1 januari 2020 – Sugardaddy?

Een paar dagen geleden kreeg ik iets te lezen wat mij bijna van mijn stoel liet vallen van verbazing. In het dossier dat het OM in elkaar heeft geknutseld om een veroordeling te krijgen, kwam ik namelijk een misselijkmakend document tegen.

Sugardaddy - Keith Bakker Official Blog

Het document was een bevestiging van Fonds Slachtofferhulp aan de aangeefster, dat ze eerder dit jaar tienduizend(!) euro van dit fonds heeft ontvangen. Laat ik beginnen met de vraag waarom ze dit bedrag heeft ontvangen terwijl er niet eens is bewezen dat ze slachtoffer is? Ze is geen slachtoffer, totdat de rechtbank dit heeft beslist.

Alleen al het feit dat ze dit heeft aangevraagd is voor mij ongelooflijk! Pure oplichting en zelfverrijking. In hetzelfde document staat ook dat slachtofferhulp dit bedrag heeft uitgekeerd onder andere als zogenaamde erkenning voor het feit dat ze slachtoffer is. Dat ze dit nu doet is een schande en daarbovenop een messteek naar de echte slachtoffers van seksueel misbruik. Zij en ik hadden duidelijke afspraken. Tot het door een rechtbank is toegekend is ze helemaal geen slachtoffer. En zelfs dan hoeft dit altijd zo te zijn.

Het is vandaag 1 januari en ik zit in de gevangenis als het resultaat van mijn eigen keuzes. Happy New Year!

Mijn gezondheid gaat snel achteruit, maar daar zit ik niet zo mee.
Door drieëntwintig kilo af te vallen heb ik eindelijk die buikspieren die ik
altijd al wilde hebben. Elk nadeel heeft z’n voordeel zal ik maar zeggen.

Wanneer ik vanuit mijn cel naar buiten kijk, zie ik vliegtuigen komen en gaan. Verderop zie ik de snelweg met daar achter de hoge gebouwen. Het uitzicht vanuit mijn cel is werkelijk fenomenaal, in betere tijden zou men veel geld moeten betalen voor een uitzicht als dit. Dankzij de Koning himself, is dit uitzicht vandaag gratis.

De afgelopen maanden heb ik veel geblogd. Wanneer ik dit allemaal teruglees zie ik een wanhopige, gekwetste, boze en verdrietige man.

Dit wil ik liever niet zien, want ik ben tenslotte in deze
situatie terechtgekomen door de keuzes die ik zelf heb gemaakt. Ik zie dit echt
wel, ik heb ook hier ook zeker een aandeel in, maar zeker niet alles. Ik had
namelijk een afspraak met een jongere vrouw, die achteraf gezien best wel dom
was. Wat zeker is, is dat wij geen van beiden slachtoffer zijn. Zij niet en ik
niet.

Eigenlijk had ik besloten te wachten tot de inhoudelijke
behandeling van de zaak om over de afspraak tussen ons te spreken. Zelfs na
alles wat ze mij geflikt heeft, was er een deel in mij dat haar op de één of
andere manier toch wilde beschermen. (Soms lijkt het wel op het Stockholmsyndroom.) Dit
wilde ik doen omdat deze afspraak de hele dynamiek van dit alles zou
veranderen. Het feit dat deze afspraak er was, verandert haar claims slachtoffer te zijn naar het zijn van medeverdachte of dader.

In november 2017, ongeveer twee weken nadat de seksuele relatie tussen mij en de achttienjarige nanny van mijn kids is ontstaan, kwam de dag dat we het gesprek moesten hebben over wat we nu precies hadden samen. We moesten dus bespreken wat of hoe we onze relatie zouden noemen en hoe hiermee om te gaan. Er was duidelijkheid nodig tussen ons, dat was het belangrijkste.

We waren wel realistisch over het feit dat ik haar over de lange termijn niets kon bieden.

Ik was te oud en zij wilde een gezin. Alleen al het feit dat
we moesten liegen over wat we samen hadden, had genoeg moeten zijn om het
seksuele aspect te stoppen en terug te gaan naar de oude situatie. We hadden in
principe wel een relatie, maar het had geen naam.

Alles tussen ons moest duidelijk zijn en besproken worden. Wat we deden was in geen enkel opzicht illegaal, we waren volwassen mensen die de keuze hadden gemaakt om een seksuele relatie met elkaar aan te gaan. Achteraf gezien is dit natuurlijk heel dom, maar het is wat het is. We bespraken samen om het seksuele aspect van onze relatie te stoppen maar dat wilden we allebei niet. Het was gewoon te goed.

Het hebben van een normale relatie met elkaar was ook geen optie. Ik was veel te oud en ik was Keith Bakker. No way!

Ik zei dan ook tegen haar dat ik wat we hadden, geen relatie wilde noemen en zij was het daar ook mee eens. Feit is dat er iets gaande was tussen ons. Hoe je het ook wilt noemen, het was heftig en intens voor ons allebei. Het geheime stuk maakte alles extra spannend. Ik zei tegen haar dat ik er no matter what, altijd voor haar zou zijn. Zij zei hetzelfde. Eigenlijk waren we beiden gestoord, wat een onzin allemaal.

Toen maakte ik een grapje, dat eigenlijk geen grapje was.

Ik stelde voor dat ze mijn maîtresse zou worden. Geen lange
termijn verbintenis, maar op het moment dat het ‘aan’ was tussen ons, hadden we
tenminste duidelijkheid naar elkaar toe. We spraken af dat ik haar in elk
opzicht financieel zou ondersteunen. Ik wilde haar een leven geven gevuld met
luxe en dat is ook precies wat zij zelf wilde. Vanaf dat moment was ze mijn maîtresse
en gingen we verder met ons duistere geheim.

Een jaar lang gaf ik haar een ongelooflijk luxeleven. Zij deed op haar beurt alsof ze van me hield en met niemand anders naar bed zou gaan. Het was gewoon een afspraak tussen ons.

In de periode van oktober 2017 tot en met augustus 2018 heeft ze tussen de drie- en de vijfduizend(!) euro per maand van mij gekregen.

Dit is inclusief de huur voor haar eigen appartement. Ze leefde het leven van een prinses en voor lange tijd was dit ook leuk. Ze hield van het luxeleven en door bij mij te zijn kreeg ze dat ook.

Dat ik zo ontzettend verliefd zou worden op dit meisje heb nooit zien aankomen. Als ik haar woorden van toen moest geloven, voelde zij precies hetzelfde.

In juli 2018, nadat ik haar op heterdaad betrapte met een
ex-client van me, veranderde alles. Natuurlijk was zij hier niet blij mee. De
geldkraan dreigde dicht te gaan en het was toch wel klaar tussen ons. Nadat dit gebeurd was, heeft ze uiteindelijk haar excuses aangeboden en zei dat ze hier veel spijt van had. We zijn daarna nog een maand bij elkaar geweest en maakten samen plannen om te verhuizen naar het buitenland.

Ze had haar ouders toen al verteld van onze relatie. Haar vader zei haar meermaals dat ze moest kiezen tussen hen of mij. Ik kan goed begrijpen dat ze voor haar familie heeft gekozen in plaats van mij, dat mag. Maar wat hierna gebeurde, vind ik nog wel het ergste.

Haar vader heeft haar gedwongen om aangifte tegen mij te doen door in feite tegen haar te zeggen dat hij wel haar vader wilde zijn, maar alleen als zij aangifte zou gaan doen.

Dus vanaf dat moment is ze gaan beweren dat we seks hebben
gehad voor haar achttiende. Bovendien beweert ze dat de seks tegen haar wil was
en in een afhankelijkheidsrelatie. Ze noemen dit dan ‘gekwalificeerde
verkrachting’. Ze doet dit dus puur om mij kapot te maken en zichzelf te
beschermen.

Misschien deed ze dit ook wel om gezichtsverlies tegenover
haar familie tegen te gaan omdat ze zoveel schaamte had over wat we gedaan
hadden. Ik kan het me wel voorstellen hoor, ik zou het ook niet leuk vinden als
mensen wisten dat ik met Keith Bakker naar bed ben geweest 😉

Maar hoe rijm je dit? Eén of twee keer seks hebben tegen je wil is mogelijk, maar een jaar lang op regelmatige basis vrijwillig en gewild seks hebben? Dat lijkt me sterk. Daarbovenop neem je tussen de drie- en vijfduizend euro per maand aan van de persoon welke je later beschuldigd? Give me a f*king break please!

Wat onze relatie was? Het was zielig. Ik zag seks en liefde en zij wilde geld en luxe. Het is simpelweg ‘the oldest story in the book’ en ik ben hier met open ogen ingestapt.

Haar liefde voor mij was een illusie waar ik veel voor
betaalde. Ik wou dat ik in de kerstman had geloofd in plaats van haar.  De kerstman doet namelijk geen valse
aangifte.

Maar één ding moet ik wel zeggen. Voor een korte periode in
2017-2018 dacht ik de grote liefde van mijn leven te hebben gevonden. Zou ik nu
dezelfde keuze maken als toen? Nee, maar ik ben dankbaar voor de korte tijd dat
het duurde, waarin ik voor even onvoorwaardelijke liefde heb gevoeld.

Happy New Year lieve lezers, 2020 wordt een jaar van new
beginnings. God bless us all.

K.