalve mager. Ze heeft nooit anorexia gehad en dat heeft ze nu ook niet. Het is al die tijd simpelweg een leugen geweest.

Ik heb deze vrouw nooit behandeld. Ten eerste omdat ik geen therapeut ben en ten tweede, ze heeft en had geen eetstoornis! Ze was een doodgewone hongerstaakster die geen andere mogelijkheid zag om aandacht te krijgen. Sterker nog, er was en er is nooit bij haar een eetstoornis vastgesteld door deskundigen. Ook niet toen ze bij de GGZ in behandeling zou zijn. Ze is nooit voor een eetstoornis behandeld en ik heb dat ook niet gedaan. Ik kan dat niet doen want ik ben geen hulpverlener. Ik kan dit alleen bewijzen door te citeren uit het dossier.

Uit het verhoor van de aangeefster:

“Politie: In jouw aangifte gaf je aan dat je een verborgen eetstoornis had en dat niemand dit wist. Het werd bekend door Keith, dus nog niet officieel vastgesteld. Later, nadat Keith jou leerde kennen, kreeg je een behandeling voor je eetstoornis van de GGZ. Klopt dat?
DJ: Ja dat klopt. “

Wat hier niet aan klopt, als we kijken naar de medische dossiers die zijn toegevoegd aan het dossier, is dat aangeefster nooit en te nimmer is behandeld voor een eetstoornis.Ook niet na haar ontmoeting met mij. Hier liegt ze dus.

Er is ook nooit een diagnose voor gesteld, zelfs niet toen ze naar de GGZ ging nadat ik haar had ontmoet. Het is pure onzin.

In het volgende stuk dat we zien uit het politieverhoor, blijkt dat toen ze eenmaal hulp kreeg, dit niet voor anorexia was, maar voor depressie. Nogmaals, er is geen diagnose vastgesteld door een psycholoog, psychiater of door de GGZ. Er was simpelweg geen eetstoornis.

Uit het politieverhoor van de aangeefster:

“Politie: Ja, ja oké, je hebt het dus met de psycholoog gehad over je eetstoornis. Over de problemen met je ouders, de scheiding en dat soort dingen?
DJ: Ja.
Politie: Heeft ze wel eens gevraagd over hoe de diagnose was gesteld dat jij een eetstoornis had? Omdat mensen, dat zal je zelf ook weten, die dat hebben, ontkennen dat voor zichzelf, althans die willen dat niet zo graag weten van zichzelf.
DJ: Nee. Ehm ja, ik kan me wel herinneren dat ik daarover begon maar nooit echt bij mij gedaan ofzo dus…
Politie: Nooit uitgevraagd?
DJ: Nee.
Politie: Oké, heb je dit traject of nog andere trajecten gevolgd in de tijd dat je met Keith was?
DJ: Ehm, nee voor de rest… nee.
Politie: Dus die huisarts XXXX die weet van de doorverwijzing naar de psycholoog?
DJ: Ja.
Politie: En mogelijk dat je het Engeland verhaal, reis naar Londen mogelijk ook nog de huisarts hebt bezocht?
DJ: Ja zou kunnen.
Politie: Maar dat weet je niet zeker?
DJ: Nee weet ik niet zeker.
Politie: En dat zijn de enige twee keren voor de rest dus?
DJ: Ja.
Politie: Medische hulp of psychische hulp gezocht?
DJ: Nee. Ja bij Keith dan… (Noot: Hier probeert ze mij in de hulpverlenersrol te duwen. En in het medisch dossier van de huisarts is nooit een eetstoornis geconstateerd.)
Politie: Ja oké, dat is overigens natuurlijk niet onbelangrijk, wat ging er dan aan vooraf? Toen je die stap maakte naar de huisarts en de psycholoog?
DJ: Ja dat is hoe het allemaal ehm, dat ehm, ja…
Politie: Ja je hoeft niet het hele verhaal opnieuw te vertellen, maar wat hij dan deed met je, of wat hij zei of?

The deal with the devil.

Toen ik een tweede gesprek met haar had nadat ik haar in de kerk ontmoette en ze me vertelde dat het niet goed ging met eten, heb ik in de week daarop een gesprek gehad met haar in een groep van de kerk. Ze kwam naar me toe en vertelde dat ze anorexia had. Hierop heb ik haar duidelijk gezegd dat ik niet geloofde dat ze een eetstoornis had, laat staan anorexia. Ik vertelde haar dat ik mensen heb gezien die echt anorexia hadden en dat zij zeker niet zo was. Toen gaf ik al aan dat dit slechts een controlespelletje was om aandacht te krijgen. Zij gaf toen ook al aan dat ze eigenlijk weg wilde bij haar ouders en meer vrijheid nodig had. Ze gebruikte haar eetstoornis om dit voor elkaar te krijgen.

Ik maakte toen een deal met haar, vóór het interventiegesprek met haar ouders, waarna ze weer normaal is gaan eten en misschien, als we haar nu zien, zelfs te veel. De deal was dat ze zou stoppen met dit achterlijke eetstoornisgedoe en dat ze normaal zou doen. Ik zei toen tegen haar dat wanneer ze dit zou doen, ik over meer vrijheid voor haar zou gaan onderhandelen bij haar strenggelovige ouders.

Natuurlijk zie ik achteraf dat ik helemaal niet betrokken zou moeten zijn met haar en haar gezin.

Maar één ding is absoluut duidelijk, ze had geen anorexia en we weten nu ook dat er nooit een diagnose voor is geweest. Toen niet en nu ook niet. In tegenstelling wat het OM en de media beweren, had ze helemaal geen eetstoornis. Ze was er toen niet, en daarna ook niet voor in behandeling geweest. Ze was niet ziek, ze was berekenend en sluw en ze wilde gewoon weg bij haar ouders. Ze gebruikte mij en een zogenaamde eetstoornis om haar doel te bereiken.

Deze punten zijn voor mij heel belangrijk. Ik was helemaal niet van plan om hier verder over in te gaan maar ik merk dat het volop in de media staat. Ze zou behandeld zijn voor een eetstoornis en ik zou haar daar ook bij helpen. Waar is het bewijs?

Er wordt in de media ook gesuggereerd dat ik een soort roofdier was die het gezin binnensloop om hun kwetsbare dochter te ontvoeren. Bullshit!

Als je hier aan twijfelt, f*ck you. Als het waar is wat ik zeg, wordt het wel heel eng. Wat ik namelijk beweer is dat naar mijn mening, deze jonge vrouw een verzonnen eetstoornis gebruikte voor aandacht. En nu doet ze het weer, door mij te beschuldigen voor de dingen die ze doet.

De rechtbank negeert al het bewijs dat deze vrouw liegt en dat is ook de reden dat ik geen enkel vertrouwen heb in de rechtsgang. Hetzelfde is mij ook al overkomen in 2012, maar het echte verhaal heb ik toen nooit verteld. Bovendien wordt ik nu ook weer afgerekend voor wat er zogenaamd gebeurd zou zijn in 2012.

Ik zal in Nederland nooit een eerlijk proces krijgen.

Ik zal waarschijnlijk moeten hangen voor de leugens van een ander. Niet omdat het waar is, maar omdat dit moet van de totaal vooringenomen rechtbank.

We will see what happens. I’ll be back. De strijd is pas net begonnen!

K.

7 juni 2020 – Update

Hallo vrienden en vijanden. Het is alweer ruim veertien dagen geleden dat ik op een ongelooflijk valse en slinkse manier volledig genaaid ben door de Officier van Justitie en later ook door de rechtbank.

Update

Ik heb hierna twee weken nodig gehad om dit allemaal te laten bezinken en ik kan jullie melden dat het geen makkelijke tijd is geweest. Op de dag van de inhoudelijke behandeling van mijn zaak (waar ik al acht maanden op wacht in voorarrest), heeft het OM nieuwe psychiatrische en psychologische onderzoeken aangevraagd bij de psychiatrische instelling Pieter Baan Centrum. Dit wordt (natuurlijk) gerund door justitie zelf. En ze zijn ook nog eens totaal vooringenomen en bevooroordeeld. Ik heb geen enkel vertrouwen in het Pieter Baan Centrum.

Dit doen ze omdat de onderzoeken waar ik wel degelijk al aan heb meegewerkt, voor het OM niet de resultaten hebben opgeleverd die ze hoopten te vinden. Door de twee professionele onderzoekers die mij hebben onderzocht in opdracht van de OvJ, is namelijk geen stoornis geconstateerd. Het OM heeft dus geen sterke zaak tegen mij en daarom sturen ze me nu naar een psychiatrisch centrum voor onderzoek. Ze proberen hiermee ook het inhoudelijke proces te vertragen of zelfs te ontlopen. Dit is middeleeuws!

Op de dag van de zitting, 20 mei jongstleden, zou ik een tsunami van bewijzen aan hebben gevoerd die alle twijfels rond mijn onschuld zouden wegvegen.

Ik wist het zeker, ik zou worden vrijgesproken, omdat ik keihard bewijs heb van mijn onschuld, in de vorm van audio, video en fotomateriaal. Keihard, onomstotelijk bewijs! Ik was nooit van plan om het hier in het openbaar op dit forum over te hebben, maar door hetgeen er gebeurd is op 20 mei, ben ik geforceerd om dit toch te doen. Vanwege het feit dat het OM mijn gevangenistelefoon heeft afgeluisterd, waren ze hier natuurlijk van op de hoogte.

Nadat mijn (ongelooflijk domme) relatie met de aangeefster op de klippen was gelopen in juli 2018, nam ze weer contact met me op.

Ze wilde weer bij elkaar komen en bood haar excuses aan voor wat er allemaal was gebeurd. Hierna besloten we om weer verder te gaan met elkaar.

Dus in mijn tijdelijk geestelijke waanzin heb ik ingestemd om weer samen verder te gaan en hiermee ook mijn rol als sugardaddy te continueren. Maar omdat ze mij maandenlang had bedrogen, was er iets in mij dat haar en haar familie niet meer vertrouwde. Ik maakte me zorgen dat haar vader met een verzonnen verhaal over mij naar de media zou stappen, iets waar hij al eens mee gedreigd had. Hij heeft dit nu dus ook gedaan. Hij zat zelfs naast John van den Heuvel in de rechtbank. De aangeefster wilde zelf verder met mij en ik ook wel met haar, maar ik wist dat ze verdomd goed kon liegen. Dit hadden we namelijk al zo lang gedaan als partners in crime, tijdens onze geheime relatie.

Dus van 26 juli tot en met 3 september 2018 heb ik meer dan vijfentwintig uur aan opnames gemaakt van telefoongesprekken tussen mij en haar, waarvan nu ook transcripties van zijn, gemaakt door een professionele technicus.

In die gesprekken wordt maar al te duidelijk dat ze niet alleen maar mijn gewillige maîtresse was, maar dat er ook nooit iets strafbaars tussen ons is voorgevallen. Ook is er niets gebeurd voordat ze achttien was. Bovendien blijkt ook dat ik in geen enkele wijze haar hulpverlener was. Audio liegt niet! Er zijn daarbij ook nog meer dan driehonderd afbeeldingen (foto’s en selfies), waarvan er velen erotisch getint zijn.

Ook foto’s liegen niet! Een deel hiervan zou op de dag van de zitting aan het dossier worden toegevoegd. Dus niet in het openbaar, dat zou natuurlijk niet zo netjes zijn.

Maar het meest overtuigende bewijs zijn de videofragmenten. De aangeefster beweert dat de seks die wij samen hadden tegen haar wil zou zijn geweest. Ze noemt het zelfs verkrachting. Dezelfde jonge vrouw vond het erg opwindend om te worden gefilmd tijdens de seks en dit hebben we dan ook uitvoerig gedaan.

De uren durende videofragmenten bewijzen namelijk niet alleen onomstotelijk dat de seks wel degelijk vrijwillig was, maar ook dat dit juist precies was wat ze wilde. Ze zegt dit namelijk letterlijk in die fragmenten!

In haar aangifte bij de politie gaf ze om zichzelf in te dekken later wel toe dat er inderdaad seksueel getint foto- en videomateriaal van ons bestaat.

Tegen de politie zegt ze echter dat dit alles tegen haar wil in is gemaakt. Kom op zeg, wat een gelul! Filmfragmenten liegen namelijk ook niet.

Dus, mijn recht om mezelf te verdedigen is mij afgenomen omdat het laatste wat het OM wilt, een rechtszaak is die eindigt met vrijspraak.

Ik zal dan ook tot het einde strijden voor gerechtigheid en ik zal ook volledig open zijn over waar deze hele zaak om draait. Het draait namelijk om seks. Ik heb het daar tot nu toe nog maar weinig over gehad, maar laten we het beestje maar gewoon bij de naam gaan noemen.

Voordat dit kan, moet er eerst één ding opgelost worden.  Een tijdje terug ontving ik de volgende brief.



 “Geachte heer Bakker,

Ik wend mij tot u namens mijn cliënte DJ.

Cliënte heeft moeten ervaren dat u sinds eind september 2019 met enige regelmaat blogs post op internet waarin u zich negatief uitlaat over cliënte en waarin u (al dan niet juist) citeert uit chatsessies met haar, door haar geschreven brieven/mails, haar dagboek en aangifte van haar en haar ouders bij de politie.

Uw uitlatingen over cliënte zijn te kenmerken als smaad en/of laster en met het zonder haar toestemming publiekelijk citeren van bovengenoemde fragmenten maakt u ongeoorloofd inbreuk op haar persoonlijke levenssfeer.

Na tussenkomst van Openbaar Ministerie en directeur van de P.I. heeft u enkele posts verwijderd. De meeste zijn echter blijven staan. Ook zijn er eerder verwijderde posts teruggeplaatst en blijft u nieuwe berichten online zetten.

Ik verzoek u en wanneer nodig sommeer ik u om u voortaan te onthouden van het plaatsen van blogposts met uitlatingen over cliënte en het plaatsen van fragmenten of teksten die (al dan niet juist) citeren uit verhoren, chatsessies, brieven, e-mails of dagboeken van cliënte of haar ouders.

Ik verzoek u ook en zover nodig sommeer ik u, ook uitlatingen of fragmenten zoals hierboven beschreven die zijn opgenomen in reeds geplaatste blogposts te verwijderen. Het gaat dan in ieder geval om (delen van) de volgende posts:

17 december 2019 – Chats don’t lie, 20 december 2019 – Check this out, 2 januari 2020 – Aanvulling blog, 13 januari 2020 – Wederhoor, 12 april 2020 – Ze kreeg wat ze wilde, 20 april 2020 – Ik begrijp het niet.

Indien u niet binnen een week na heden, dus uiterlijk op 1 mei 2020, gevolg heeft gegeven aan deze sommatie, overweegt cliënte om het hierboven verzochte in een kort geding procedure te vorderen op straffe van een dwangsom. Daarbij zal dan tevens een uitspraak worden gevraagd waarmee cliënte door u geplaatste content die inbreuk maakt op haar persoonlijke levenssfeer, kan laten verwijderen door internetproviders die plaatsing faciliteren.

Met vriendelijke groet,

Advocaat Aangeefster”



Ik heb dit genegeerd omdat ik er zeker van was dat ik in mijn recht stond en nog steeds sta, om te bloggen. Vrijheid van meningsuiting, het recht om te protesteren en het recht op zelfverdediging zijn naar mijn mening erg belangrijke grondrechten in het openbare en transparante rechtssysteem, dus ik maak daar dan ook gebruik van. Ze willen mij gvd naar een psychiatrische inrichting sturen in plaats van de zaak inhoudelijk te behandelen! Ze willen ook dat ik daar stilletjes naartoe ga, zonder protest.

One flew over the cuckoo’s nest in Amsterdam!

Ik ben afgelopen 20 mei op een onmenselijke manier behandeld. Mijn recht om mezelf te verdedigen is mij ontnomen en ik moet nu waarschijnlijk in voorarrest verblijven, totdat het hele Pieter Baan Centrum debacle voorbij is.

Ik zal mij dan ook publiekelijk blijven verdedigen op internet via dit blog.

In alle blogs die ik heb geschreven, heb ik namen van personen en andere betrokkenen veranderd of heb ik gebruik gemaakt van initialen. Hiermee heb ik dus hun privacy beschermd.

Ook heb ik alles gedaan om bepaalde details zorgvuldig te veranderen en/of te verbergen zodat de privacy van betrokkenen gewaarborgd zou blijven.

In de afgelopen weken heb ik met verschillende experts, zowel juridisch als ethisch, gesproken over mijn rechten in verband met mijn blogs.

Een soortgelijke zaak of situatie is volgens deze experts nog nooit eerder voorgekomen. Er is nog nooit eerder een verdachte geweest die vanuit de gevangenis protesteerde tegen zijn behandeling in de rechtszaal, of over feiten van zijn rechtszaak via een blog op internet.. Ik wil hier dan ook mee doorgaan. Ik ben onschuldig van welk strafbaar feit dan ook. Ik blijf ook van mening dat dit een persoonlijke heksenjacht is van het OM, gericht op mij als persoon. Bovendien is het zo dat als mensen mijn blogs niet leuk vinden, ze niet verplicht zijn om het te lezen.

Door mijn keuzes ben ik inmiddels alles kwijt, ook door de valse aangifte(s) en mijn vervolging hier van. Ook verwacht ik niet dat ik veel vrienden zal maken door mij zo met hand en tand te verdedigen. Maar so be it, the truth will set me free. Terwijl ik met experts de vraag aan het onderzoeken was of ik juridisch in mijn recht stond om te bloggen, heb ik alle blogs offline gehaald.

Zoals je kunt zien, staat alles weer online en ik sta dan ook pal achter elk woord dat geschreven is. Ik verwelkom een kort geding hierover van de advocate van de aangeefster, omdat ik niet alleen voor mezelf vecht, maar ook voor alle andere mannen die valselijk beschuldigd zijn en publiekelijk gekruisigd worden. Zelfs nog voordat er een rechtszaak is geweest. De beschuldiging alleen al, is genoeg om iemands leven te ruïneren. Ook de aangeefster in mijn zaak wist dit dondersgoed.

Ik zal eindigen met het volgende.

Ik heb een ontzettend domme keuze gemaakt door een seksuele relatie aan te gaan met deze jonge vrouw van achttien. Ik heb hiervoor alles op het spel gezet en ik vertrouwde haar in alles. Ook neem ik de volle verantwoordelijkheid voor de idiote keuzes die ik heb gemaakt, inclusief de consequenties daarvan. Maar ik ben onschuldig voor hetgeen de rechtbank of het OM mij wilt vervolgen.

Zoals jullie hebben gezien bij mijn aanwezigheid in de rechtszaal, gaat mijn gezondheid hard achteruit. Laten we niet vergeten dat we de komende acht maanden, die ik dankzij de OvJ langer moet zitten, door moet brengen in zeer gevaarlijke omstandigheden tijdens deze Corona-tijd! Lichamelijk voel ik me misschien niet zo goed, maar mentaal ben ik sterk. Maak je geen zorgen.

Wordt vervolgd…

Have a great day!

K.

19 mei 2020 – RTL Boulevard

Het omstreden beroepsverbod - Keith Bakker Official Blog

Ik kan jullie vertellen dat we morgen een groot probleem hebben.

RTL Boulevard- Keith Bakker Blog

Ik heb zojuist vernomen dat er morgen geen toestemming wordt gegeven aan media buiten RTL Boulevard, om bewegende opnames te mogen maken in de rechtszaal. Enkel de cameraman van Boulevard en twee tekenaars mogen in de rechtszaal in Amsterdam aanwezig zijn. De rest neemt plaats in een naastgelegen zaal.

Blijkbaar is het tegenwoordig zo dat er een alleenrecht wordt verleend voor één bepaald medium om opnames te mogen maken van mijn proces.

Dit kan natuurlijk te maken hebben met de Corona-crisis, dus moeten we allemaal wat in leveren, dat begrijp ik ook wel. Maar waarom RTL?

Het probleem ligt bij mij vooral bij het feit dat dit alleenrecht juist wordt verleend aan RTL Boulevard, met mijn aartsvijand John van den Heuvel als aanvoerder.

RTL Boulevard en John van den Heuvel zijn zeer bevooroordeeld in hun berichtgeving over mij. Iedereen die dit allemaal een beetje heeft gevolgd is hiervan op de hoogte.

In de periode van 2010 tot 2012 was ik ook al de dupe van de heksenjacht in de media, met RTL Boulevard als leidende factor in dit alles. Deze heksenjacht is begonnen bij Boulevard en de Telegraaf (John van den Heuvel). Dit heeft er mede toe geleidt dat ik, om deze media-heksenjacht te stoppen, ook valse bekentenissen heb afgelegd.

Uitgerekend Boulevard is zonder overleg met mijn advocaten, door de Officier van Justitie gekozen om als enige partij te mogen bepalen wat er wel of niet zal worden opgenomen.

Ook zullen andere media, indien zij dit willen, bij RTL moeten aankloppen voor beeldmateriaal.

Bij mijn zaak gaat er veel om beeldvorming en niet zozeer om feiten. Ik heb dan ook geen enkel vertrouwen dat RTL Boulevard en John van den Heuvel een onbevooroordeelde rapportage zullen maken van hetgeen zich in de rechtszaal afspeelt.

In 2011 heb ik al eens aangifte gedaan tegen onder andere RTL en van den Heuvel wegens smaad en laster. Dat uitgerekend deze partij het alleenrecht heeft om de rechtszaak te filmen is werkelijk niet te geloven!

Ik zal morgen in de rechtszaal dan ook eisen dat RTL wordt verboden om te filmen in de rechtszaal.

Het is nu helaas te laat voor een kort geding, dus ik moet het hier nu maar even mee doen. Mocht er geen gehoor worden gegeven aan mijn eis, dan zal ik serieus overwegen om morgen geen enkel woord meer te zeggen tijdens de zitting.

Dank.

K.

18 mei 2020 – Verschil tussen vriendschap en hulpverlening

Dit blog gaat over het verschil tussen hulpverlening en hulp als vriend. (volgens de politie) De politie en het O.M. beweren dat ik professionele hulpverlener van de aangeefster was en daarom mijn beroepsverbod heb overtreden.

Verschil tussen vriendschap en hulpverlening.- Keith Bakker Official Blog

Toch maken ze ook wel duidelijk dat er verschil is tussen hulp verlenen als vriend, en hulp verlenen als behandelaar/hulpverlener. Het verschil zit hem in betaling. Ik heb nooit ook maar één Euro ontvangen van dit gezin.

In 2018 heb ik mannen gecoacht en het was duidelijk dat ik hun coach was omdat deze mannen er voor betaald hebben. Het volgende citaat komt uit één van de politieverhoren van DJ, de aangeefster.

Politie: En hoe weet je dat zo zeker als iemand niet betaald heeft?
DJ: Nou, omdat dat gewoon vriendschappelijk was zeg maar.
Politie: Omdat zij een ex-patiënt is van hem?
DJ: Ja het was gewoon, hij hielp haar gewoon omdat het een vriendin was.
Politie: Oké, nou ja dan is het een vriendendienst. Maar daarbuiten waren er ook heel duidelijk zakelijke contacten. Zakelijk in de zin van behandeling en betaling.

Conclusie.

De politie maakt hier heel duidelijk wat het verschil is tussen vriendschap en het zijn van hulpverlener/behandelaar. Het gaat er om of er wel of niet voor betaalt wordt.

Ik was geen hulpverlener voor dit gezin, er waren geen afspraken over betaling  en er heeft ook nooit een betaling plaatsgevonden.

Nog meer bullshit van het O.M.

K.

18 mei 2020 – Nog meer over hulpverlening

De leugenachtige bewering van de Officier van Justitie, dat ik de hulpverlener zou zijn van de aangeefster is volledig onwaar. Als dat zo was, waarom kreeg ze dan op mijn aandringen hulp van professionele hulpverleners?

Nog meer over hulpverlening.- Keith Bakker Official Blog

Van haar zeventiende tot haar achttiende kreeg ze professionele hulp van een psycholoog van jeugdzorg. In haar politieverhoor maakt ze dit ook duidelijk.

Politie: In jouw aangifte gaf je aan dat je een verborgen eetstoornis had en dat niemand dit wist. Het werd bekend door Keith, dus nog niet officieel vastgesteld. Later, nadat Keith jou leerde kennen, kreeg je een behandeling voor je eetstoornis van de GGZ. Klopt dat?
DJ: Ja dat klopt. Keith sprak mij aan in de kerk. Ik weet nog dat XXXX, een bezoeker van de kerk daar bij stond. Ik was in shock toen. Sowieso een strijd in mijn hoofd van zeg het wel, zeg het niet. Ik wist niet wie hij was. Ik schaamde mij ook voor het feit dat ik het had. Ik zat te twijfelen wat te zeggen. Ik heb niet heel veel gedeeld. Ik heb wel gezegd dat het niet zo goed ging maar verder wel terughoudend. Het ging alleen maar over mijn eetstoornis, ik wilde er niet met iedereen over praten. Iedereen ging zich er namelijk mee bemoeien en dat wilde ik niet. Ik heb daarom hulp gevraagd aan de huisarts, en ik heb van mijn zeventiende tot mijn achttiende een psycholoog van jeugdzorg gekregen. En die heb ik tientallen keren gezien.

De Officier van Justitie wilt ook insinueren dat ik haar met opzet aansprak over haar eetstoornis.

De aangeefster (DJ) maakt duidelijk in haar verklaring dat onze ontmoeting niets meer dan een toevalstreffer was. Zelf begrijp ik ook niet zo goed hoe dit gebeurd is.

Politie: Hoe kon Keith zien dat je een eetstoornis had?
DJ: Tja, ik heb geen idee. Op het moment dat hij mij aansprak had ik koffiedienst in de kerk. Ik stond achter de tafel. Keith was in gesprek en ik haalde de kopjes op. Hij vroeg me toen hoe het ging met eten. Hij zelf begrijpt ook niet hoe hij dit ooit heeft gezien.

In het volgende stuk wordt duidelijk dat ik voor haar, naar mijn mening de beste hulp inschakelde van iemand uit Londen, nadat ze klaar was met de GGZ en inmiddels achttien was.

Ze had mij daar om gesmeekt. Ze vertelde mij dat ze het heel moeilijk had met de scheiding van haar ouders. Ik wilde daar absoluut niets mee te maken hebben. Ik kende één van de beste therapeuten in Londen en besloot om hem in te schakelen en uit eigen zak te betalen. Dit zodat de aangeefster de beste professionele hulp kon en zou krijgen die ze zo hard nodig had.

Politie: Deze behandeling, wie heeft dat betaald?
DJ: Keith
Politie: Keith had dit betaald?
DJ: Ja, Keith heeft dit betaald.
Politie: Althans, die heeft iets geregeld met zijn vriend?
DJ: Ja dat.
Politie: Dus je gaat er van uit dat hij betaald heeft neem ik aan?
DJ: Ja en hij was best wel duur.
Politie: Je hebt met XXXX (arts) in het Engels gesproken neem ik aan?
DJ: Ja.
Politie: Want die man zal geen Nederlands spreken neem ik aan?
DJ: Nee, Engels.

Het volgende stuk komt uit het politieverhoor van de moeder van de aangeefster. (MJ)

Het is een beschrijving van het interventiegesprek dat ik had met DJ, haar familie en leden van de kerk. DJ had mij verteld dat ze anorexia had en ik geloofde dat eigenlijk niet. Ik dacht eerder dat ze aandacht wilde, dus heb ik haar in dit gesprek overgehaald om daar ter plekke iets te eten. Als ze echt anorexia zou hebben, dan had ze dit namelijk niet gekund.  

Ik moet wel zeggen dat dit het enige moment is wat eventueel op een hulpverleningssituatie zou kunnen lijken. Mijn doel voor haar was, dat ze haar schijn-anorexia achter zich zou kunnen laten in één gesprek. Daarna zou ze hulp moeten zoeken bij professionele zorgverleners.

Wat ik hoopte dat er zou gebeuren, is ook gebeurd. Ze had helemaal geen anorexia, het was allemaal show om aandacht te krijgen.

Fragment verhoor MJ.

Politie: We hebben begrepen dat Keith bij u thuis kwam op een gegeven moment. Kunt u uitleggen hoe dit bezoek is verlopen?
MJ: Ze kwamen rond koffietijd en DJ zat op de bank en had er eigenlijk geen zin in. Ze moest nu echt de confrontatie aangaan met waar ze mee zat. Ik had koffie gezet en plakjes cake gesneden. Keith is dan wel een ster om het ijs te breken. Keith en XXXX, de voorgangster van de kerk, zaten op twee stoeltjes naast elkaar en DJ zat op de bank. (geen oncontroleerbare één-op-één situatie dus) De sfeer was ontspannen en oké. Keith begon gelijk dat we bij elkaar waren omdat DJ een eetprobleem had. Hij zei dat hij er was met doel dat DJ weer zou gaan eten. Dat benadrukte hij. Dat was het doel van het gesprek. Ik dacht nog… dat denk jij? Ik probeer alles en het zou jou wel lukken? Hij begon DJ toen vragen te stellen of ze gelukkig was in haar leven en of ze het naar haar zin had thuis. Of ze genoeg vrienden had, of wij haar genoeg ruimte gaven en of ze het gevoel had gevangen thuis te zitten. Dat soort vragen stelde hij haar. Op een gegeven moment brak DJ en vertelde ze dat ze helemaal niet zoveel ruimte kreeg thuis. Dat verbaasde ons want wij stimuleerden DJ juist altijd omdat ze helemaal geen meisje was die uit wilde met vrienden. Uiteindelijk bleken wij het probleem, want wij zouden DJ beperken in haar vrijheid en haar niet genoeg ruimte geven in de dingen die ze eigenlijk wilde doen. Keith maakte een lijstje op met daarop een deal die we zouden moeten afspreken met elkaar. Wij als ouders moesten DJ meer ruimte geven en vrijheid. Keith zou haar dan over de streep trekken om weer te gaan eten. Wij als ouders zagen het helemaal niet zo, dat ze ruimte nodig had omdat het helemaal niet zo’n meisje was daarvoor. Maar goed, prima. Je hebt ook wel eens de rebelse dochters die altijd de grens opzoeken, maar DJ moet je juist stimuleren om wat te gaan doen.
Politie: Wat gebeurde er met dat lijstje?
MJ: Daar werden de punten opgeschreven die DJ wilde en één daarvan was dat ze wilde gaan reizen. En toen zei Keith dat wij als ouders een deal hadden gesloten en dat zij nu moest gaan eten. Hij pakte een half plakje cake en zei dat DJ op dat moment moest eten. DJ zei: Echt niet! Keith zei dat ze niet moest denken dat hij dat hele pokken-eind uit Hilversum was gereden en dat zij dan niks zou eten. DJ moest hier om lachen en pakte een plakje cake en at het op. Iedereen schoot vol, want wij hadden haar al weken niets zien eten. Ik dacht: Hoe krijgt hij dat voor elkaar.
Politie: Hoe ging het verder?
MJ: De vrouw van de voorganger van de kerk kwam toen met het voorstel dat DJ wel professionele hulp nodig had en stelde voor dat we naar de huisarts en het RIAGG zouden gaan. Dezelfde vrouw bood ook aan om met DJ te gaan praten. Ze stelde voor om wat DJ zat te eten te fotograferen en naar XXXX te sturen ter stimulatie en dat hebben ze ook gedaan.

De Officier van Justitie zegt dat ik dit interventiegesprek niet had mogen uitvoeren in verband met het omstreden beroepsverbod.

In een document van de reclassering dat recentelijk is toegevoegd aan het dossier, wordt bevestigd dat ik wel toestemming had om interventiegesprekken uit te voeren bij vrouwen, mits in groepsverband en ik ze direct zou doorverwijzen naar professionele hulpverlening.

Dit is een citaat van dat reclasseringsrapport.

7 januari 2016, mailwisseling tussen Dhr. Bakker en Reclassering:

“De heer Bakker stuurt een mail door van een vrouw die om hulp vraagt. De reclassering heeft deze mail beantwoord met een soortgelijke reactie als bij eerdere mails die hij heeft doorgestuurd. Namelijk dat hij dient door te verwijzen naar de juiste hulpverlening, zonder dat hij haar zijn eigen project maakt.”

Eén maand later heb ik een interventiegesprek gehad met de aangeefster en haar gezin.

Het gesprek was in groepsverband en na dit gesprek is zij doorverwezen naar professionele hulp, ik heb dus niets verkeerd gedaan.

K.

17 mei 2020 – Ik ging voor haar

Ik was geen hulpverlener- Keith Bakker Official Blog

In het volgende stuk uit het dossier is de aangeefster heel even eerlijk over onze relatie en het feit dat ze het zelf ook wilde.

Ik ging voor haar - Keith Bakker Official Blog

In de tenlastelegging van het O.M. wordt onder andere het volgende gezegd:

“(…)Tegen haar te zeggen dat hij echt voor haar ging en/of met haar verder wilde, en/of dat hij voor het eerst in zijn leven echt voor een vrouw koos, althans woorden van dergelijke aard of strekking. (…)“

Het volgende citaat komt uit het politieverhoor van DJ.

Politie: Nu heeft jullie relatie best wel lang geduurd, noemde jij het ook een relatie?
DJ: Wij hebben het zelf nooit een relatie genoemd. De vraag is wel naar boven gekomen, wat zijn we? Daarom vond ik het ook zo moeilijk om het naar M.T. zo te benoemen. Toen ik een jaar of zeventien/achttien was, toen maakte ik er zelf meer deel uit van. Toen waren er ook dingen die ik zelf wilde. Na de laatste breuk op 20 juli 2018 was het wel echt een relatie geworden, die breuk duurde twee weken. Keith zei toen dat hij echt voor mij ging en dat hij met mij verder wilde. Hij zei dat hij voor het eerst in zijn leven een vrouw koos. Ook al was ik vreemdgegaan. De breuk was gekomen in de week voor 20 juli toen er een vriend van mij bij me was. Keith noemde deze vriend een ex-cliënt. Keith had hem namelijk geholpen met een drugsverslaving en met gaming. Hij was nu geen cliënt meer en ik kende hem via Keith. Hij bleef toen slapen, dit was de nacht van 19 op 20 juli. Er is toen seks geweest. Keith is hier toen achter gekomen omdat hij naar mijn huis was gekomen en zag dat die jongen was blijven slapen. Hij heeft toen ook mijn apps gelezen, ondanks dit heeft Keith toch nog steeds voor mij gekozen. “

Dit stuk is heel erg belangrijk.

Het is volkomen duidelijk dat ze deze relatie wel degelijk wilde en dat het stuk van de tenlastelegging pas na onze breuk op 20 juli 2018 kwam. Ik was duidelijk verliefd op deze jonge vrouw. Het stuk laat ook zien dat ik volkomen bereid was om openlijk naar de wereld te zijn over onze relatie.

Ik wilde (idioot die ik ben) volledig voor haar gaan.

Conclusie; Hoe dom was dat?

Ik ben alles kwijt door deze keuzes, wat ben ik toch een lul!

K.

17 mei 2020 – Ik was geen hulpverlener

Ik was geen hulpverlener- Keith Bakker Official Blog

De Officier van Justitie wilt mij graag in een hulpverlenersrol duwen wat betreft de relatie tussen mij, de aangeefster en haar ouders. Het O.M. negeert alle aanwijzingen uit het dossier, die duidelijk maken dat ik altijd met iedereen heel duidelijk was over wat mijn rol was in relaties met mensen.

Ik was geen hulpverlener - Keith Bakker Official Blog

Ik wilde hier zelf altijd duidelijkheid in hebben, met name omdat mensen vaak een bepaald beeld hadden over mij omdat ik jarenlang vaak op televisie te zien was als hulpverlener/coach.

De volgende citaten uit het dossier maken maar al te duidelijk dat ik altijd heb willen voorkomen dat de aangeefster en haar ouders mij als hulpverlener zouden gaan zien.

Hier volgt een stuk uit het politieverhoor van DJ, de aangeefster.

Politie: Zag jij Keith als vriend of hulpverlener?
DJ: Als beide. Keith zei zelfs wel steeds tegen mij dat hij geen hulpverlener was. Hij gaf dit wel heel vaak aan. Ook naar mijn ouders en hij liet mijn ouders dit ook opschrijven. “

Verhoor aangeefster 2 april 2019:

Politie: Ik bedoel, ik lees ook ergens dat Keith nadrukkelijk heeft gezegd dat hij niet… geen behandelaar genoemd wil worden.
DJ: Geen hulp… geen hulpverlener.
Politie: Of hulpverlener, hulpverlener was het ja.
DJ: Ja, daar zat hij heel erg…
Politie: En waarom wilde hij dat niet?

DJ: Eh, ja toen begreep ik dat niet echt omdat hij elke keer zei aan het begin; Ik ben geen hulpverlener, ik ben gewoon een vriend van jullie die jullie wilt helpen.
Politie:
Ja oké.

DJ: Maar hij zei wel, omdat hij het niet mocht doen ofzo, vooral met vrouwen.
Politie: Nee, dat heeft hij gezegd?
DJ: Dat heeft hij gezegd ja.
Politie: Oké, nou laten we het dan coaching noemen.”

Let op, het was de politie die mijn contact coaching noemde, dus niet de aangeefster. Dit lijkt mij een zeer leidend gesprek.

“Politie: Oké, en heeft hij wel eens verteld over het uitoefenen van zijn beroep? Of de beperkingen die hem zijn opgelegd?
DJ: Ja, en hij heeft me ook gezegd dat hij niet met vrouwen meer mocht werken. En niet volgens mij in de hulpverlening voor lang of… ehm… ja hij heeft het genoemd, maar precies wat weet ik niet meer wat het precies allemaal inhield.
Politie: Ja oké. Maar daar was hij heel erg mee bezig?
DJ: Ja, want ik weet nog dat zijn… dat er iets klaar was met zijn straf en het had iets met tien jaar geen hulpverlening of tien jaar geen iets, en dat was toen klaar en daar was hij ook heel blij mee enzo en dit en dat.
Politie: Een bepaald onderdeel van die..
DJ: Van die straf.”

Het stuk waar ze het over heeft, gaat over het einde van mijn V.I.-tijd. (Voorlopige Invrijheidstelling)

Het stuk geeft ook goed aan dat ik heel duidelijk was in mijn rol. Het was voor iedereen duidelijk dat ik geen hulpverlener van haar of haar gezin was of wilde zijn.

Hier volgen nog meer citaten uit het politieverhoor van DJ:

“Politie: Wat heeft Keith jou verteld over de voorwaarden die hij heeft gekregen van justitie?
DJ: Dat hij niet met vrouwen mocht werken en dat hij in zijn proeftijd zat en dat hij geen hulpverleningswerk mocht doen. “

In één van de verhoren met de aangeefster zien we dat ik zelfs niet alleen met haar in één kamer wilde zijn, laat staan, alleen met haar wilde praten.

“DJ: Hij zei dat hij niet kon (gesprek alleen met haar) gezien zijn verleden. Hij wilde niet alleen met mij een gesprek aangaan en hij wilde een vrouw erbij als we dit deden.”

In het volgende stuk uit het dossier zien we hoe duidelijk ik was naar de moeder van DJ, (M.J.) over mijn rol, en wat ik wel of niet wilde doen.

Verhoor MJ, moeder van aangeefster

“Politie: Wat kunt u vertellen over wat Keith deed?
MJ: In die tijd dat we elkaar ontmoetten had Keith geen werk. Ik wist natuurlijk wel wat hij had gedaan in de hulpverlening. Hij vertelde heel open dat hij de komende tien jaar niet werkzaam mocht zijn in de hulpverlening. Hij heeft het wel tig keer gezegd tegen ons, dat hij DJ wel wilde helpen, maar niet als hulpverlener. Maar dan als vriend van XXXX en als vriendschappelijke hulp naar ons. Dat heeft hij keer op keer benadrukt.“

Het volgende citaat komt uit een brief van de vader van DJ. Ik wilde deze brief van hem hebben omdat DJ een coaching klus met ons in Frankrijk mocht doen.

“Keith Bakker is in geen geval hulpverlener, therapeut of helper van DJ en dit is hij nooit geweest. “

Het volgende stuk is een brief die de moeder van DJ mij heeft gestuurd op 22 juli 2017.

Ook hier wordt weer heel duidelijk gezegd dat ik geen hulpverlener was en misschien nog wel belangrijker, dat haar dochter DJ mij ook niet zo zag.

Sat, 22 Jul 2017, 22:31

to: me

“Beste Keith,                

Ik heb met DJ gesproken over haar woonsituatie. Ik weet dat jij de Neuweg gaat opzeggen en ik maak me nu zorgen hoe het verder moet met haar. Zij studeerd straks in Amsterdam, heeft geen werk of andere inkomsten die een eventuele huur zouden kunnen dekken. Ook  heeft zij geen OV kaartmeer om te reizen. Zij wil liever niet naar AJ (haar vader) terug en ik ben ook niet in staat haar financieel te ondersteunen.

DJ heeft met AJ gesproken en er is geen geld beschikbaar vanuit zijn kant, behalve de 200 euro per maand voor dagelijks onderhoud. Kortom, dit is een groot probleem en ik heb echt jou hulp nodig als vriend (en niet als hulpverlener) Ik weet als moeder niet meer wat ik zou kunnen doen voor haar.

Zou jij bereid zijn om te kijken wat jij zou kunnen betekenen in deze situatie voor haar en dus ook voor mij. Zou jij misschien met jou connecties haarkunnen helpen, en haar financieel kunnen ondersteunen?

Zou ze voor jou kunnen werken of ken jijiemand bij wie ze zou kunnen werken, die meer betaald dan het minimum loon? Ik weet dat wij in het verleden somsonenigheid hebben gehad over het feit dat jezoveel voor DJ doet en veel regelt voor haar, maar in dit geval vraag ik het je zelf.

Nogmaals, ik zie jou niet als hulpverlener en dat ben je ook niet en DJ ziet jou ook niet zo. Je bent gewoon een goede vriend van ons allebei.

Laat het me weten of je iets kan doen hierinvoor ons.

Groetjes, MJ “

Conclusie: De Officier van Justitie negeert hard bewijs, zoals de eigen woorden van aangeefster en getuigen.

Ik was altijd duidelijk over mijn rol binnen de familie en onze vriendschap. De slimme aangeefster was zich erg bewust van de noodzaak om mij in een hulpverlenersrol te duwen omdat ze werkelijk alles wist van mijn eerdere veroordeling. Ze had zelfs het hele dossier gelezen van het schijnproces in 2012.

Ze wist dondersgoed wat ze moest doen om mij in die hulpverlenersrol en dus een afhankelijkheidsrelatie te stoppen. Maar gelukkig heeft ze dit alles blijkbaar ‘vergeten’ tijdens de politieverhoren.

Beste Officier van Justitie, stop met deze heksenjacht. Wees a.u.b. eerlijk en integer! Ik was geen hulpverlener, therapeut of wat dan ook voor DJ en/of haar ouders. Lees dan gvd het dossier!

K.

11 mei 2020 – Wederhoor via het dossier

Ik was geen hulpverlener- Keith Bakker Official Blog

Op 8 januari heeft het AD een artikel over mijn zaak gepubliceerd. Er staat onder andere het volgende:

Wederhoor via het dossier - Keith Bakker Official Blog

“In de ruim twee jaar die de relatie zou hebben geduurd, drong Bakker volgens de aanklaagster als hulpverlener het gezin binnen waarin zij leefde, verwijderde hij haar van haar ouders en maakte hij haar zowel psychisch als financieel afhankelijk.”

Vandaag wil ik het hebben over de onjuiste bewering en rapportage, dat ik de aangeefster zou hebben verwijderd van haar ouders.

Ik zal hiervoor dan ook het dossier van mijn zaak gebruiken. Uit het politiedossier blijkt duidelijk dat het in feite andersom was. Het waren juist de aangeefster en haar ouders, die mij in 2016 en 2017 herhaaldelijk hebben gevraagd om haar te helpen met werk en een woning, omdat het thuis zo slecht ging. Zelfs haar ouders vroegen mij hier om. Het kwam dus helemaal niet van mijn kant, zoals wordt beweerd.

In stukken van het dagboek van de aangeefster, dat is toegevoegd aan het (openbare) dossier, is goed te zien hoe het met haar ging in de periode voor ik haar in mijn leegstaande woning in Hilversum liet wonen. Ik maakte me zorgen om haar. Ik was zelfs bang dat ze misschien zelfmoord zou plegen als zij nog langer bij haar ouders in Kortebroek zou blijven wonen.

In haar dagboek schrijft ze op 31 januari 2017 het volgende. Dit was ongeveer twee maanden voordat ik haar in de leegstaande woning liet wonen.

“I am so f*cking good in acting that I’m OK. I have promised to stay strong these days, but it is getting harder though. I just feel so f*cking alone because all the people I used to go to when I was feeling down, are all unstable no wand they are kinda leaning at me. But I don’t feel stable at all these days. I don’t show annyone. I’m worried about everything because everything in my life is a mess right no wand I am blaming it all to myself. But I don’t know how to fix it though.

I am having these moments more, the more I want to step out of life. I have f*cked it up and I feel like my life is over and will never get something. But it feels like giving up and I hate that feeling. I think I have said enough for today.”

Op 17 november 2016 schrijft ze dit:

“Ik voel me als een zwerver. Ik wil weg van huis. Vandaag heb ik de trein naar Amsterdam gepakt zonder te weten wat ik daar moest doen. Ik wil gewoon niet thuis zijn en het lijkt wel gekker te worden thuis. Ik zie dat mijn vader achteruit gaat, hij moet zich inhouden naar mijn moeder, want als hij nu één ding doet of zegt wat mijn moeder niet bevalt, dan is ze weg. I need at least one place where I can breathe or work, where I can feel a little bit at home.”

Toen ik verhuisde naar Amsterdam, liet ik haar dus wonen in mijn leegstaande woning in Hilversum. Ze mocht oppaswerk doen om bij te dragen aan de huur en dagelijkse kosten, omdat haar vader het vertikte om haar financieel te ondersteunen.

In het volgende stuk uit het dossier wordt duidelijk hoe haar woonsituatie was en wat mijn rol was in dit geheel. Ik werd min of meer gedwongen om haar te helpen omdat ze dreigde dat ze zelfmoord zou plegen als ze bij haar ouders zou moeten blijven.

Hier volgt een stuk uit haar politieverhoor:

Politie: In welke periode woonde hij (Keith) daar in de Grote Bickerstraat?
DJ: Dat was de periode dat ik in Hilversum woonde.
Politie: Woonde jij dan aan de Neuweg in Hilversum?

DJ: Ja, op de Neuweg.
Politie: Omwille van de tijdlijn voor mezelf, dat was me niet helemaal duidelijk. We beginnen bij het begin. Je hebt Keith ontmoet in januari/februari 2016. Wanneer was je in Hilversum, was dat je eerste woning?
DJ: Ja, dat was mijn eerste woning ja.
Politie: Van hem he? En jij bent daar gaan wonen?
DJ: Moet ik even precies uitzoeken, effe kijken, 25 maart 2017, toen ging ik verhuizen naar Hilversum.
Politie: Dus tot die tijd woonde je nog in Kortebroek?
DJ: Ja, in Kortebroek ja.
Politie: Dat was ruim één jaar nadat je Keith hebt leren kennen zeg maar.
DJ: Ja.
Politie: En weet je nog ongeveer wanner/waar/hoelang je daar hebt gewoond?
DJ: Vier, vijf maanden zoiets.
Politie: En waar ben je toen naartoe gegaan?
DJ: Ik ben naar de Oudezijds Voorburgwal gegaan.
Politie: En hoelang heb je daar gewoond?
DJ: Een half jaar denk ik.
Politie: En toen naar de Sarphatistraat?
DJ: Ja.
Politie: Vanwaar die verhuizing vanuit Hilversum naar Amsterdam?
DJ: Nou ja, Hilversum stond op zijn naam en hij betaalde dat. En ik mocht daar in omdat hij ging verhuizen naar Amsterdam en hij had een opzegtermijn. Dus dan heb je nog drie maanden ofzo dat je het huis nog moet betalen, of ten minste, moet houden. En hij wilde naar Amsterdam, dus hij zei je kan in dat huis, want hij moest het toch betalen. Dus daar mocht ik in, zodat hij kon verhuizen.
Politie: En hij verhuisde ondertussen naar de Oudezijds Voorburgwal of…?
DJ: Nee, hij verhuisde naar de grote Bickerstraat.
Politie: Ok, dus je hebt drie maanden, nee vier of vijf maanden zeg je in Hilversum gewoond?
DJ: Ja, het duurde langer inderdaad, hij heeft het gewoon nog aangehouden.

Toen de woning in Hilversum was opgezegd, kon ze niet meer naar huis en haar ouders weigerden om haar financieel te ondersteunen.

Ze stond letterlijk op straat en ik heb haar toen ondersteund. Ik had inmiddels een woning aan de Oudezijds Voorburgwal en ik heb haar toen aangeboden om tijdelijk bij mij in een leegstaande kamer te verblijven. Ze kon daar dan blijven tot ze een eigen woning had gevonden.

We gaan weer even verder met het verhoor:

Politie: Dus toen ben je naar de Oudezijds Voorburgwal gegaan?
DJ: Ja.
Politie: Was dat ook een woning van Keith?
DJ: Daar ging hij dus toen weer heen verhuizen. Hij heeft heel kort op de Grote Bickerstraat gewoond. Toen kreeg hij ruzie met XXX en hij wilde daar weg. Toen heeft hij via zijn nicht een huis aan de Oudezijds Voorburgwal gevonden en toen is hij daarheen verhuisd. En hij heeft de Neuweg helemaal opgezegd. Dus dat was toen helemaal klaar. Ik stond toen op straat en ik kon niet naar mijn moeder en niet naar mijn vader. Toen zei Keith: Kom maar bij mij.
Politie: Jij stond op straat na het Hilversum verhaal?
DJ: Ja.
Politie: En toen had je inmiddels de smaak te pakken van op jezelf wonen of niet?
DJ: Ja. Nou ja, ik wilde ook sowieso niet meer naar huis omdat natuurlijk mijn ouders waren gescheiden en al die ellende thuis.
Politie:
Ja die scheiding was toen?
DJ: Die scheiding was al door ja. Eigenlijk één week nadat ik uit huis ging was het officieel dat ze gingen scheiden.

Na ongeveer zes maanden op haar eigen kamer gewoond te hebben aan de Oudezijds Voorburgwal, kon ze een eigen woning aan de Sarphatistraat krijgen.

Politie: Maar dan verhuis jij naar de Sarphatistraat en blijft hij aan de Oudezijds?
DJ: Ja.
Politie: Hoe? Waar kwam dat huis aan de Sarphatistraat dan opeens vandaan?
DJ: Nou ja, het idee was dat ik bij hem zou gaan wonen mijn moeder wist daar ook van en mijn vader wist daar van. Om zeg maar een plek te hebben waar ik kon wonen, totdat ik mijn eigen huis had. Dus het idee was dat ik daar was en dan op zoek ging naar een eigen huis. En hij… dus ik heb ook echt huizen bezocht en zo. Maar hij was altijd zo’n beetje van… hij werkte het altijd een beetje tegen en zo, dat ik dat huis niet kreeg zo, weet je wel.

Noot: Ze wilde altijd een huis van twee- of drieduizend euro en ik weigerde zoveel te betalen.

Het meest overtuigende bewijs uit het dossier dat haar ouders juist mij gebruikten om van hun verantwoordelijkheden af te komen, is een email van de moeder van de aangeefster.

Op die manier creëerden zij zelf een afhankelijkheidsrelatie tussen hun dochter en mij. En dus niet andersom, zoals de aangeefster en het O.M. beweren. Haar moeder vraagt mij hierin letterlijk om financiële steun en een woonruimte voor haar dochter.

Dit is die email:

Sat, 22 Jul 2017, 22:31

to: me

Beste Keith,                

Ik heb met DJ gesproken over haar woonsituatie. Ik weet dat jij de Neuweg gaat opzeggen en ik maak me nu zorgen hoe het verder moet met haar. Zij studeerd straks in Amsterdam, heeft geen werk of andere inkomsten die een eventuele huur zouden kunnen dekken. Ook  heeft zij geen OV kaartmeer om te reizen.

Zij wil liever niet naar AJ (haar vader) terug en ik ben ook niet in staat haar financieel te ondersteunen.

DJ heeft met AJ gesproken en er is geen geld beschikbaar vanuit zijn kant, behalve de 200 euro per maand voor dagelijks onderhoud.

Kortom, dit is een groot probleem en ik heb echt jou hulp nodig als vriend (en niet als hulpverlener)

Ik weet als moeder niet meer wat ik zou kunnen doen voor haar.

Zou jij bereid zijn om te kijken wat jij zou kunnen betekenen in deze situatie voor haar en dus ook voor mij.

Zou jij misschien met jou connecties haarkunnen helpen, en haar financieel kunnen ondersteunen?

Zou ze voor jou kunnen werken of ken jijiemand bij wie ze zou kunnen werken, die meer betaald dan het minimum loon?

Ik weet dat wij in het verleden somsonenigheid hebben gehad over het feit dat jezoveel voor DJ doet en veel regelt voor haar, maar in dit geval vraag ik het je zelf.

Nogmaals, ik zie jou niet als hulpverlener en dat ben je ook niet en DJ ziet jou ook niet zo. Je bent gewoon een goede vriend van ons allebei.

Laat het me weten of je iets kan doen hierinvoor ons.

Groetjes, MJ

22-07-2017

Conclusie.

Het O.M. beweert dat ik een afhankelijkheidssituatie heb gecreëerd. Het dossier bewijst goed dat dit niet het geval was. Sterker nog, dat de aangeefster zowat letterlijk in mijn schoot geworpen werd. Beide ouders waren immers te druk bezig met zichzelf en hun eigen verslavingen.

Ook maken de stukken uit het dossier duidelijk dat het gerechtvaardigd was om de aangeefster in mijn lege huis te laten wonen. Het ging immers zo slecht met haar dat zowel de ouders,  en de aangeefster zelf (in haar dagboek) aangeeft dat ze wellicht zelfmoord zou plegen als ze thuis zou blijven wonen.

Ik heb dan ook geen spijt van mijn handelen hierin, waarschijnlijk. Ik was haar hulpverlener niet en ik steunde haar enkel als medemens.

Had ik het anders moeten doen?

K.