8 november 2019 – Mijn recht om te bloggen

Hallo vrienden en vijanden,

Nog nooit eerder is voorgekomen dat iemand die in het Huis Van Bewaring (HVB) zit, een blog bijhoudt. Het feit dat ik dit doe, heeft voor de nodige opschudding gezorgd, maar ik zal hiermee door blijven gaan.

Mijn recht om te bloggen - Keith Bakker Blog

Het grootste verzet komt natuurlijk vanuit het OM en de politie. Tot nu toe hebben zij altijd de overhand gehad wanneer ze iemand opsluiten in het HVB. Wanneer men in het HVB zit, betekent dit dat ze direct monddood worden gemaakt door de huidige regels van het systeem.

Dit geeft de politie en het OM de kans om de publieke opinie te manipuleren en de media te gebruiken in hun jacht op veroordelingen. Volgens de huidige regels mag iemand die opgesloten zit geen contact hebben met de media. Mocht dit wel gebeuren, dan volgen er sancties zoals de isoleercel en andere beperkingen.

Naar mijn mening zou een onveroordeeld persoon dezelfde rechten moeten hebben als ieder ander mens. Helaas is dit niet zo en daarmee begint de juridische achterstand al direct.

Het HVB-systeem is niets minder dan een verlengstuk van het OM. Omdat er in zowat alle gevallen geen mogelijkheid is om iemand onder borgstelling vrij te laten, zoals wel het geval is in andere (verder) ontwikkelde landen, staat een onveroordeeld persoon al mijlenver achter. Borg moet kunnen vind ik! Jammer genoeg gebeurt dit niet.

Het feit dat elk telefoongesprek vanuit het HVB wordt afgeluisterd, inclusief gesprekken tussen advocaat en cliënt, maakt de strijd om onschuld te bewijzen haast onmogelijk. Het juridisch systeem belemmert zo de verdediging van gedetineerden.

Voordat ik terug naar Nederland kwam om deze zaak aan te vechten, heb ik advies gevraagd en goed bestudeerd wat mijn rechten als mens zijn, met betrekking tot bloggen.

Ik sta met dit blog volledig in mijn recht en het OM kan dit niet verbieden. Ze balen natuurlijk enorm en het liefst willen ze dat ik mijn blogs niet publiceer. Bloggen (door een onveroordeeld persoon) valt absoluut onder het recht van vrije meningsuiting, that’s it. Zolang we de rechten van de mens respecteren is geen enkele vorm van censuur vanuit het OM toelaatbaar.

Dit blog valt ook onder het recht van verdediging en het recht van ‘equality of arms’.

Zowel het OM, als de politie lekken vaak informatie naar de media. Ze publiceren details over zaken en gebruiken de media als verlengstuk van hun opsporingsmethodes. Zij willen maar al te graag de ‘geen-contact-met-de-media-regel’ tegen mij gebruiken. Ze komen er helaas achter dat bloggen niet valt onder contact met de media. Als de media het leest, so be it. Een persoonlijk blog is precies wat het is. Mijn persoonlijke mening.

Het gezegde: “Wie geschoren wordt moet stil zitten”, is pure onzin! Wie deze onzinnige uitspraak heeft bedacht, mag wat mij betreft eens een keer opgesloten zitten in een Justitieel systeem, welke al het voordeel aan het OM geeft.

Met het recht om te bloggen komen echter wel wat verantwoordelijkheden kijken. Eén van de taken van justitie, is het beschermen van mensen tegen kwaadwillige bloggers. Dit begrijp ik ook heel goed, want het kan natuurlijk ook als wapen worden ingezet.

Maar hoe kunnen we dit doen? Hoe beschermen we de rechten van de mensen die het blog lezen, en tegelijkertijd de rechten beschermen van de bloggers zelf?

Ik zal nu een aantal punten adresseren welke belangrijk zijn voor mij en mijn blog.

Ten eerste: Het belang van slachtoffers.

Het is de verantwoordelijkheid van politie en justitie om echte, bewezen slachtoffers te beschermen. Dit is iets wat ook in mijn ogen heel erg belangrijk is! Echte slachtoffers dienen beschermd te worden. In het huidige systeem is het zo dat iemand pas slachtoffer is wanneer er een veroordeling is en iemand als dader is aangewezen. (Heel belangrijk, want er wordt over mijn ex gesproken alsof zij een slachtoffer is). Iemand is pas dader wanneer dit wordt bewezen en zonder dader is er ook geen slachtoffer.

Het OM wilt dat ik stop met bloggen, om onder andere, slachtoffers te beschermen.
Naar mijn mening ben ik hier het slachtoffer. Ik ben slachtoffer van de valse aangiftes naar mijn adres. Dit maakt mij net zo erg slachtoffer als alle anderen. Als de politie er tijd voor maakt, ben ik maar wat graag bereid om hier aangifte van te doen. Blijkbaar zijn ze te druk.

Ik ga dan ook aangifte wegens aanranding doen tegen de moeder van mijn ex. Zij heeft op haar beurt ook aangifte tegen mij heeft gedaan. (Lees hier mijn aangifte) Dit zal betekenen dat wanneer dit wordt bewezen, ik zelf slachtoffer ben van haar. Mijn rechten beschermen, is ook een taak van justitie. Dus even voor de duidelijkheid: Tot er een veroordeling is, zijn er geen slachtoffers.

Er mag geblogd worden zonder censuur, tenzij dit een bedreiging of kwetsend is. Dit brengt me op het volgende onderwerp.

Ten tweede: Kwetsende teksten.

De vraag is, wie bepaalt wat kwetsend is? Ik word gekwetst, elke keer dat men mij een misbruiker noemt wat betreft mijn relatie met mijn ex. Dit is een verzinsel van haar en bijzonder kwetsend voor mij, omdat ik onschuldig ben van welke illegale activiteit dan ook! Ik geloof dat de hele vrijheid van meningsuiting is ontstaan omdat mensen gekwetst worden. Hier moet bescherming voor zijn, voor diegenen die dit binnen de regels doen.

Ooit was er een tijd dat wanneer iemand iets kwetsend zei over bijvoorbeeld het Naziregime, er een grote kans was dat hij/zij werd geëxecuteerd. Er zijn zelfs nog landen waar dit soort dingen nog steeds voorkomen! Nogmaals, er is geen slachtoffer tot er een veroordeling door de rechtbank is. Soms is het ook niet waar, maar door een veroordeling wordt dit waarheid gemaakt.

Er worden bepaalde dingen over mij gezegd in de media.
John van den Heuvel is hier het perfecte voorbeeld van. Een journalist die alle integriteit aan zijn laars lapt. Het is haast elke keer smaad en laster op het moment dat die man weer iets over mij te zeggen heeft. Ook in de tabloids en op social media worden dagelijks kwetsende teksten over mij geplaatst. Ga ik me daar druk over maken? Nee. Zeg maar wat je wilt, ik doe dit immers ook.

Mijn mening, waar ik vrijheid in heb, zal vaak mensen triggeren.

Om de één of andere reden maak ik veel mensen boos. Ik kan hier niets aan doen, ik ben wie ik ben. Wel doe ik mijn best om respectvol te communiceren en geen beledigende teksten te plaatsen.

Als ik toch iemand kwets, dan is dit natuurlijk niet mijn bedoeling. Ik nodig diegene dan ook uit om via mijn blog contact op te nemen en ik ben bereid om hiernaar te kijken. Indien nodig zal ik hier zelfs advies over inwinnen bij mijn advocaat. Het moet ten allen tijden binnen de kaders van de wet blijven.

In mijn volgende blog ga ik een heel belangrijk punt belichten, wat op dit moment speelt.

Ik verklap alvast dat dit te maken heeft met over wat ik openbaar mag publiceren. In een transparant rechtssysteem, zoals dit in Nederland hoort te zijn, zou ik het recht hebben om alle relevante documenten te publiceren, inclusief fragmenten uit het politiedossier. Eén ding is zeker. Het OM zal elk woord in het dossier tegen mij gaan gebruiken wanneer ze dit kunnen. Het is echter de vraag of ik dat ook openbaar zal mogen doen.

Verschillende media, inclusief John van den Heuvel, hebben de politiedossiers ingezien, nog voordat ik inzage heb gehad.

Hij heeft dit al ingezien omdat mijn ex en haar familie hem dit hebben laten zien. Het volgende blog zal zeker interessant worden.

Conclusie:

Ik heb het recht om zonder censuur alles te publiceren op mijn blog wat ik wil, om mijzelf te verdedigen. Het is mijn mening dat in een transparant rechtssysteem, dit ook betekent dat ik stukken uit een (politie)dossier mag publiceren. Uit eigen overwegingen heb ik besloten om toch geen namen te noemen van mijn ex en haar familie. Mijn privacy wordt echter nooit gerespecteerd. Ik heb hier lang geleden al mee leren leven.

Ik heb besloten om in mijn strijd te gaan bloggen, om mijn onschuld te bewijzen. Wel moet ik mij aan de Nederlandse wet houden, over wat ik wel en niet mag publiceren. Als er twijfels zijn, is het aan de rechter om een beslissing te nemen, dus niet het OM of anderen die mijn mening niet leuk vinden.

Have a great day!

K.