12 april 2020 – Ze kreeg wat ze wilde

Bij alle rechtszaken heb je de zogenaamde tenlastelegging. Een tenlastelegging is in feite hetgeen waar het O.M. een verdachte van beschuldigt.

Ze kreeg wat ze wilde - Keith Bakker Official Blog

Bij mijn tenlastelegging heeft de Officier van Justitie mijn zaak opgesplitst in drie delen. Zij doet dit in de hoop dat ze mij voor tenminste één van die drie delen veroordeeld kan krijgen. Dit natuurlijk om vrijspraak te voorkomen.

De eerste tenlastelegging heeft te maken met of ik wel of geen seks heb gehad met mijn aangeefster voor haar achttiende. Ze liegt hier over, het is volledig verzonnen. De tweede tenlastelegging heeft te maken met hoe de seksuele relatie die we na haar achttiende hebben gehad, tot stand is gekomen.

Ik zie wat het O.M. hiermee probeert te doen. De zedenpolitie en de Officier van Justitie proberen mij in een hulpverlenersrol te duwen om op die manier een afhankelijkheidsrelatie te creëren die er niet was. Dit doen ze om van het feit een verkrachting te kunnen maken. Heel slim van ze, erg creatief! De aangeefster en ik waren bevriend en ze was twintig maanden lang de oppas van mijn kinderen voordat de seksuele relatie begon.

Het derde deel van de tenlastelegging gaat over ontneming. Het O.M. beweert dat ik het onduidelijke beroepsverbod wat ik sinds 2012 had, heb overtreden. Onder andere met de aangeefster. Er is veel bewijs dat dit helemaal niet het geval was, dit bewijst ook het reclasseringsrapport. (Dit rapport wilde het O.M. voor mijn zaak buiten beschouwing houden).

Wat ze hier dus hebben zijn drie verschillende zaken.

Eén van de zaken is onomstotelijk, niet waar. Ik heb geen enkel seksueel contact gehad met de aangeefster tot november 2017, enige tijd nadat zij achttien was geworden en zij wilde dit ook heel graag. De tweede zaak gaat over een machtsrelatie die ik zogenaamd zou hebben gecreëerd tussen mij en de aangeefster. Ze doen dit om van gelijkwaardige seks een misdaad te maken.

Eén ding is zeker ze wilde weg van, zoals ze het zelf zei, haar gestoorde ouders. In de loop van 2016 heeft ze mij herhaaldelijk gevraagd of ik dit kon en wilde regelen voor haar. Ze wilde daar weg en ze had mijn hulp nodig om dat voor elkaar te krijgen. Het was pas in december 2016 dat de aangeefster mij een aantal zaken vertelde over haar thuissituatie, waarvan ik niet wist wat ik daar mee moest doen. Haar thuissituatie was totaal niet gezond meer voor haar.

Ze vertelde mij onder andere dat haar moeder allerlei (seksuele) escapades had in haar bijzijn.

Tot deze week had ik mezelf beloofd om het hier nooit publiekelijk of met iemand anders over te hebben omdat dit simpelweg te persoonlijk was.

Maar nu heeft de Officier van Justitie de passage van haar dagboek waarin dit beschreven staat, toegevoegd aan het dossier. Ze hebben dus zelf gekozen voor de openbaarheid en transparantie. In haar dagboek beschrijft ze duidelijk hoe haar thuissituatie was in 2016, het jaar dat ik ze ontmoette.

Ik wordt hier niet genoemd, wat dus wil zeggen dat ze me duidelijk niet zag als haar hulpverlener, sterker nog, ik word nergens in het dagboek genoemd, ik was blijkbaar helemaal niet belangrijk, iets wat ze nu dus wel beweert.

In die periode had ik haar wel de kans gegeven om wat geld te verdienen als oppas voor mijn kinderen. Verdere hulp was er niet. Ik was hooguit haar werkgever.

Hier volgt een passage uit haar dagboek. Het is geschreven op 18 januari 2017, drie maanden voordat ik haar in mijn leegstaande woning in Hilversum liet wonen. Het fragment over haar moeder is ronduit beangstigend.

“Ik heb lang niets geschreven, het kon gewoon niet. Er is veel gebeurd, mijn ouders zijn uit elkaar en ik ben bang voorgoed. Maar het is beter zo. De laatste week dat iedereen thuis woonde was een hel. Mijn ouders hebben nog nooit zulke ruzies gehad. Schreeuwen, schreeuwen, schreeuwen. Ik had ook ruzie met mijn vader, ik zat tussen hun ruzies in. Ik kon het niet meer, alles was te veel en ik voelde me zo alleen. Ik moest weg, maar waar heen? Uiteindelijk ben ik twee weken bij een vriendin geweest en dat was wel heel even goed. Maar de realiteit sloeg hard in. Ik ben alleen en mijn vader is een hardcore narcist en mijn moeder is een hardcore borderliner. Ik ben nu voorlopig bij haar, maar ik ben alsnog alleen. Ze is alleen gefocust op zichzelf en neemt beslissingen die mij pijn doen. Ik heb haar nu echt leren kennen. Ze is verslaafd aan aandacht ze heeft sjans met een man, elke dag en nacht via de app, ze laat zich vingeren waar ik bij zit en ze zoent waar ik bij zit. She is f*cked up, ik voel mij heel oncomfortabel hier. Where did this al go wrong? Did I do something wrong? What the f*ck do i have to do?”

In januari en februari 2017 vertelde ze me veel meer over hoe ze haar ouders haatte en dat ze weg wilde bij hun, bijna dagelijks.

Ik kon dit goed begrijpen, want ik had ook veel gezien bij hen. Maar waar zij mee rondliep, had niemand ooit gezien. Ze was zo ontzettend gekwetst door haar ouders. Zij was de oppas van mijn kids en ik was afhankelijk van haar. Ze deed het ook heel goed met mijn kinderen. Maar eigenlijk wilde ik niets met de situatie met haar ouders te maken hebben.

Ze wist ook dat mijn woning in Hilversum vrij kwam en ze wilde daar dolgraag naar toe. Om dit te benadrukken schreef ze mij een brief. Ze gaf hierin aan wat ze voelde voor haar ouders en eerlijk gezegd schrok ik hier van. Ik heb daarom ook besloten om haar te helpen met de woning in Hilversum, ik woonde inmiddels al in Amsterdam. Ik deed dit als vriend voor de oppas van mijn kinderen.

Hier volgt die bewuste brief:

Date: 28 February 2017 at 16:39

Subject: Ik ben boos

To: Keith Bakker

  • “Ik ben boos op me moeder omdat ze me nooit 1 op 1 uitgelegd heeft wat seks is. Ze gaf me een christelijk boekje waarin stond wat er allemaal veranderd aan een meisje in de pubertijd, wat ongesteld zijn is en hoe je je dan kan voelen. 1 hoofdstuk in het boekje ging over seks maar het was heel oppervlakkig. Ik had geen vlouw idee waar ze het over hadden. Er stond dat je het doet met een iemand waarmee je getrouwd bent. Maar ik zag op tv dat ook mensen het met meerdere deden en ook voordat ze getrouwd waren. Ik snapte het niet. Maar er over praten durfde ik niet. Er werd niet over dit soort dingen gepraat, nooit. Als er iets over seks op tv kwam werd het weggezappt of doorgespoeld. Ik zag seks als iets dat je NIET doet. Op school leerde ik dat seks was om kinderen te krijgen. Dus mijn conclusie was: als je getrouwd ben en je wilt kinderen dan pas heb je seks met iemand, anders niet.
  • Ik ben ook boos op me moeder omdat ze dus altijd heeft gezegd dat je alleen met iemand waarmee je getrouwd bent seks hebt, maar die tering hoer heeft in dezelfde tijd dat ze me dit vertelde 2 affaires gehad met 2 verschillende mannen (als het er niet meer zijn). I just don’t get it. ze is gewoon een vieze tering leugenaar. Van mij mag ze elke man neuken hoor, i dont care. Maar zeg dan niet tegen je dochter dat je alleen seks hebt met 1 iemand nadat je getrouwd bent. Laat seks dan niet overkomen als iets vies.
  • Ik ben boos op me vader dat hij er nooit voor me is geweest terwijl hij dondersgoed wist dat ik me echt heel kut voelde. Hij wist dat ik mezelf aan het uitmoorden was, maar hielt zich gewoon lekker bezig met ze werk waar hij zo verschrikkelijk veel stress mee had. Ze fucking werk was veel belangrijker dan ze enige dochter. Hij wist gewoon niet hoe hij met me om moest gaan dus dan maar geen aandacht geven. Gooi haar maar aan de kant. Het is als een puzzel die je niet opgelost krijgt. Je kijkt ernaar, snapt het niet, dus gooit het maar aan de kant en kijkt er niet meer naar wand als je er naar kijkt herinnerd het je eraan dan je iets niet kan.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze nooit echt aan me gevraagd hebben hoe het met me gaat terwijl ik altijd stil en verdrietig was en na school niet meer af ging spreken met vriendinnen maar in bed lag tv te kijken. Ik kwam dan s ’avonds uit bed met nog rode ogen van het huilen en niemand die vroeg hoe het ging, of ik het wel naar me zin had op school. Ik voelde me fucking deprecief toen ik nog op de basisschool zat. Je hebt dan je ouders nodig. Je moet je ouders kunnen vertrouwen op die leeftijd. Je moet je gelieft voelen tenminste door je ouders. Nou, je voelt je echt gelieft als je fucking dikke ogen hebt elke dag van het huilen en geen een keer word er gevraagd hoe het met je gaat of waar je mee zit.
  • Ik ben boos op me moeder dat ze toen ik voor het eerst echt verliefd was en verkering had tegen me zei: denk je echt dat dit lang gaat duren? Op jou leeftijd kun je geen serieuze relatie hebben. Ik ging hierdoor twijfelen en maakte het uit met de jongen. Wat heeft het voor zin als het niet serieus is toch? Hierna heb ik altijd moete gehad om mijn gevoelens naar jongens te uiten en ik pratte er al helemaal niet over met me moeder. Tuurlijk had ze gelijk. Maar ik was aan het ontdekken. Ontdekken wat liefde is. Ontdekken wat het verschil is tussen verliefd zijn en gewoon iemand leuk vinden.
  • Ik ben boos op mijn hele familie omdat na een auto ongeluk waar we net aan de dood zijn ontsnapt niets maar dan ook niets van zich hebben laten haren. Iedereen was bij elkaar toen het gebeurde wand er was een verjaardag dus iedereen wist van het ongeluk. Ik heb geen een berichtje of telefoontje gehad van iemand uit me familie. Zelfs niet me broer. Ik woon fucking bij hem in huis. Ik zag me broer 3 dagen na het ongeluk en hij vroeg niet eens hoe het met me ging. Hij keek me amper aan. Het is dat ik tegen hem zei: ‘mag ik een knuffel? Ik ben zo blij dat ik je nog vast kan houden.’ hij gaf me een kleine knuffel en vroeg terwijl hij 100 andere dingen aan het doen was hoe het met me ging. Ik vertelde een stukje van het verhaal maar hij keek me niet eens aan. Geen interesse. Leuk! Ik ben ook blij dat ik nog leef! Ik ben ook blij dat ik inderdaad niet verdronken ben of dat me gezicht nog heel is. Aangezien we tegen een fuking BOOM aan gereden zijn! Naast een fucking sloot!
  • Ik ben boos op me moeder omdat ze toen ik bij haar was een tijdje alleen maar op mij leunde en ik een soort van haar psychiater was, maar toen ik naar huis wilde ging ze janken omdat ze dan alleen was en niemand meer had. En toen ik eenmaal thuis was ze me nooit meer contact heeftt. Nooit. Alleen als ik haar app appt ze me terug. Ik kwam uit Engeland en dan zegt ze dat ze het druk heeft en niet kan afspreken maar wel wil horen hoe het was hoor! We zijn nu 2 weken verder en ze heeft niet een keer gevraagd wat ik allemaal gedaan heb in Engeland. Na het auto ongeluk neemt ze ook geen contact met me op. Als wij contact hebben is het vanuit mij. Het boeit haar geen ene flikker hoe het met mij gaat. Alles waar zij aan denkt ik haarzelf, haarzelf en ohja… haarzelf.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze mijn geld dat ze hadden gespaard voor mijn rijbewijs en opleiding op hebben gemaakt aan een vakantie met hun twee en tatoeages. Ik ben nu bijna 18 en mag officieel al gaan lessen voor me auto rijbewijs maar dat kan nu niet omdat we geen geld hebben. Er word een beetje vaag gedaan over een volgende opleiding omdat het moeilijk word met geld. Het had allemaal niet zo moeilijk geweest als ze met hun vieze vuile tering flikken van mijn fucking geld af hadden gebleven. En niet op vakantie waren gegaan wand hun huwelijk is toch al vanaf hun huwelijks nacht een fucking clowns show. En niet fucking tatoeages hebben gezet van mijn geld! Want er stoer uitzien voor de buiten wereld is veel belangrijker dan een toekomst voor je dochter.
  • Ik ben boos op me moeder omdat ze zich voor mij schaamt als ik een blog begin om mensen te helpen die door het zelfde heengaan waar ik doorheen ga en daarbij dus eerlijk ben over hoe ik me altijd gevoelt heb. Dit zette ik ook op facebook en alles wat ze dan denkt is: oh maar nu zien ook mensen het die ik ken. Ze heeft liever dat ik me bek houd zodat de hele wereld denkt dat zei de beste moeder van de hele wereld is, want ik heb geen problemen en heb een gelukkig mens omdat zij mij oh zo goed heeft opgevoed. Fuck off! Go fuck your fake facebook friends.
  • Ik ben boos op me vader dat hij mij nooit heeft zien staan en pas op het moment dat ik echt helemaal klaar met hem was en heb gezegd dat ik hem niet als me vader zie, dan pas gaat werken aan zichzelf. Hij is veranderd, dat klopt. Hij toont meer interesse(is het echt? I don’t know), dat klopt. Maar dat neemt niet weg dat hij er niet was in de periodes waar ik een vader nodig had. Hij doet nu alsof hij de hero daddy is. Maar dat doet hij alleen maar om het feit dat hij diep van binnen ze dochter aan de kant heeft geschopt omdat hij niet wist hoe hij ermee om moest gaan. Hij wil ze fouten niet facen. Hij is een klootzak. Een asshole. Een fucking mother fucker. Letterlijk. Ik zie hem niet anders als een klootzak die me moeder geneukt heeft en waar ik toen per ongeluk uit ben gekomen kwam. He is not my dad. Just a mother fucker.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze me nooit hebben gesteund als ik iets leuks vond om te doen. Ik zong altijd graag en wilde op zangles. Zangles was geen geld voor dus ik moest zelf maar gewoon oefenen. Dus dat deed ik maar. Ik vroeg of ik goed genoeg was om aan een talenten jacht mee te doen als ‘kinderen voor kinderen’. En ze zeiden als dat is wat ik wil moest ik dat maar doen. Dus ik oefenen en oefenen en steeds als ik op het punt stond om me in te schrijven zeiden ze: ’weet je zeker dat je dit wilt, je komt tegenover kinderen te staan die veel beter zijn, en ik wil niet dat je teleurgesteld word. Dus wat doe ik? Ik schrijf me niet in wand ik het de conclusie gelegd: ik kan niet zingen en zeg mezelf alleen maar voor schud als ik meedoe. Hierna heb ik nooit mee serieus gezongen, ook al wilde ik het diep van binnen altijd. Fuck off met je gezeik dat je niet wil dat ik teleurgesteld word. Je wil gewoon zelf niet voor schud staan. It is not about me, it is about you. It is not about my feelings, it is about yours.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze altijd zeiden tegen iedereen dat ik verlegen was. Hierdoor dacht ik dat verlegenheid bij mij hoorde. Lisa is verlegen. Lisa zegt niet zo veel. Lisa praat heel zacht. Dat is hoe ze mij voorstelde. Dit is hoe ik dacht dat ik was en hoe ik hoorde te zijn. Ik haatte het. Ik haatte mezelf. Ik wil ook lachen met mensen. Ik wil ook grapjes maken. Maar zo ben ik niet dacht ik. Nee, Lisa is verlegen.
  • Ik ben boos dat er nooit emoties werden getoond in huis. Niemand pratte over gevoelens. Iedereen was ongelukkig maar niemand pratte. Het was allemaal een grote show. En als we bij andere waren deden we alsof we het perfecte gelukkige gezin waren. Vind je het gek dat ik niet praat over gevoel. Ik ben geleerd om het in te houden. Ik ben geleerd om te doen alsof alles OK gaat. En dan worden me ouders nu boos als ik nu niet vertel als ik me kut voel. Ik weet niet eens hoe je je gevoel moet uiten en beschrijven. Gevoel en praten zijn twee aparte dingen die nooit contact hebben gemaakt.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze me nooit hebben gezegd als ik iets goed doe. Ik hoorde alleen maar wat ik beter niet kon doen. Hoe de fuck moet een meisje die fucking onzeker is uitvinden waar ze goed in is als ze een fucking terrorist in de kop heeft die zegt dat ze niets kan en altijd beter moet presteren dan ze doet. Als ik iets goed deed hoorde ik niets. Geen woord. Als ik iets verkeerd deed kreeg ik een preek. Ik was vergeten te vertellen bij wie ik ging spelen na school dan kreeg ik een preek hoe ik het in me hoofd haalde dat niet te zeggen. Ik ging spelen bij 2 vrienden uit me klas, kreeg ik een preek dat het niet goed voor me was om alleen met jongens te zijn en het beter was als ik met meisjes speelde. Ik ging dus stiekem met de jongens afspreken en als me moeder daar achter kwam… OMG dan kreeg ik de volle laag. ‘je moet niet tegen me liegen en ik zal er altijd achter komen als je het wel doet, de waarheid komt altijd naar boven. Ik ben geen leuke moeder als je tegen me gaat liegen!’ ik was toen denk ik 10 of 11 en Ik zie nog haar ogen voor me. Vanaf dat moment dacht ik dat me moeder alles zag wat ik deed. Ik dacht dat ze me overal achtervolgde. Ik was continu bang voor haar.
  • Ik ben boos op me ouders dat ze Rolf altijd de hemel in geprezen hebben in het bijzijn van mij. ‘DA, je bent zo’n leuke jongen. DA, jij krijgt zo’n leuke vriendin. DA, je hebt zo’n humor. DA, je hebt zo’n wijsheid en goede ideeën altijd.’ Maar tegen mij werden zulke dingen nooit gezegd. Het was waar wat er tegen DA gezegd werd. Ik was het er mee eens. En hij is het waard om dat te horen! Echt! Dat is het niet. Maar ik ging aan mezelf twijfelen. Ik wilde steeds meer en meer presenteren om ook maar een compliment te krijgen. Maar die kwamen nooit. Hoe goed ik ook iets deed. Ik werd gewoon totaal genegeerd. Ik was niet belangrijk. Ik werd niet gezien.”

De Officier van Justitie gebruikt het feit dat ik haar in mijn leegstaande woning liet wonen als deel van de tenlastelegging.

Wat een bullshit! Ze beweert dat ik hiermee een afhankelijkheidssituatie creëerde, bah! Dus achteraf gezien had ik haar hiermee dus helemaal niet moeten helpen. Het was blijkbaar al die tijd al het plan van de aangeefster om mij te gebruiken om weg te komen bij haar ouders. Ik was haar ticket out of there en het is haar nog gelukt ook!

Door haar ouders maandenlang neer te zetten als verschrikkelijke mensen (wat ze ook wel waren), wilde ze mij overtuigen om een woning en geld voor haar te regelen.

Het is haar gelukt en ik ben er met open ogen ingetrapt. Ik was misschien een idioot, maar hulpverlener was ik niet! Maar ik begrijp haar wel, ze moest weg bij die mensen, goed gedaan dus!

K.