7 oktober 2019

Er zijn veel mensen die denken dat de gevangenis een soort hotel is. Ik heb nieuws voor deze mensen; Geen enkele gevangenis ter wereld is een hotel, zo ook niet die in Nederland.

Een gevangenis is gewoon geen hotel. In de gevangenis draait het om overleven, sterk zijn en moed hebben. Ik heb alle drie.

Als je het toelaat, kan de gevangenis iemand opbreken. De eenzaamheid van het gevang zal snel het ware karakter naar boven halen van diegene die opgesloten zit. En juist dit karakter zal uitwijzen of de gevangene het zal halen of niet.

Ik zit al zes dagen achter slot en grendel en het gaat goed met me.

Ik ben sterk en mijn geest wil vechten tegen het onrecht wat mij is aangedaan, deze situatie zal mij niet breken. Ik zit in de gevangenis en de beschuldigingen naar mij zijn niet waar. Het is juist deze onschuld die het extra moeilijk maakt om in de cel te zitten. Het feit dat ik onschuldig ben is het pijnlijkst van allemaal.

Mijn hele leven lang was ik een soort outlaw, die dagelijks heeft geprobeerd om het goede te doen en goed te zijn voor andere mensen. Ik heb in het verleden wel vaker opgesloten gezeten, maar meestal had ik toen ook wel iets gedaan wat niet door de beugel kon, maar het maakte het gevangenisleven draagbaar omdat dit allemaal ‘part of the game’ was.

Onschuldig opgesloten zitten is een totaal andere situatie.


Ditmaal ben ik onterecht beschuldigd door een vrouw waarvan ik hield. Nu ik haar verklaringen lees, blijkt steeds weer dat zij nooit van mij gehouden heeft, ik was slechts een dwaas die haar alles gaf en aan het einde van rit bleek dat zij me al die tijd gebruikt heeft. Dit doet mij meer pijn, dan de hardste klap die je kan krijgen van de sterkste man. Ik kan best wat fysieke pijn aan, maar deze pijn gaat door hart en ziel. But I will survive!

Dom was ik, toen ze me vertelde dat ze van mij hield.

Ik was nooit geliefd, ik werd keihard gebruikt door haar en haar gezin. En nu moet ik mij verdedigen als een leeuw omdat zij en haar familie hebben besloten om mij te beschuldigen van iets wat ik niet heb gedaan met als doel om mij te vernietigen.
But she knows…

D.J zal moeten leven met wat ze mij nu aandoet, dat ze mij kapot probeert te maken. De dag dat ik me bij God moet verantwoorden zal ik hem kunnen aankijken met een glimlach. Zij en ik waren ‘partners in crime’, wij waren zoals ze vaak zei, als Amy en Blake of Bonnie en Clyde. Het waren D.J en ik tegen de rest van de wereld.

Keith Bakker Blog - Gevangenis - Bonnie en Clyde

Maar aan het eind van het verhaal was ze geen Amy Winehouse of Bonnie Parker, D.J bleek een verward meisje die mij slechts voor een poosje nodig had. En net als bij zoveel partners in crime verknalde ze dit door vreemd te gaan en iedereen te vertellen over onze geheime relatie, om zichzelf in te dekken voor de keuzes die ze zelf heeft gemaakt.

Loyaliteit is een illusie, iedereen heeft een prijs voor jouw hoofd, nog minder dan die paar zilverstukken die Judas kreeg voor zijn verraad.

But this is life, de gevangenis doet mij geen pijn, het is vernederend en lastig maar ik overleef het wel. Maar de leugens en het verraad van een vrouw die ik misschien wel voor het eerst in mijn leven heb toegelaten, snijdt door mijn hart als een scherp mes.

Ik zal de gevangenis overleven en het proces overleven. I will survive. Eén ding is zeker, ik zal nooit meer een iemand toelaten in de zachte plek in mijn hart, dichtbij de verborgen fantasien die ik had over de ware liefde. Of dat mensen te vertrouwen zijn, dat is over en voorbij.

Like the Eagles sing in their great song Desperado; Your prison is walking trough this world all alone.

Uiteindelijk zitten we allemaal in een gevangenis, maar die van mij heeft tralies. Misschien is het hierbinnen toch wel veiliger dan daar.

It is what it is.

K.