13 oktober 2019 – The Background

The background.

(als vervolg op mijn voorgaande blog)

Ergens in 2011 zat ik in mijn cel van de Penitentiaire Inrichting (PI) in Almere, omringd door stapels papier. Deze stapels waren de politiedossiers die ze in elkaar hadden gezet om hun zaak tegen mij te bewijzen. Let op wat ik zeg, het ging om hun zaak.

Keith Bakker Blog - The Background

Ik had een tegenstander die zo machtig was dat ik geen enkele kans had om mijzelf te verdedigen. De tegenstanders waren het Ministerie van Justitie en de politie. Wanneer het ministerie je wilt hebben dan zullen ze je ook krijgen. Ze hadden niet eens een veroordeling nodig, de beschuldigingen alleen waren al genoeg om mij te ruïneren. En daar ging het om.

Het ging hier niet meer om rechtspraak en hard bewijs, het ging om de verhalen van een aantal jonge vrouwen die hele nare redenen hadden om mij kapot te maken. Die bewuste dag in mijn cel van de PI, heb ik besloten om de handdoek in de ring te gooien. Ik ben toen naar mijn advocaat Lucy. gegaan en heb haar verteld dat ik de strijd wilde opgeven. De realiteit kwam op dat moment bij me binnen, ik moest hangen, de strijd was over.

Ik moest doen wat het beste was voor mijn kinderen.

Het enige wat ik hoefde te doen was justitie geven wat ze wilden; bekentenissen, zelfs wanneer deze niet de waarheid waren.

Mijn advocaat vertelde me dat er geen enkele kans zou zijn dat ik zou worden veroordeeld voor verkrachting. Ze was hier zo van overtuigd, dat ze van haar tafel opstond om dit te benadrukken. Ze zei me dat ik hooguit achttien maanden zou krijgen voor ontucht. Omdat ik al dertien maanden in het Huis van Bewaring in voorarrest had gezeten, zou dit betekenen dat ik al twee-derde van mijn straf had uitgezeten. Dit zou dan ook betekenen dat ik per onmiddellijke ingang vrij zou worden gelaten, zonder veroordeling.

Ik wilde gewoon dat het allemaal zou stoppen, ik kon niet meer, ik was gebroken door deze nachtmerrie en ik wilde alleen nog maar naar huis.

Een aantal weken ervoor ging ik met mijn advocaat naar de rechter-commissaris en deed iets waar ik tot de dag van vandaag spijt van heb. Ik was laf. Ik heb dingen verteld en ook bekend die niet waar waren. Ik deed dit omdat het mijn weloverwogen keuze was dit te gaan doen. Ik wilde winnen door te verliezen. ‘You must surrender to win’.

De media en de rechtbank wilden vlees en dat is precies wat ik ze gaf, voer voor de wolven, mijn eigen vlees.

De rechter maakte duidelijk dat verkrachting van toepassing was vanwege het grote leeftijdsverschil en de machtsrelatie die ik had met de slachtoffers. Na overleg met een goede vriend die ook heel close was met de moeder van mijn kinderen, heb ik besloten om niet in hoger beroep te gaan omdat dit beter zou zijn voor haar en de kinderen.

Ik koos om niet in hoger beroep te gaan puur en alleen voor het welzijn van mijn kinderen. Ik kreeg een gevangenisstraf van vijf jaar opgelegd, plus een beroepsverbod van tien jaar.

Mijn straf heb ik uitgezeten en de rest is geschiedenis.

But then, back in 2016, I met a girl.

Toen ik uit de gevangenis kwam leed ik aan complexe PTSS, een depressie en daarbovenop had ik ook nog eens een veroordeling voor zedendelicten.

Ik ontmoette dat jaar een familie die mij wilde gebruiken voor alles wat ik ze eventueel zou kunnen geven; Seks voor de moeder, zakendoen met de vader en de dochter (D.J) wilde maar al te graag het huis uit en een prinsessenleven leiden. Ik was voor hen de gouden ticket om dit alles te krijgen.

Na een (bijna) wilde trio met de misbruikende moeder en dochter samen, ben ik een aantal maanden later met de toen achttienjarige dochter (D.J) in bed beland. Zij heeft me expliciet gevraagd om seks met mij te hebben.  Wat volgde was een geheime liefdesrelatie welke een jaar lang heeft standgehouden. Deze relatie is iets wat we allebei erg graag wilden.

In de zomer van 2018 is zij meerdere malen naar bed geweest met een jongen die ik ook ken. Ik heb ze betrapt en vertelde haar dat ik haar nooit meer wilde zien. Na twee weken had ik haar vergeven en we besloten om weer samen verder te gaan. Dit keer niet geheim, maar publiekelijk. Haar vader vertrouwde ik al helemaal niet omdat hij al eens had gedreigd om met dit verhaal naar John van den Heuvel te stappen.

Hierop heb ik D.J gevraagd om het hele verhaal over onze relatie op papier te zetten, een soort verklaring in haar eigen woorden, en dit te mailen naar een advocaat die ik kende. Just in case.

Dit is die verklaring in haar eigen woorden:

Sent from ProtonMail Mobile

———- Forwarded message ———-

From: XXXXXXXXXX< XXXXXXXXX@protonmail.com>

           Date: On Fri, Aug 3, 2018 at 17:46

           Subject: Fwd: Persoonlijke mail aan (Naam advocaat)

    

           Beste (Naam advocaat),

           

Naar aanleiding van de ingewikkelde situatie van de afgelopen tijd mail ik U. Ik ben D.J, XX-XX-1999 en ik wil graag een aantal zaken duidelijk maken naar u over mijn relatie tussen Keith Bakker en mij.

Omdat er nu meerdere mensen bij betrokken zijn, inclusief leden van de kerk ‘X’ in Amsterdam en mijn vader A.J  en een jongen met wie ik een eenmalige verhouding heb gehad 2 weken geleden, wil ik een aantal punten duidelijk maken.

Ik heb Keith Bakker voor het eerst ontmoet in februari 2016. Hij werd goede vrienden met mijn hele gezin inclusief mijzelf. Hij was op geen enkel moment hulpverlener of therapeut voor mij en mijn gezin. Oorspronkelijk wilde mijn vader zaken met Keith Bakker doen, maar Keith wilde dat niet. Mijn ouders hadden veel problemen met elkaar en ik leed daaronder. Keith Bakker heeft mij aangeraden om goede professionele hulp te zoeken en hij heeft dit ook aangeraden aan mijn ouders ieder persoonlijk. Keith Bakker gaf meerdere malen aan dat hij in geen enkel opzicht hulpverlener wilde of kon zijn. Mijn ouders hebben in die tijd zelf besloten uit elkaar te gaan en te gaan scheiden. In maart 2017 had Keith een leeg huis in Hilversum, omdat hij naar Amsterdam was verhuist. Mijn ouders, Keith en ik hebben besloten dat ik dat huis voor een tijd mocht wonen, omdat Keith een opzegtermijn had voor het huis in Hilversum en ik heel graag uit huis wilde.

In oktober 2017 was het contract verlopen in Hilversum waardoor ik eruit moest. Mijn moeder en ik hebben Keith gevraagd of ik in de logeerkamer mocht wonen in zijn nieuwe huis, op de Oudezijds Voorburgwal, omdat ik niet terug kon naar mijn moeder, omdat zij geen ruimte had in haar vakantiehuisje(waar zij toen der tijd woonde) en ik ook niet terug kon naar mijn vader omdat hij mijn kamer had verhuurd. Ik was toen 18 jaar oud.

 Er is van februari 2016 tot november 2017 geen enkel sexueel/ fisiek contact geweest tussen Keith Bakker en mij. Wij waren goede gelijkwaardige vrienden en niets meer.

Om mijn huur aan hem te betalen voor mijn eigen kamer in zijn woning in Amsterdam, deed ik oppas werk tot aan heden, het huis netjes houden en andere administratieve dingen die ik kon doen voor zijn bedrijven. Ik zag het niet aankomen, maar ik werd verliefd op Keith en op een bepaald moment in november 2017 heb ik hem gevraagd om seks met mij te hebben. Dat hebben wij gedaan en wij zijn allebei zeer verliefd geworden op elkaar. Wij hadden van november 2017 tot heden een geheime, exclusieve relatie met elkaar. Op 20 juli 2018 ben ik vreemd gegaan met een ex client van Keith. Hij heeft ons betrapt en hij vertelde mij dat hij mij nooit meer wilde zien. In mijn wanhoop heb ik een aantal mensen dicht bij mij verteld over mijn verhouding met Keith Bakker. Ik deed dit met geen kwade opzet. Ik wil Keith niet beschadigen, pijn doen of zwart maken, omdat hij niets heeft gedaan dat ik niet wilde.

Er is nu een moeilijke situatie ontstaan omdat erover wordt gesproken, maar dat wilde ik niet en heb dit ook gezegd tegen de mensen die ik in vertrouwen nam.

Ik maak mij zorgen over de acties die mijn vader en leden van de kerk misschien willen gaan ondernemen om Keith te beschadigen en ik wil dit niet.

Ik heb momenteel geen contact meer met de leden van de kerk en mijn vader, omdat zij mijn grenzen niet accepteerde.

Met deze brief wil ik voor 1 keer en altijd getuigen dat Keith Bakker nooit mijn hulpverlener geweest is in welke vorm dan ook, dat er nooit iet seksueels of fysiek gebeurd is tussen ons tot ik in zijn huis woonde in november 2017 en voor ik 18 jaar oud was en er is nooit iets seksueel of fysieks gebeurd tegen mijn wil en waar ik niet zelf voor heb gevraagd.

Om onduidelijkheid te voorkomen wil ik graag volgende week langskomen bij u op kantoor om deze brief in jou bijzijn te tekenen.

           

 met vriendelijke groet,

 XXXX XXXXXXX

 06-XXXXXXXXX

 Sent with ProtonMail Secure Email.

EINDE bericht.

 

Twee maanden later besloten we om samen te gaan reizen.

Weg uit Nederland, weg van mijn verleden, samen op avontuur. Bang voor de reactie van haar ouders/vader, wilde ze dit niet aan hen vertellen, met als gevolg dat onze relatie en onze plannen weer geheim zouden zijn.

Ik vertelde haar dat ze haar vader zou moeten gaan vertellen over onze plannen. Op twee september is ze vertrokken, waarna ik haar nooit meer heb gezien. Twee dagen later deed ze aangifte, onder druk van haar vader.

Haar vader verklaarde het volgende:

“Ik heb haar die middag verteld dat er geen weg meer terug was en dat we diezelfde dag nog naar de politie zouden gaan. Als zij het niet zou doen, dan zou ik het doen. Na die week, weg uit dat huis en de hele rollercoaster bedankte ze mij dat ik dat gedaan heb en dat ze dit zelf nooit gekund zou hebben”.

Er is echter niets dat ze kon verklaren over mij dat illegaal was, ze had zelfs die verklaring aan mijn advocaat gemaild over hoe het verhaal werkelijk in elkaar stak.

Dit begon nu wel heel erg op het verhaal in 2010 te lijken.

Weer had ik hele domme keuzes gemaakt, ik werd verliefd op een meerderjarige vrouw waar ik absoluut geen hulpverleningsrelatie mee had. Het was eerder andersom, zij hielp mij met mijn worstelingen.

Maar deze meid is slim. Natuurlijk wilde ze nooit toegeven dat ze volledig bewust heeft gekozen voor een (geheime) relatie met een man van zesenvijftig. Om geen gezichtsverlies te lijden en hier goed uit te kunnen komen, moest ze natuurlijk verzinnen dat ik iets gedaan zou hebben wat illegaal was. Zo niet, dan zou de politie niets kunnen doen, juist dat was zo belangrijk voor haar familie. Ze zou dit alles alleen kunnen bereiken door zich voor te doen als slachtoffer.

Op 1 oktober 2019 ben ik in hechtenis genomen.

Wat er nu gaat gebeuren is buitengewoon eng. Als het aan haar en haar familie ligt, wordt ik veroordeeld voor seksueel misbruik. Om het nog erger te maken proberen ze mij in een hulpverlenerspositie te duwen. D.J weet precies hoe men (Ministerie van Justitie) mij in het verleden een verkrachter heeft gemaakt, omdat ze een jaar lang met mij heeft samengewoond en dus alles van mij en die geschiedenis af weet.

Een relatie met een achttienjarige en iemand van mijn leeftijd mag moreel verwerpelijk zijn, maar dit is niet waar het hen om gaat. Er moet in hun ogen iets illegaals gebeurd zijn waardoor ze mij aan de hoogste boom zouden kunnen opknopen.

Het enige wat D.J nog kon doen was (tegen haar eerdere verklaring in) vertellen dat er seks is geweest in de tijd dat ze nog minderjarig was en nog erger, dat ik haar hulpverlener zou zijn!

Beiden zijn niet waar, maar wie gaat die Bakker toch geloven? Die veroordeelde zedendelinquent.

Wie gelooft men eerder? Een ogenschijnlijk onschuldig jonge vrouw, of mij? Ik zit hier nu serieus in de problemen.

Na het lezen van de aangifte tegen mij en hiermee ook de getuigenverklaringen, zie ik hoe moeilijk het zal zijn om mijzelf te verdedigen. Het zal alleen maar lastiger zijn omdat ik in 2012 al ben veroordeeld voor soortgelijke feiten.

Wie zal mij geloven wanneer ik zeg dat het niet waar is wat mijn ex-vriendin in haar proces verbaal beweert?

Ik ben mij volledig bewust van de macht die mijn tegenstanders over mij hebben. Met dit in gedachte zal ik deze zaak waarschijnlijk toch niet winnen. Ik heb domweg alles tegen me.

Ik ben me bewust dat dit de strijd van mijn leven gaat worden. Ik heb niet alleen mijn verleden, maar ook het #metoo tijdperk, plus het woord van een ogenschijnlijk onschuldig meisje tegen me. Ze heeft mij volledig bespeeld en gebruikt in een voor mij zeer moeilijke en donkere periode. Toen ze alles uit dit spel heeft gehaald wat ze maar kon, ging ze verder door iemand anders in te palmen.

Amusant om te weten is dat ze nu een relatie heeft met een restauranteigenaar uit Nieuw-Vennep.

Hij heeft meerdere restaurants, is boven de veertig jaar en ook hun relatie is geheim. Ze blijft maar doorgaan met het inpalmen van oudere mannen. O ja, deze man is ook nog eens haar werkgever, machtsrelatie misschien?

Vrouwen die mannen gebruiken en vervolgens kapot maken, moeten gestopt worden. In 2011 heb ik de handdoek al in de ring gegooid voordat ik ook maar voor de rechter kwam. Ik deed dit voor mijn kinderen, maar ook omdat er een echt slachtoffer te betreuren viel.

Dit keer doe ik dat niet!

Zelfs als ik me verdedig zal ik waarschijnlijk toch wel hangen.

Daarom heb ik besloten om  niet naar de rechtbank te gaan om voor mijn vrijheid te smeken of om te gaan vechten. De rechters en vele andere mensen hebben hun oordeel toch al klaar, ze nemen het woord van de aangeefster klakkeloos over en mijn lot is hiermee al bezegeld. Een onbevooroordeeld proces is niet meer mogelijk.

Wat men vergeet is dat bij een beschuldiging de verdachte, in dit geval ik dus, onschuldig is tot het tegendeel wordt bewezen.

But let’s do a reality-check. In veel gevallen, inclusief die van mij, is het andersom. Al helemaal met zedenzaken. Wanneer een man beschuldigd wordt is deze schuldig, tot het moment dat hij kan bewijzen dat dit niet zo is.

Ik zal mijn onschuld moeten gaan bewijzen en dit zal heel moeilijk worden. Het is mijn woord, tegen dat van een (geloofwaardige?) aangeefster.

Door niet naar de rechtbank te gaan maak ik ook een belangrijk statement.

Ik ben in 2012 mede veroordeeld voor misdaden die ik niet heb begaan, let op het woord MEDE’, voor het woord ‘veroordeeld’. Dit was naar mijn mening een grove dwaling van de rechtspraak en nu moet ik naar diezelfde rechtbank om te pleiten voor mijn vrijlating.

Ik heb totaal geen vertrouwen in de rechtbank. Alleen al het feit dat ik (nog steeds) opgesloten zit. Ondanks alle bewijzen die ik heb welke mijn onschuld kunnen vaststellen, (Keithbakkerofficial.com) zit ik hier nog steeds.

Het gevecht dat ik nu aanga, draag ik op aan alle mannen die onterecht vastzitten omdat een vrouw hen valselijk heeft beschuldigd van een zedendelict.

It’s time to fight back because our lives depend on it!

K.