8 mei 2020 – Vraag aan het O.M.

Executie van straffen en maatregelen is één van de primaire taken van het Openbaar Ministerie. Het voorkomen van strafbare feiten is misschien nog wel de meest belangrijke taak van het O.M. Het is aan justitie om alle mogelijke maatregelen te nemen om nieuwe strafbare feiten tegen te gaan. Daarom dit blog.

Vraag aan het O.M.- Keith Bakker Official Blog

Op 20 april 2012 heeft de rechtbank in Amsterdam mij een beroepsverbod opgelegd. Tijdens dit proces heb ik bij de rechtbank aangegeven dat ik niet meer als hulpverlener aan het werk wilde gaan. Dit heb ik tot 2018 dan ook niet gedaan.

Vanaf dat moment ben ik met toestemming van de reclassering weer mannen met een verslaving gaan coachen. Nu wordt mij verweten dat ik het zogenaamde beroepsverbod heb overtreden. Als dit al zo is, dan ligt de schuld hiervoor bij het O.M. We zullen dit wel zien bij de rechtbank op 20 mei aanstaande.

Het coachen van mannen met welke vorm van verslaving dan ook, is gewoon wie ik ben en wat ik doe. Beroep of geen beroep.

Dit is eigenlijk altijd al zo geweest en ik vrees dat dit ook niet zal veranderen. Echter wil ik me wel binnen de kaders van de wet bewegen bij wat ik of niet kan en mag doen.

Er is nu een nieuwe situatie ontstaan die ik via dit blog bij de Officier van Justitie wil voorleggen. Er zijn namelijk in de afgelopen weken vijf mannen die mij om hulp hebben gevraagd. Alle vijf zijn drugs- of alcoholafhankelijk, alle vijf weten dat ik in de gevangenis zit en alle vijf geloven dat ik hen kan helpen met mijn coaching-diensten. Twee van deze mannen zitten bij op de afdeling in de gevangenis en ik wil deze mannen gratis coachen.

Eén van deze mannen is de zoon van een goede vriend, het zal dan dus gaan om een onbetaalde vriendendienst. Er is zelf één man die mij heeft benaderd om tegen betaling zijn coach te worden.

In het vonnis van 2012, waarin het onduidelijke beroepsverbod wordt omschreven staat het volgende:

“Verdachte heeft aangegeven niet meer als hulpverlener aan het werk te willen gaan. De rechtbank wil hier over voor langere tijd zekerheid hebben en zal verdachte dan ook voor lange duur het recht ontzeggen om als hulpverlener in de (maatschappelijke) zorg te werken.”

Omdat ik nu in een aparte situatie zit, vraag ik het O.M. om dan ook duidelijk te maken wat ik op dit moment wel of niet mag doen.

Ten eerste: Mag ik onbetaald motivational coaching uitvoeren bij twee mannen hier in de gevangenis?

Ten tweede: Mag ik telefonisch een man coachen met een alcoholprobleem, onbetaald en als vriendendienst?

Ten derde: Mag een man van vijfenvijftig, mij als motivational coach (betaald) inhuren voor telefonische coaching-sessies vanuit de gevangenis?

Ik weet dat het O.M. (dagelijks) meekijkt op dit blog, daarom wil ik dit ook via dit blog bij ze neerleggen. Ook wil ik deze mannen graag coachen, dus als ik niets hoor van het O.M. dan zal ik dit ook gaan doen.

Zoals ik eerder al aangaf wil ik de wet en de voorwaarden van mijn beroepsverbod natuurlijk niet overtreden. Maar volgens mij valt hetgeen ik wil gaan doen niet onder dit vonnis en ik heb al toestemming gehad van de reclassering om dit te doen.

Ik zie hulpverlening en motivational coaching als twee totaal verschillende zaken.

Op dit moment ben ik geen professionele hulpverlener en ik ben dit ook nooit geweest. We zullen in de rechtbank wel zien of dit ook zo is.

Wat mij betreft is het aan het O.M. om nieuwe strafbare feiten te voorkomen. Wanneer mijn coaching-diensten (gratis en betaald) onder het beroepsverbod vallen, laat het mij dan binnen drie werkdagen weten.

Als ik hier van het O.M. niets over hoor is het de verantwoordelijkheid van het O.M. als achteraf blijkt dat ik hiermee strafbare feiten pleeg.

Have a great day, I definitely will.

K.